Το βράδυ της Τρίτης 29 Σεπτεμβρίου, ο τραγουδιστής ανέβηκε στη σκηνή του Λυκαβηττού ανοίγοντας τη συναυλία του Slimane. Ανάμεσα στα κομμάτια που επέλεξε να ερμηνεύσει, ήταν και αυτό που κυκλοφόρησε το 2015, σε στίχους και μουσική του πατέρα του, Γιάννη Πάριου για τον Γιώργο Μαζωνάκη.
Σε βίντεο που δημοσιεύτηκαν στα social media, ο Good Job Nicky εμφανίζεται με ένα σκούφο και ένα πουλόβερ στη σκηνή, να τραγουδάει με τον δικό του τρόπο το «Ποτέ Ποτέ».
Ο Γιώργος Μαζωνάκης έφυγε από τη ζωή στις 9 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 54 ετών και από τότε πολλοί συνάδελφοί του τον τιμούν, εντάσσοντας στο πρόγραμμά τους παλιά και νέα κομμάτια του.
«Να το ξέρετε σας αγαπούσε όλους»
Στις 13 Σεπτεμβρίου, ο Good Job Nicky είχε μιλήσει από τη σκηνή για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, εμφανώς συγκινημένος. «Σήμαινε πάρα πολλά για εμένα» είπε αρχικά ο τραγουδιστής με τον κόσμο να τον χειροκροτάει. «Μας έδειξε ειλικρινέστατα τι πάει να πει ελεύθερος άνθρωπος, γούσταρε πάρα πολύ αυτό που έκανε, τον κρατούσε παιδί, ζωντανό, ελεύθερο» συνέχισε ο γιος του Γιάννη Πάριου.
Στη συνέχεια, μιλώντας για την αγάπη που έτρεφε ο ίδιος και οι άνθρωποι γύρω του για τον Γιώργο Μαζωνάκη, ο Good Job Nicky είπε: «Πραγματικά ελπίζω να του το δείξαμε ότι τον αγαπούσαμε, τον αγαπούσαμε και μας αγαπούσε γιατί να το ξέρετε σας αγαπούσε όλους». Κλείνοντας την αναφορά του στον Γιώργο Μαζωνάκη, ο τραγουδιστής είπε: «Να δείχνετε ότι αγαπάτε γιατί ένας άνθρωπος σαν τον Γιώργο που το έδειχνε με κάθε ευκαιρία, έπαιρνε τηλέφωνο από το πουθενά για να δείξει το ενδιαφέρον του, ήταν ένα πολύ ευαίσθητο πλάσμα». Ο Good Job Nicky ολοκλήρωσε την αναφορά του στον Γιώργο Μαζωνάκη μέσα σε χειροκροτήματα, λέγοντας: «Να δείχνετε ότι αγαπάτε τους ανθρώπους που σας ενδιαφέρουν».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.