Η αναζήτηση του «καλύτερου»
Η επιδίωξη του καλύτερου είναι θεμελιώδης ιδιότητα της ανθρώπινης φύσης, κινητήρια δύναμη της εξέλιξης και της προόδου του ατόμου και κατ’ επέκταση της οικογένειας, της κοινότητας, της χώρας
Όπως όμως λέει ο λαός «εχθρός του καλού είναι το καλύτερο». Παροιμιακή φράση με πολλές αναγνώσεις.
Πρώτα και κύρια η αναζήτηση του μέτρου, του λελογισμένου, του εφικτού, ειδικά στις επιδιώξεις, τους στόχους, τις φιλοδοξίες, τις απαιτήσεις, τις επιλογές. Οι αρχαίοι έλεγαν «μηδέν άγαν» και η λαϊκή σοφία «τα πολλά περίσσια χαλάνε και τα ίσια», εννοώντας πως η επιδίωξη του καλύτερου, όταν ξεπερνάει τα όρια της λογικής, του ρεαλισμού και του μέτρου και αγγίζει την υπερβολή, όχι μόνο αναιρεί την απόκτηση του καλύτερου, αλλά θέτει σε κίνδυνο το κατακτημένο καλό.
Η επιλογή, από τις σοβαρότερες της ανθρώπινης ζωής, με κριτήρια το μέτρο, τη λογική και τη σύνεση είναι επιβεβλημένη προεχόντως στις εθνικές εκλογές. Είναι κεφαλαιώδους σημασίας η αναζήτηση του «καλύτερου», ανάμεσα στις παρατάξεις και τα πρόσωπα στα οποία θα εμπιστευθούν οι πολίτες - ψηφοφόροι τις τύχες των ιδίων και της χώρας για τέσσερα χρόνια. Κριτήρια η εικόνα, η ιστορία, το πρόγραμμα, οι ικανότητες και δυνατότητες, τα έργα και όχι τα λόγια των υποψηφίων.
Δεν υπάρχει σίγουρα πολίτης χωρίς παράπονο από την εξουσία, γενικό και ειδικό, ανικανοποίητο ή άλυτο πρόβλημα, προσωπική ή οικογενειακή εκκρεμότητα , κοινωνικό αίτημα. Ο καθένας με το μικρόκοσμό του.
Πριν όμως από την επιλογή του «καλύτερου» προέχει η ιεράρχηση των απαιτήσεων με ρεαλιστική και λογική βάση και μέτρο. Είναι κυρίως οι απαιτήσεις των πολιτών - ψηφοφόρων, που προκαλούν τις υποσχέσεις των πολιτικών, που δεν διστάζουν να τάξουν, ανοίγοντας το φαύλο κύκλο ψεμάτων, ανεύθυνης υποσχεσιολογίας, πολιτικής εξαπάτησης (Ο πρώτος κανόνας είναι πως αφού δεν υπάρχουν μαγικοί τρόποι να επιλυθούν τα πάντα, πρέπει οι πολίτες, ειδικά στην προεκλογική περίοδο, να κρατάνε μικρό, πολύ μικρό, καλάθι στα πολλά και μεγάλα ταξίματα των πολιτικών).
Όπως είναι φυσικό τις ανέφικτες υποσχέσεις ακολουθεί η αθέτηση και η, ως εκ τούτου, αμφισβήτηση και εν τέλει απόρριψη του συγκεκριμένου πολιτικού σε πρώτη φάση και συνολικά του πολιτικού συστήματος στη συνέχεια.
Η συνολική αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος είναι που δημιούργησε το νεοπαγές για την Ελληνική κοινωνία φαινόμενο του στρατού των «αγανακτισμένων και «αντισυστημικών» πολιτών. Μήλο της έριδος , λόγω της εγκληματικής απλής αναλογικής, τσαρλατάνων και απατεώνων της πολιτικής, που λένε και κάνουν απίστευτα πράγματα για να τους δελεάσουν, να υφαρπάξουν την ψήφο τους, να αντλήσουν δύναμη και κύρος από την αγανάκτηση και το παράπονο των αφελών.
Επιβάλλεται συνεπώςπολίτες – ψηφοφόροι στην αναζήτηση του «καλύτερου»:
Αυτά κι άλλα πολλά οφείλουν να σταθμίσουν νηφάλια οι πολίτες στην αναζήτηση και επιλογή «του καλύτερου» για τους ίδιους και την πατρίδα, χωρίς να διακινδυνεύσουν ό,τι καλό έχουν κατακτήσει με κόπο και αγώνα. Δείγμα γραφής έχουν από όλους.
O Γιώργος Ανδρέου είναι δικηγόρος (www.andreoulaw.gr)
Πρώτα και κύρια η αναζήτηση του μέτρου, του λελογισμένου, του εφικτού, ειδικά στις επιδιώξεις, τους στόχους, τις φιλοδοξίες, τις απαιτήσεις, τις επιλογές. Οι αρχαίοι έλεγαν «μηδέν άγαν» και η λαϊκή σοφία «τα πολλά περίσσια χαλάνε και τα ίσια», εννοώντας πως η επιδίωξη του καλύτερου, όταν ξεπερνάει τα όρια της λογικής, του ρεαλισμού και του μέτρου και αγγίζει την υπερβολή, όχι μόνο αναιρεί την απόκτηση του καλύτερου, αλλά θέτει σε κίνδυνο το κατακτημένο καλό.
