«Ετσι κι αλλιώς θα βγείτε 5οι»
Η σύνοψη της σεζόν για τον Αρη αποτυπώθηκε με απόλυτα πιστότητα στη χθεσινή αναμέτρησή του με το Βόλο ΝΠΣ
Το ξέρω πως η συγκεκριμένη διαπίστωση αποτελεί την αποθέωση της κοινοτυπίας αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.
Μια ομάδα μέτρια, με νωχελική συμπεριφορά στο όριο του ωχαδερφισμού, χωρίς εντάσεις, με χτυπητές ανορθογραφίες στο ρόστερ της και παίκτες αφελείς που υποπίπτουν σε κωμικοτραγικά λάθη.
Μια ομάδα που αντιμετωπίστηκε από τους διαιτητές, τους βοηθούς και τους Varίστες, με λυσσαλέα έχθρα και είχε όλες, μα όλες, τις αποφάσεις τους εις βάρος της.
Μια ομάδα που έπαιξε κόντρα σε έναν αντίπαλο που ήταν κατώτερος ποιοτικά αλλά πιο ψυχωμένος και περισσότερο αποφασισμένος να πάρει το αποτέλεσμα.
Έναν αντίπαλο που οι παίκτες τους ήξεραν, εκ προοιμίου, πως θα μπορούσαν να δώσουν και καμιά κλοτσιά παραπάνω, ακόμα κι αν είχαν παρατηρηθεί προηγουμένως με κίτρινη κάρτα, χωρίς να κινδυνεύουν με αποβολή.
Έναν αντίπαλο που ο επικεφαλής του σουλάτσαρε -προφανώς χωρίς να έχει δικαίωμα- ανενόχλητος μέσα στον αγωνιστικό χώρο, κάνοντας τον… υπεύθυνο VAR, ώστε να ακυρωθεί εις βάρος του καθαρό γκολ και φωνάζοντας στους παίκτες του Αρη «τί καίγεστε για τη νίκη, έτσι κι αλλιώς θα βγείτε 5οι».
«Ετσι κι αλλιώς θα βγείτε 5οι», η τέλεια περίληψη της σεζόν για τους «κιτρινόμαυρους».
Ας προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.
Ο Ουζουνίδης είχε να διαχειριστεί δύο κομβικές απουσίες: του Μόντσου και του Μάγιο.
Οι επιλογές που έκανε για την αντικατάστασή τους στην αρχική ενδεκάδα τον εξέθεσαν: στο δεξιό άκρο της άμυνας έβαλε τον -ανενεργό φέτος- Φάτορε, που δεν μπήκε ποτέ στο πνεύμα του αγώνα, και στα χαφ χρησιμοποίησε τον Μοντόγια – σε ένα ρόλο που δεν μπορεί να ανταπεξέλθει.
Το πρώτο ημίχρονο ήταν μέτριο (0,26 vs 0,18 τα XGoals).
Ο Αρης είχε την καλύτερη ευκαιρία (σουτ του Μορόν που κόντραρε στον Καλογερόπουλο το οποίο έβγαλε με εκπληκτική εκτίναξη ο Κόβατς) αλλά… σιγά μην έβαζε γκολ από σπόντα. Είπαμε το παιχνίδι ήταν η μικρογραφία της χρονιάς του και ουδέποτε υπήρξε τυχερός στη διάρκειά της.
Μια ομάδα μέτρια, με νωχελική συμπεριφορά στο όριο του ωχαδερφισμού, χωρίς εντάσεις, με χτυπητές ανορθογραφίες στο ρόστερ της και παίκτες αφελείς που υποπίπτουν σε κωμικοτραγικά λάθη.
Μια ομάδα που αντιμετωπίστηκε από τους διαιτητές, τους βοηθούς και τους Varίστες, με λυσσαλέα έχθρα και είχε όλες, μα όλες, τις αποφάσεις τους εις βάρος της.
Μια ομάδα που έπαιξε κόντρα σε έναν αντίπαλο που ήταν κατώτερος ποιοτικά αλλά πιο ψυχωμένος και περισσότερο αποφασισμένος να πάρει το αποτέλεσμα.
