Η δική μας προσφυγιά
Η δική μας προσφυγιά
Η θεατρική εκδοχή της νουβέλας της Σώτης Τριανταφύλλου «Πιτσιμπούργκο» ετοιμάζεται να κάνει πρεμιέρα στις 19 Μαρτίου
Για τις γενιές όλων όσων γεννηθήκαμε στην Ελλάδα από το ’70 και μετά η μετανάστευση και η προσφυγιά είναι άγνωστες λέξεις. Δεν τις βιώσαμε ποτέ. Σήμερα που εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες φτάνουν χτυπημένοι από τον πόλεμο από τη Μέση Ανατολή στην Ελλάδα μπορούμε να καταφύγουμε μόνο στο συναίσθημα, όχι στη μνήμη. Και για τους περισσότερους από εμάς οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας δεν είναι πια εδώ για να θυμηθούν για λογαριασμό μας.

Να θυμηθούν ιστορίες προσφυγιάς και μετανάστευσης των ίδιων ή άλλων φίλων και συγγενών τους. Ιστορίες της δικής μας προσφυγιάς. Όπως αυτή που ζωντανεύει στο «Πιτσιμπούργκο» της Σώτης Τριανταφύλλου μέσα από την αλληλογραφία δύο ερωτευμένων νέων στην αυγή του 20ου αιώνα. Του Δημοσθένη, που έχει μεταναστεύσει στο Πιτσιμπούργκο της Αμερικής, και της γυναίκας του, της Ελέγκω, που έμεινε πίσω στη Χίο.
«Αχ, να ΄μουνα κει πέρα την Πρωτοχρονιά, να πηαίναμε στον Βροντάδο να τρώγαμε τα μαμούλια της Μαριόγκας!», της γράφει ο Δημοσθένης. Και μέσα από την αλληλογραφία τους ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας η Χίος του 1913. Ένα νησί, που μόλις έχει απελευθερωθεί από τους Τούρκους. Ένα νησί χτυπημένο από τη φτώχεια, την πείνα, τις αρρώστιες… Ένα νησί που ένας γενναίος αριθμός κατοίκων του έχει αναζητήσει καλύτερη ζωή στην ξενιτιά.


Να θυμηθούν ιστορίες προσφυγιάς και μετανάστευσης των ίδιων ή άλλων φίλων και συγγενών τους. Ιστορίες της δικής μας προσφυγιάς. Όπως αυτή που ζωντανεύει στο «Πιτσιμπούργκο» της Σώτης Τριανταφύλλου μέσα από την αλληλογραφία δύο ερωτευμένων νέων στην αυγή του 20ου αιώνα. Του Δημοσθένη, που έχει μεταναστεύσει στο Πιτσιμπούργκο της Αμερικής, και της γυναίκας του, της Ελέγκω, που έμεινε πίσω στη Χίο.
«Αχ, να ΄μουνα κει πέρα την Πρωτοχρονιά, να πηαίναμε στον Βροντάδο να τρώγαμε τα μαμούλια της Μαριόγκας!», της γράφει ο Δημοσθένης. Και μέσα από την αλληλογραφία τους ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας η Χίος του 1913. Ένα νησί, που μόλις έχει απελευθερωθεί από τους Τούρκους. Ένα νησί χτυπημένο από τη φτώχεια, την πείνα, τις αρρώστιες… Ένα νησί που ένας γενναίος αριθμός κατοίκων του έχει αναζητήσει καλύτερη ζωή στην ξενιτιά.

«Βρέχει νερό μαύρο Ελέγκω μου, αφ’ τα εργοστάσια, καταλαβαίνεις». Της γράφει ο Δημοσθένης από το Πιτσιμπούργκο, όπου οι περισσότεροι μετανάστες εργάζονται υπό άθλιες συνθήκες στα εργοστάσια χάλυβα. Ένας κόσμος σε κρίση. Ένας κόσμος μόχθου και προσφυγιάς. Και στη μέση η αγάπη. Η αγάπη που μπορεί να φυτρώσει παντού. Η αγάπη δύο νέων ανθρώπων, που είδαν τη ζωή να υψώνει ανάμεσα τους τείχη, να γιγαντώνει τις αποστάσεις…
«Δημοστένη μου, μόλις έλαβα το γράμμα σου μου ‘ρθε λιγοθυμιά». Μια αλληλογραφία που παίρνει φωτιά. Μια αλληλογραφία που στάζει έρωτα, νοσταλγία, αποθυμιά… Αυτό είναι με δυο λόγια το «Πιτσιμπούργκο» της Σώτης Τριανταφύλλου. Που για ακόμα μία φορά παίρνει τον δρόμο για τη σκηνή. Η Αρκαδία Ψάλτη σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί μαζί με τον Στράτο Σωπύλη σε μία νέα θεατρική εκδοχή της νουβέλας της Τριανταφύλλου, που κάνει πρεμιέρα στο Vault στις 19 Μαρτίου. Μία παράσταση που ξεκίνησε από τη Χίο το καλοκαίρι του 2014 κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Μία παράσταση αναπάντεχα επίκαιρη.
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Ειδήσεις
Δημοφιλή
Σχολιασμένα