Εξουδετερώνοντας τη «βόμβα» της εφηβείας

Αντιδραστικότητα: μία λέξη βαθιά συνυφασμένη με την εφηβεία. Αντιδραστικότητα απέναντι σε γονείς, σχολείο, κοινωνία, νόμους, κανόνες, προγράμματα κι εκείνα τα «πρέπει» που εισχωρούν σαν αγκάθια στις εφηβικές συνειδήσεις. Τα όρια σ’ αυτή τη φάση της ζωής μας ισοδυναμούν με λάστιχο που το τεντώνεις μέχρι να σπάσει, η αμφισβήτηση με αγαπημένη συνήθεια και η επανάσταση απέναντι στους πάντες και στα πάντα με δεδομένο:

Η ώρα επιστροφής μετά τη βραδινή έξοδο, η επιλογή των φίλων, το κάπνισμα, το είδος της μουσικής, η ένταση της μουσικής, η διάρκεια των τηλεφωνημάτων, οι ώρες που ξοδεύονται για διάβασμα, η σεξουαλική συμπεριφορά, τα τατουάζ και τα σκουλαρίκια μπαίνουν σε μία ημερήσια διάταξη αντιπαράθεσης κι όσο δημοκρατικοί και μοντέρνοι και αν είναι οι γονείς, ο νέος προκαλεί, παραβιάζοντας όρια και λειτουργώντας ανταγωνιστικά απέναντι τους. Ανάλογη είναι η αμφισβήτηση που εκδηλώνει ο έφηβος στους καθηγητές και κατ’ επέκταση στο ίδιο το σχολείο, (π.χ αδικαιολόγητες απουσίες στο μάθημα, επιδεικτική αδιαφορία στην ώρα της παράδοσης, άρνηση να συμμορφωθεί με τους κανόνες του σχολείου, συγκρούσεις με τους καθηγητές κ.α.). Τέλος, υπάρχει μία γενικότερη αμφισβήτηση της κοινωνίας – «του κόσμου των μεγάλων» – που εκδηλώνεται κυρίως μέσα από το ντύσιμο, το λεξιλόγιο και τις συμπεριφορές στοχεύοντας πάντα στην πρόκληση.

Διαβάστε περισσότερα στο ygeiamou.gr