Η επιλογή, από τις σοβαρότερες της ανθρώπινης ζωής, με κριτήρια το μέτρο, τη λογική και τη σύνεση είναι επιβεβλημένη προεχόντως στις εθνικές εκλογές. Είναι κεφαλαιώδους σημασίας η αναζήτηση του «καλύτερου», ανάμεσα στις παρατάξεις και τα πρόσωπα στα οποία θα εμπιστευθούν οι πολίτες - ψηφοφόροι τις τύχες των ιδίων και της χώρας για τέσσερα χρόνια. Κριτήρια η εικόνα, η ιστορία, το πρόγραμμα, οι ικανότητες και δυνατότητες, τα έργα και όχι τα λόγια των υποψηφίων.
Δεν υπάρχει σίγουρα πολίτης χωρίς παράπονο από την εξουσία, γενικό και ειδικό, ανικανοποίητο ή άλυτο πρόβλημα, προσωπική ή οικογενειακή εκκρεμότητα , κοινωνικό αίτημα. Ο καθένας με το μικρόκοσμό του.
Πριν όμως από την επιλογή του «καλύτερου» προέχει η ιεράρχηση των απαιτήσεων με ρεαλιστική και λογική βάση και μέτρο. Είναι κυρίως οι απαιτήσεις των πολιτών - ψηφοφόρων, που προκαλούν τις υποσχέσεις των πολιτικών, που δεν διστάζουν να τάξουν, ανοίγοντας το φαύλο κύκλο ψεμάτων, ανεύθυνης υποσχεσιολογίας, πολιτικής εξαπάτησης (Ο πρώτος κανόνας είναι πως αφού δεν υπάρχουν μαγικοί τρόποι να επιλυθούν τα πάντα, πρέπει οι πολίτες, ειδικά στην προεκλογική περίοδο, να κρατάνε μικρό, πολύ μικρό, καλάθι στα πολλά και μεγάλα ταξίματα των πολιτικών).
Όπως είναι φυσικό τις ανέφικτες υποσχέσεις ακολουθεί η αθέτηση και η, ως εκ τούτου, αμφισβήτηση και εν τέλει απόρριψη του συγκεκριμένου πολιτικού σε πρώτη φάση και συνολικά του πολιτικού συστήματος στη συνέχεια.
Η συνολική αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος είναι που δημιούργησε το νεοπαγές για την Ελληνική κοινωνία φαινόμενο του στρατού των «αγανακτισμένων και «αντισυστημικών» πολιτών. Μήλο της έριδος , λόγω της εγκληματικής απλής αναλογικής, τσαρλατάνων και απατεώνων της πολιτικής, που λένε και κάνουν απίστευτα πράγματα για να τους δελεάσουν, να υφαρπάξουν την ψήφο τους, να αντλήσουν δύναμη και κύρος από την αγανάκτηση και το παράπονο των αφελών.
Επιβάλλεται συνεπώςπολίτες – ψηφοφόροι στην αναζήτηση του «καλύτερου»:
- - Ρεαλιστική και συνετή, με μέτρο, ιεράρχηση των προσωπικών και κοινωνικών σας αναγκών και απαιτήσεων και αποκλεισμός των ανέφικτων επιδιώξεων,
- - Προσεκτική συγκριτική προσέγγιση και αξιολόγηση των πολιτικών φορέων αλλά και των προσώπων που τους συγκροτούν, με βάση την ιστορική τους διαδρομή, τις πράξεις και παραλείψεις τους, τη συνέπεια, την αποτελεσματικότητα, την προοπτική που προσφέρουν.
- - Καταδίκη των επικίνδυνων υποσχέσεων, των υπερβολών, της καπηλείας, του λαϊκισμού και της αθλιότητας (μοναδικό παράδειγμα αθλιότητας και ανήθικου λαϊκισμού είναι η προεκλογική αφίσα του Σύριζα που υπόσχεται στα νέα παιδιά – κλασσική απόπειρα εξαπάτησης ανηλίκων - πανελλαδικές εξετάσεις χωρίς περιορισμό στο βαθμό βάσης εισαγωγής, εισαγωγή δηλαδή σε πανεπιστημιακές σχολές με μέσο όρο βαθμολογίας 5 ή και 3, βάναυση εξώθηση σε μειωμένη προσπάθεια και ανάλγητη παραγωγή μελλοντικών ανέργων)
- - Νηφάλια αξιολόγηση των θέσεων στα εθνικά θέματα, την άμυνα, την εθνική ακεραιότητα, τη διεθνή παρουσία και θέση και τις συμμαχίες της χώρας.
- - Τέλος και πάνω από όλα, επιλογή της θετικής ψήφου σε όποιον κρίνετε κατάλληλο να κυβερνήσει και όχι πέταμα της ψήφου, για διαμαρτυρία, εκτόνωση και εκδίκηση. Η ψήφος δεν είναι ηρεμιστικό χάπι, μέσο εκτόνωσης θυμού και αγανάκτησης, ούτε μέσο πληρωμής τραμπούκων, απατεώνων και επικίνδυνων πατριδοκάπηλων για να πολεμήσουν το «σύστημα», καταστρέφοντας τη χώρα και μαζί της τα κεκτημένα σας.
Αυτά κι άλλα πολλά οφείλουν να σταθμίσουν νηφάλια οι πολίτες στην αναζήτηση και επιλογή «του καλύτερου» για τους ίδιους και την πατρίδα, χωρίς να διακινδυνεύσουν ό,τι καλό έχουν κατακτήσει με κόπο και αγώνα. Δείγμα γραφής έχουν από όλους.
O Γιώργος Ανδρέου είναι δικηγόρος (www.andreoulaw.gr)
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Ειδήσεις
Δημοφιλή
Σχολιασμένα