Έναν αντίπαλο που οι παίκτες τους ήξεραν, εκ προοιμίου, πως θα μπορούσαν να δώσουν και καμιά κλοτσιά παραπάνω, ακόμα κι αν είχαν παρατηρηθεί προηγουμένως με κίτρινη κάρτα, χωρίς να κινδυνεύουν με αποβολή.
Έναν αντίπαλο που ο επικεφαλής του σουλάτσαρε -προφανώς χωρίς να έχει δικαίωμα- ανενόχλητος μέσα στον αγωνιστικό χώρο, κάνοντας τον… υπεύθυνο VAR, ώστε να ακυρωθεί εις βάρος του καθαρό γκολ και φωνάζοντας στους παίκτες του Αρη «τί καίγεστε για τη νίκη, έτσι κι αλλιώς θα βγείτε 5οι».
«Ετσι κι αλλιώς θα βγείτε 5οι», η τέλεια περίληψη της σεζόν για τους «κιτρινόμαυρους».
Ας προσπαθήσουμε να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.
Ο Ουζουνίδης είχε να διαχειριστεί δύο κομβικές απουσίες: του Μόντσου και του Μάγιο.
Οι επιλογές που έκανε για την αντικατάστασή τους στην αρχική ενδεκάδα τον εξέθεσαν: στο δεξιό άκρο της άμυνας έβαλε τον -ανενεργό φέτος- Φάτορε, που δεν μπήκε ποτέ στο πνεύμα του αγώνα, και στα χαφ χρησιμοποίησε τον Μοντόγια – σε ένα ρόλο που δεν μπορεί να ανταπεξέλθει.
Το πρώτο ημίχρονο ήταν μέτριο (0,26 vs 0,18 τα XGoals).
Ο Αρης είχε την καλύτερη ευκαιρία (σουτ του Μορόν που κόντραρε στον Καλογερόπουλο το οποίο έβγαλε με εκπληκτική εκτίναξη ο Κόβατς) αλλά… σιγά μην έβαζε γκολ από σπόντα. Είπαμε το παιχνίδι ήταν η μικρογραφία της χρονιάς του και ουδέποτε υπήρξε τυχερός στη διάρκειά της.
Οι παίκτες των δύο ομάδων δεν ήταν οι μόνοι υπεύθυνοι για το κακό θέαμα στο πρώτο 45λεπτο: η εμμονή του Μπέου για ποδόσφαιρο σε άδειες εξέδρες και ο αγωνιστικός χώρος που θύμιζε… βοσκοτόπι (οι γηπεδούχοι άφησαν επίτηδες ακούρευτο και απότιστο το τερέν) είχαν δημιουργήσει μια εντελώς αντιποδοσφαιρική, σχεδόν απόκοσμη ατμόσφαιρα στο γήπεδο.
Στην επανάληψη ανέλαβε δράση η «Παράγκα 2.0»: o on field ρέφερι Παπαδόπουλος, o Varίστας Τζήλος και οι βοηθοί Κωσταράς και Κωνσταντίνου, μας χάρισαν ένα αριστούργημα ορθόδοξης, παραγκήσιας διαιτησίας, από τα 90s, που θα ζήλεψαν ακόμα και οι αρχιερείς της αυθεντικής «Παράγκας».
Δεν έδωσαν πέναλτι σε ανατροπή του Φετφατζίδη από τον Κόμπα, ακύρωσαν γκολάρα του Φέτφα για «touch» του Φαμπιάνο στον Κόζστα (είπαμε, το ματς ήταν η ανασκόπηση της σεζόν), δεν απέβαλαν με δεύτερη κίτρινη κάρτα τον Μύγα για κλάδεμα από πίσω στον Σπίκιτς κι έδωσαν πάνω από 10 ανάποδα σφυρίγματα υπέρ του Βόλου ΝΠΣ, από το 80ο λεπτό κι έπειτα, σε πλάγια, κόρνερ, φάουλ, οφσάιντ κλπ.
