Ανάλυση: Πώς το μπλόκο στα στενά του Ορμούζ φέρνει τις ΗΠΑ απέναντι από την Κίνα

Το αρχικό «ναυάγιο» στο Ισλαμαμπάντ μπορεί να μην έφερε κατάρρευση στην εκεχειρία και να έχει αφήσει ανοιχτή ακόμη μία μικρή «πόρτα» συνεννόησης αλλά η κίνηση των ΗΠΑ να αποκλείσουν από σήμερα τα στενά και με δικό τους μπλόκο στον κόλπο του Ομάν φαίνεται πως προετοιμάζουν το έδαφος για μία πιο διευρυμένη σύγκρουση, όταν και εφόσον Ιράν – ΗΠΑ και Ισραήλ επιστρέψουν στα όπλα όπως όλα τα δεδομένα δείχνουν.

Πώς θα κλείσουν οι ΗΠΑ τον κόλπο του Ομάν;

Θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως η Ουάσιγκτον γνωρίζει καλά τα στοιχεία και μοιραία έχει επίγνωση των κινδύνων του να φέρει δικά της πλοία στην συγκεκριμένη περιοχή για επιτήρηση του σημείου. Είναι ξεκαθαρισμένο επίσης και από την πλευρά της Τεχεράνης πως δεν θα «ανεχθεί» σε τόσο μικρή απόσταση από την δική της ζώνη ελέγχου πλοία του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού και έχει ανοιχτά δηλώσει πως τα drones και τα πυραυλικά της συστήματα θα βάλουν στο στόχαστρό τους όλα τα αμερικανικά assets.

Το σχέδιο των ΗΠΑ φαίνεται πως βασίζεται σε αυστηρότατο έλεγχο και επιτήρηση του σημείου από το διάστημα… Δεκάδες αμερικανικοί δορυφόροι που είναι ήδη στραμμένοι στην περιοχή πλέον έχουν ως βασικό καθήκον την επιτήρηση – την καταγραφή και την άμεση αναφορά στο Οβάλ γραφείο όλων των σκαφών που επιχειρούν να διασχίσουν το στενό. Ο Λευκός Οίκος έχει πάρει την απόφαση να κινείται για κάθε πλοίο ξεχωριστά και να επιβάλλει άμεσα κυρώσεις σε οποιονδήποτε επιχειρεί να εισέλθει στο στενό και να συνεργαστεί με την Τεχεράνη. Όσοι σήμερα μπαίνουν και βγαίνουν από το σημείο είναι κατά κανόνα υπό την αιγίδα του Πεκίνου και αυτό φαίνεται πως αργά ή γρήγορα θα φέρει και «τρίτους» στην μάχη.

Πώς θα αντιδράσει η Τεχεράνη;

Το Ιράν μετά τις δηλώσεις Βανς από το Ισλαμαμπάντ αλλά και την αποκάλυψη του σχεδίου αμερικανικού αποκλεισμού στον κόλπο του Ομάν έχει επίσης δώσει δημόσια τον τρόπο αντίδρασή του. Για την Τεχεράνη είναι κομβικό τα στενά του Ορμούζ να παραμείνουν κλειστά μόνο για όσους δεν αναγνωρίζουν άμεσα ή έμμεσα τον δικό της έλεγχο στο σημείο. Εάν ο Αμερικανικός αποκλεισμός αφήσει εκτός τα κινεζικά πλοία ή όσα πλοία δεν έχουν πρόβλημα να «πληρώσουν» με τον τρόπο που η Τεχεράνη επιθυμεί την διέλευσή τους τότε δεν γεννάται οικονομικό – όχι μόνο τουλάχιστον θέμα – αλλά κυρίως θέμα στήριξης του δικούς της αφηγήματος στον συγκεκριμένο πόλεμο.

Το Ιράν φαίνεται να είναι αποφασισμένο να πλήξει τα αμερικανικά συμφέροντα διά της τεθλασμένης και πάλι και με αυτό δεν υπάρχει άλλη ερμηνεία και κίνηση από τα ακόμη πιο μεγάλα χτυπήματα σε όλα τα λιμάνια και τις ενεργειακές εγκαταστάσεις των χωρών του κόλπου. Η Τεχεράνη έχει ξεκαθαρίσει και με λόγια και με έργα πως καμία από τις χώρες του Κόλπου που συνεργάζεται με τις ΗΠΑ δεν είναι εκτός κάδρου το αντίθετο. Είναι τα χτυπήματα σε ολόκληρη την περιοχή που έχουν φέρει έντονο προβληματισμό και κυρίως σημαντικές οικονομικές απώλειες στους στενούς συμμάχους των ΗΠΑ και για πολλούς και πολλά έντονα τηλεφωνήματα στον ίδιο τον Τραμπ.

