Χάρις Αλεξίου: Από το 2004 είμαι χωρίς σύντροφο - Η στιγμή που αποφάσισα να σταματήσω να τραγουδάω

Στην προσωπική της ζωή και το γεγονός ότι είναι μόνη της από το 2004, αλλά και στη στιγμή που αποφάσισε να σταματήσει το τραγούδι, αναφέρθηκε η Χάρις Αλεξίου.

Το βράδυ της Τρίτης 29 Σεπτεμβρίου, η τραγουδίστρια ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» όπου μίλησε μεταξύ άλλων για την υιοθεσία του γιου της,  τον ξαφνικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, αλλά και για την απώλεια των γονιών της.

Η Χάρις Αλεξίου αναφέρθηκε στις σχέσεις και στον τρόπο με τον οποίο έχει αλλάξει η δική της αντίληψη για τον έρωτα με το πέρασμα των χρόνων, δηλώνοντας πως από το 2004 είναι μόνη της: «Στην αρχή ήμουν από αυτές τις γυναίκες που ερωτεύονται και πέφτουν στα πατώματα. Ο έρωτας κρατάει δυστυχώς πολύ λίγο, αυτή η φλόγα. Στον γάμο γινόμαστε αδέρφια, καλοί φίλοι. Νοιάζεται ο ένας για τον άλλον. Αυτό είναι αρκετό, γιατί ο έρωτας είναι παλιάνθρωπος, ο έρωτας δεν είναι εντάξει. Αν ήταν άνθρωπος δεν θα ήταν εντάξει. Έρχεται σου κλέβει πράγματα και σου δίνει ζωή. Η αγάπη είναι άλλο πράγμα. Θα σου πω ένα πράγμα, μιας και είμαστε αργά εδώ. Από το 2004 είμαι μόνη μου. Είναι πολλά χρόνια, κάτι σημαίνει αυτό. Δεν χρειάζεται πολλή ανάλυση. Μου λένε καμιά φορά "οι άντρες φοβούνται τις γυναίκες που...". Τι είναι αυτά; Τις φοβούνται; Εμείς θέλουμε να έχουμε έναν μάγκα, να μην φοβάται ρε παιδί μου. Τον άλλο που φοβάται τι να τον κάνω;».


Στη συνέχεια, μίλησε για τους δύο γάμους της, σημειώνοντας πως ο πρώτος βασίστηκε στον έρωτα, ενώ ο δεύτερος ξεκίνησε από μια φιλία: «Ο πρώτος μου γάμος ήταν από έρωτα, ο δεύτερος ξεκίνησε από φιλία, είχε άλλη ποιότητα. Το άλλο ήταν χαζό. Ήμουν 20 χρονών, ήταν ένας ωραίος, ψηλός, με ωραία μαλλιά».

Για την υιοθεσία του γιου της, Μάνου, και τη θέση που έχει αυτή η εμπειρία στη ζωή της, η Χάρις Αλεξίου δήλωσε: «Η υιοθεσία του γιου μου είναι το μεγαλύτερό μου καρδιοχτύπι της ζωής μου. Δεν το θυμάμαι πώς ήταν. Ο Μάνος γεννήθηκε γιατί θα ερχόταν σε εμένα, εγώ το ήθελα, εγώ το προσευχήθηκα. Ευτυχείς οι άνθρωποι που μπορεί να τους τύχει στη ζωή, αυτό που συνέβη σε εμένα».


Για τον Γιώργο Μαζωνάκη και την αγάπη που διαπίστωσε πως τρέφει το κοινό για τον καλλιτέχνη, η τραγουδίστρια παραδέχτηκε πως ούτε η ίδια είχε αντιληφθεί μέχρι σήμερα το μέγεθος της λατρείας που υπάρχει γύρω από το πρόσωπό του:  «Υπάρχει μια κρυφή αγάπη που δεν το ξέρουμε εμείς. Εγώ δεν ήξερα αυτή την λατρεία προς τον Γιώργο. Ήξερα ότι είναι ένας γλυκός άνθρωπος. Βλέπαμε τις παραξενιές του. Χαιρόμασταν, παραξενευόμασταν, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι συμβαίνει αυτό το πράγμα. Φαντάζομαι ότι υπάρχουν και άλλοι. Μην ξεχνάς τι πάθαμε με τον Λεξ. Τι έκανε αυτό το παιδί; Πώς γέμισε αυτό το στάδιο; Πού ήταν αυτός ο άνθρωπος και δεν τον είχαμε πάρει είδηση; Υπάρχουν κόσμοι που δεν ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους».


Η Χάρις Αλεξίου αναφέρθηκε επίσης, στο πρόβλημα που αντιμετώπισε με τη φωνή της και για τη στιγμή που αποφάσισε να σταματήσει τις ζωντανές εμφανίσεις, εξηγώντας πως η απόφαση ήρθε όταν διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε πλέον να αποδώσει όπως ήθελε τα τραγούδια που αγαπούσε.

Πιο αναλυτικά, είπε: «Θυμάμαι που είχα πάει σε έναν γιατρό εδώ στην Αθήνα και του έλεγα ότι δεν μου βρίσκουν κάτι και μου είπε ότι "εσύ έχεις πολύ καιρό πρόβλημα με τη φωνή σου". Δεν μου άρεσε καθόλου αυτό που άκουσα. Δηλαδή συνέβαινε αυτό και δεν το καταλάβαινα; Την απόφαση να σταματήσω την πήρα όταν τραγούδησα με τον Σταύρο Ξαρχάκο. Έλεγα κάποια τραγούδια που τα λάτρευα και δεν μπορούσα να τα αποδώσω κάποια για τα οποία εγώ έλιωνα όταν τα έλεγα. Είχε αρχίσει να σκληραίνει φωνή μου και είπα ότι "δεν γίνεται άλλο". Η σχέση μου με το τραγούδι και η αγάπη μου γι’ αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ. Δεν γίνεται, αλλά εγώ το έχω κάνει και πάρα πολλά χρόνια. Δηλαδή δεν λέμε "πέθανε νέο το παιδί". Κατάλαβες; Τι κρίμα, ας πούμε. Φτάνει, γίνομαι 76. Δηλαδή πόσο πια; Πόσο; Το χάρηκα, το απόλαυσα, του έδωσα πράγματα, μου έδωσε».


Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η τραγουδίστρια επεσήμανε ότι οι ράπερς αποτελούν ένα από τα πιο ζωντανά κομμάτια του σύγχρονου τραγουδιού: «Όχι να λέμε και ποιοι είναι οι ράπερς, είναι αυτή τη στιγμή το πιο ζωντανό κύτταρο που έχουμε στο τραγούδι».


Κλείνοντας, η Χάρις Αλεξίου εξήγησε πώς αντιμετωπίζει τον θάνατο, δηλώνοντας πως δεν τον φοβήθηκε ποτέ: «Δεν φοβήθηκα ποτέ τον θάνατο. Η μητέρα μου έφυγε ούτε 50 ετών και ο πατέρας μου 35. Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι θα πεθάνω και τώρα λέω "ας μην αναλάβω αυτή τη δουλειά γιατί δεν είναι για την ηλικία μου". Δεν σκέφτομαι ότι θα πεθάνω, δεν θα πεθάνω».