Γιώργος Δ. Ανδρέου

Βγαίνει αβίαστα στον καλόπιστο πολίτη, από τις πρόσφατες σκληρά επικριτικές, για την κυβέρνηση και κυρίως τον πρωθυπουργό, τοποθετήσεις του πρώην πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά. Με αφορμή τις συναντήσεις - πριν την έναρξη των εργασιών της συνόδου της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στη Βουδαπέστη - του πρωθυπουργού και του Κύπριου Προέδρου με τον κ. Ερντογάν και τον κ. Ράμα, ηγετών των προς ανατολάς και βορρά γειτονικών μας χωρών, με τις οποίες έχουμε διαφορές εθνικής διάστασης.

Αν και από την ένθερμη υποστήριξη των θέσεων του κ. Σαμαρά, από τους επικεφαλής κομμάτων στο Κοινοβούλιο (!!!), κ. Λατινοπούλου και κ. Νατσιό, είναι προφανές και στον αδαή και κυρίως θα κατάλαβε (;) ο ίδιος τη «σοβαρότητα» και την απήχηση της κριτικής του στην κοινωνία.

Να μην συζητάμε, να μην μιλάμε καν, ως χώρα, με τους ηγέτες των χωρών που έχουμε διαφορές, προκρίνει ο πρώην. Κι αν τύχει να τους συναντήσει κάποιος Έλληνας αξιωματούχος, ειδικά ο πρωθυπουργός, σε κάποιο από τα διεθνή φόρα, όπως καλή ώρα, που συμμετέχει η πολιτισμένη Ευρωπαϊκή χώρα μας, να προσέχουν, μην τύχει και συμπεριφερθούν ευγενικά, μη χαμογελάσουν, μην ανταλλάξουν κουβέντες, ούτε τυπικές, ακόμα κι αν κάθονται δίπλα – δίπλα. Κινδυνεύουν να πουν οι «Ελληνάρες» πως χαριεντίζονται με τους προαιώνιους εχθρούς του έθνους, να χαρακτηριστούν μειοδότες, προδότες, ανθέλληνες. Ακατάλληλοι να κυβερνάνε.

Το σωσό (!) είναι να τους αντιμετωπίζουν σοβαροί, βλοσυροί, συνοφρυωμένοι, να δείχνουν ότι δυσφορούν και που τους αντικρύζουν, πολλώ μάλλον που τους ανταμώνουν.

Δεν ωφελεί τη χώρα να συναντιόμαστε, να μιλάμε, να διαλεγόμαστε. Εμείς εδώ κι αυτοί απέναντι.

Αυτά και άλλα, επιεικώς ευτράπελα, είπε και εξακολουθεί να υποστηρίζει ο πρώην. .

Ο ήρεμος διάλογος δεν είναι εθνικά ωφέλιμος. Εθνική πολιτική είναι να έχουμε την αεροπορία, το ναυτικό και το λιμενικό απίκο, σε διαρκή – 24 ώρες το 24ωρο – ετοιμότητα, να αναχαιτίζουν τις αεροπορικές παραβιάσεις, τις κινήσεις του τουρκικού ναυτικού, τις ναύτεξ, τις ασκήσεις στα διεθνή ύδατα, την υποστήριξη του τουρκικού λιμενικού στις μεταναστευτικές ροές προς τα νησιά μας. Να είμαστε σε ένταση, σε σχεδόν άτυπη πολεμική αντιπαλότητα, με ότι αυτό συνεπάγεται:

- Στον τουρισμό, τον αλλοδαπό που ταξιδεύει χιλιάδες χιλιόμετρα για να περάσει καλά και να αφήσει τα ωραία του λεφτά στα νησιά μας και θέλει πρώτα και πάνω από όλα να νοιώθει ασφαλής σε μια εύθραυστη περιοχή, πολύ κοντά στο ανοιχτό θέατρο του πολέμου της μέσης ανατολής.

- Στις οικονομικές σχέσεις με τις αναπτυσσόμενες γειτονικές χώρες. Ειδικά με την εξ ανατολών, με πληθυσμό 90 εκ κατοίκους, με την οποία έχουμε πολύ σημαντικές οικονομικές συναλλαγές, που άνθισαν ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της νηνεμίας. Αλλά και με την Αλβανία των εκατοντάδων χιλιάδων εγκατεστημένων μόνιμα «αλβανών» που έχουν γεννηθεί, αναπτυχθεί και προκόψει στη χώρα μας.

- Τα τεράστια έξοδα της ετοιμότητας και των επεμβάσεων

- Την διεθνή θέση και παρουσία της χώρας στην περιοχή ως παράγοντα σταθερότητας, ειρήνης και ανάπτυξης.

Δεν αρέσουν φαίνεται σε κάποιους τα ήρεμα νερά, η νηνεμία, στο Αιγαίο και την ευρύτερη περιοχή των τελευταίων ετών. Οι συνθήκες και η εικόνα ειρήνης, στα πλαίσια των λεγόμενων μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης.

Και εξ ίσου σημαντικό, δεν τους αρέσει η κυβερνητική σταθερότητα, η ανάπτυξη, η προκοπή και η πορεία της χώρας προς τα εμπρός.

Θέλουν αστάθεια, ρευστότητα, αναταραχή.

Από τέτοιες τοποθετήσεις και συμπεριφορές, σαν αυτή του κ. Σαμαρά, αναφύονται πολύ σοβαρά ερωτηματικά που πρέπει να απαντήσει μέσα του κάθε πολίτης, ειδικά όσοι νοιώθουν πως έχουν «μεγαλύτερη εθνική ευαισθησία» από τους λοιπούς Έλληνες:

- Ποιους, ποια συμφέροντα, εξυπηρετεί η αναμπουμπούλα στις σχέσεις της χώρας μας με τους γείτονές της, ειδικά στο Αιγαίο και ειδικότερα αυτήν την εποχή των πολέμων στη γειτονιά μας;

- Ποιους εξυπηρετεί η εσωτερική πολιτική αναμπουμπούλα και η κυβερνητική αποσταθεροποίηση;

- Πού και γιατί νοιώθουν ότι θίγονται κάποιοι οικονομικά ισχυροί; Ποιοι εν τέλει δεν θέλουν τον Κυριάκο, για ποιους λόγους, ποια συμφέροντα θίγονται;

- Άντε και δεν μας αρέσει, να τον αλλάξουμε, ποιόν θέλουν να βάλουν στη θέση του οι «εθνικοί πάτρωνες»; Νταβατζήδες τους έλεγε κάποιος άλλος πρώην, αλλά δεν τόλμησε να τους ακουμπήσει.

Είναι απλοϊκή έως αστεία, η άποψη πως ο πρώην κινείται αυτογνωμόνως, «από εθνική ευαισθησία», «προσωπική φιλοδοξία», «εθισμό στην πολιτική προδοσία», «ευήθεια», « εν εξελίξει άνοια».

Ευτυχώς όμως τα χρόνια που πέρασαν από το ’93 και τα εθνικά μας παθήματα, έκαναν σοφότερους και πιο καχύποπτους τους πολίτες. Έπαθαν και έμαθαν να μην παρασύρονται εύκολα, ειδικά από εθνοκάπηλους και αχυράνθρωπους συμφερόντων. Να βλέπουν την αλήθεια και τις συνέπειες πίσω από αυτό που φαίνεται. Να πολιτεύονται με κριτήριο το πραγματικό εθνικό συμφέρον που ταυτίζεται με το ατομικό τους.

Ο Γιώργος Ανδρέου είναι δικηγόρος (www.andreoulaw.gr)