Προσωπική, αγαπημένη μου στιγμή από το χθεσινό διαιτητικό «κομψοτέχνημα» ήταν η φάση όπου ο Μύγας έδωσε τέσσερις αγκωνιές (!) στον Ντιαντί για να υποδείξει ο μέγας Γιάννης Παπαδόπουλος φάουλ υπέρ του -αξιόμαχου κατά τα άλλα- μπακ του Βόλου ΝΠΣ.
Ο Αρης προηγήθηκε με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι του Μορόν (αρχικά είχε αστοχήσει αλλά δόθηκε επανάληψη επειδή παίκτες του Βόλου ΝΠΣ βρισκόντουσαν εντός ημικυκλίου μεγάλης περιοχής) στο 66ο λεπτό ωστόσο στη συνέχεια οι παίκτες του λιγοψύχησαν.
Όχι μόνο δεν μπόρεσαν να κρατήσουν το υπέρ τους προβάδισμα αλλά εξαιτίας των διαδοχικών τους λαθών επέτρεψαν τους γηπεδούχους να κάνουν τρεις μεγάλες φάσεις.
Το 1-1 του Βόλου ΝΠΣ ξεκινάει από ένα φάουλ του Μύγα στον Μεντίλ το οποίο ο Παπαδόπουλος μετέτρεψε σε πλάγιο.
Οι παίκτες του Αρη είναι ανίκανοι, σε όλη τη διάρκεια της σεζόν, να εκτελέσουν ένα πλάγιο της προκοπής και από λάθος του Σιφουέντες οι Βολιώτες κερδίζουν δικό τους πλάγιο.
Στην εξέλιξη της φάσης, και αφού ακολουθεί νέο λάθος διώξιμο του Σιφουέντες, ο Μύγας σεντράρει από τα δεξιά, ο Χίλ παίρνει κεφαλιά ανάμεσα σε Φαμπιάνο και Μπράμπετς και υποχρεώνει τον Κουέστα σε μεγάλη επέμβαση.
Από την εκτέλεση κόρνερ από τα δεξιά ο Σιφουέντες δίνει νέο κόρνερ εύκολα, στην αντίθετη πλευρά.
Ο Λάμπρου εκτέλεσε το δεύτερο σερί κόρνερ και οι παίκτες του Αρη αφήνουν μόνο του, ανενόχλητο τον στόπερ Χέρμανσον να σκοράρει στην κίνηση με πλασέ (!).
O Χέρμανσον που σε 273 ματς στην καριέρα του είχε πετύχει, όλα κι όλα, 4 γκολ και είχε να σκοράρει από τον Μάιο του 2022!
Ο Βόλος στη συνέχεια κόντεψε να κάνει και το 2-1: και πάλι από εκτέλεση κόρνερ και κεφαλιά του Μύγα αυτή τη φορά, o Κουέστα υποχρεώθηκε σε νέα επέμβαση για να κρατήσει το 1-1.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Αρης πνίγηκε στην πνευματική του ανεπάρκεια και στο γεγονός πως οι διαιτητές σταματούσαν τις επιθετικές του προσπάθειες, καλύτερα και από τους αμυντικούς του Βόλου.
Μια ομάδα μέτρια αγωνιστικά και ανύπαρκτη παρασκηνιακά έχει για ταβάνι της την 5η θέση.
Όπως ακούσαμε χθες στο Πανθεσσαλικό: «έτσι κι αλλιώς θα βγείτε 5οι».
Στην επανάληψη ανέλαβε δράση η «Παράγκα 2.0»: o on field ρέφερι Παπαδόπουλος, o Varίστας Τζήλος και οι βοηθοί Κωσταράς και Κωνσταντίνου, μας χάρισαν ένα αριστούργημα ορθόδοξης, παραγκήσιας διαιτησίας, από τα 90s, που θα ζήλεψαν ακόμα και οι αρχιερείς της αυθεντικής «Παράγκας».