Τι έπεται;

Με τα στοιχεία που έχουμε σήμερα είναι απίθανο – ή σχεδόν απίθανο – να υπάρξει κάποια σημαντική ειρηνευτική εξέλιξη. Μετά το πέρας του δεκαπενθήμερου τελεσιγράφου οι δύο πόλοι του πολέμου θα βρεθούν στις ίδιες θέσεις με το δάχτυλο στην σκανδάλη. Συμφωνία κατάπαυσης και Ειρήνης με τις συγκεκριμένες συνθήκες δεν μπορεί να υπάρξει και Ιράν – ΗΠΑ και Ισραήλ έχοντας ανεφοδιάσει τις δυνάμεις τους θα εμπλακούν και πάλι για την τελική φάση του πολέμου. Τα στενά του Ορμούζ ανεξάρτητα από τις εξελίξεις θα παραμένουν κλειστά με τις ΗΠΑ όμως να τα κρατούν κλειστά και για τους φίλους της Τεχεράνης πιέζοντας με την σειρά τους και αυτές τους συμμάχους του Ιράν. Έχοντας ως δεδομένο πως τα αποθεματικά της Κίνας σε αργό είναι 100 ημέρες και θεωρώντας πως αυτό το αποθεματικό ακόμη κι αν το Πεκίνο αναγκάστηκε να το «ακουμπήσει» από τις 28 Φεβρουαρίου σήμερα είναι ακέραιο μένει να φανεί εάν η Κίνα πιεστεί – ουσιαστικά – ενεργειακά τι θα επιλέξει να κάνει.

Ο «ενεργειακός στραγγαλισμός» του Πεκίνου που ξεκίνησε με τις κινήσεις στην Βενεζουέλα εάν επεκταθεί και κυρίως εάν παγιωθεί και με το Ιράν, τότε το ζήτημα θα απαιτήσει από την Κινεζική πλευρά «ανάδυση» στο προσκήνιο και όχι απλά βοήθεια σε φίλους – συνεργάτες και εμπίστους από την σκιά. Το Πεκίνο δύσκολα θα παραμείνει για πολύ ακόμη στην θέση που του αρέσει αυτή δηλαδή του «παρατηρητή» από κοντά και του «ρυθμιστή» κρίσιμων παραμέτρων χωρίς άμεση εμπλοκή. Οι ΗΠΑ φαίνεται να επιθυμούν αυτή την «ανάδυση» καθώς έχουν την δυνατότητα να μετρούν μόνο όσα είναι στο φως και κρίνουν πως έχει έρθει η στιγμή να αναμετρηθούν έστω και σε ένα πρώτο στάδιο με τον μεγάλο αντίπαλο από την Ανατολή. Το τι θα επιλέξει να πράξει το Πεκίνο δύσκολα μπορεί να προβλεφθεί πολύ απλά γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει καμία δημόσια δυναμική εμφάνιση. Εάν «συρθεί» σε μία τέτοια ίσως να έχουμε μία διαφορετική εικόνα όχι μόνο για το σήμερα αλλά και για το βραχυπρόθεσμο παγκόσμιο μέλλον.

Στα της οικονομία και της ενέργειας είναι επίσης ξεκάθαρο πως η «θηλιά» θα στενέψει κι άλλο και για όλους. Ο Αμερικανικός αποκλεισμός θα φέρει το δυτικό πρόβλημα αργά ή γρήγορα και στις ανατολικές «αυλές» και ο πόλεμος ανάμεσα σε Ιράν – ΗΠΑ και Ισραήλ για αρχή θα γίνει παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική κρίση και μάλιστα διαρκείας. Το εάν αυτή η κρίση «μεταλλαχθεί» και σε παγκόσμιο πόλεμο είναι πολύ δύσκολο να προβλεφθεί αλλά ποιος μπορεί να είναι βέβαιος για ο,τιδήποτε σήμερα;