Δεν έδωσαν πέναλτι σε ανατροπή του Φετφατζίδη από τον Κόμπα, ακύρωσαν γκολάρα του Φέτφα για «touch» του Φαμπιάνο στον Κόζστα (είπαμε, το ματς ήταν η ανασκόπηση της σεζόν), δεν απέβαλαν με δεύτερη κίτρινη κάρτα τον Μύγα για κλάδεμα από πίσω στον Σπίκιτς κι έδωσαν πάνω από 10 ανάποδα σφυρίγματα υπέρ του Βόλου ΝΠΣ, από το 80ο λεπτό κι έπειτα, σε πλάγια, κόρνερ, φάουλ, οφσάιντ κλπ.
Προσωπική, αγαπημένη μου στιγμή από το χθεσινό διαιτητικό «κομψοτέχνημα» ήταν η φάση όπου ο Μύγας έδωσε τέσσερις αγκωνιές (!) στον Ντιαντί για να υποδείξει ο μέγας Γιάννης Παπαδόπουλος φάουλ υπέρ του -αξιόμαχου κατά τα άλλα- μπακ του Βόλου ΝΠΣ.
Ο Αρης προηγήθηκε με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι του Μορόν (αρχικά είχε αστοχήσει αλλά δόθηκε επανάληψη επειδή παίκτες του Βόλου ΝΠΣ βρισκόντουσαν εντός ημικυκλίου μεγάλης περιοχής) στο 66ο λεπτό ωστόσο στη συνέχεια οι παίκτες του λιγοψύχησαν.
Όχι μόνο δεν μπόρεσαν να κρατήσουν το υπέρ τους προβάδισμα αλλά εξαιτίας των διαδοχικών τους λαθών επέτρεψαν τους γηπεδούχους να κάνουν τρεις μεγάλες φάσεις.
Το 1-1 του Βόλου ΝΠΣ ξεκινάει από ένα φάουλ του Μύγα στον Μεντίλ το οποίο ο Παπαδόπουλος μετέτρεψε σε πλάγιο.
Οι παίκτες του Αρη είναι ανίκανοι, σε όλη τη διάρκεια της σεζόν, να εκτελέσουν ένα πλάγιο της προκοπής και από λάθος του Σιφουέντες οι Βολιώτες κερδίζουν δικό τους πλάγιο.
Στην εξέλιξη της φάσης, και αφού ακολουθεί νέο λάθος διώξιμο του Σιφουέντες, ο Μύγας σεντράρει από τα δεξιά, ο Χίλ παίρνει κεφαλιά ανάμεσα σε Φαμπιάνο και Μπράμπετς και υποχρεώνει τον Κουέστα σε μεγάλη επέμβαση.
Από την εκτέλεση κόρνερ από τα δεξιά ο Σιφουέντες δίνει νέο κόρνερ εύκολα, στην αντίθετη πλευρά.
Ο Λάμπρου εκτέλεσε το δεύτερο σερί κόρνερ και οι παίκτες του Αρη αφήνουν μόνο του, ανενόχλητο τον στόπερ Χέρμανσον να σκοράρει στην κίνηση με πλασέ (!).
O Χέρμανσον που σε 273 ματς στην καριέρα του είχε πετύχει, όλα κι όλα, 4 γκολ και είχε να σκοράρει από τον Μάιο του 2022!
Ο Βόλος στη συνέχεια κόντεψε να κάνει και το 2-1: και πάλι από εκτέλεση κόρνερ και κεφαλιά του Μύγα αυτή τη φορά, o Κουέστα υποχρεώθηκε σε νέα επέμβαση για να κρατήσει το 1-1.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Αρης πνίγηκε στην πνευματική του ανεπάρκεια και στο γεγονός πως οι διαιτητές σταματούσαν τις επιθετικές του προσπάθειες, καλύτερα και από τους αμυντικούς του Βόλου.
Μια ομάδα μέτρια αγωνιστικά και ανύπαρκτη παρασκηνιακά έχει για ταβάνι της την 5η θέση.
Όπως ακούσαμε χθες στο Πανθεσσαλικό: «έτσι κι αλλιώς θα βγείτε 5οι».
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Ειδήσεις
Δημοφιλή
Σχολιασμένα