Διαδρομές στην τέχνη για τη Γιορτή της Μητέρας

«Εδώ, σε αυτό εδώ το σημείο, μυρίζει μανούλα. Έτσι μου είχε πει η μαμά σου», λέει η γιαγιά τοποθετώντας τα δάχτυλά της στο σημείο του λαιμού που είναι κοντά στο στέρνο. Είναι το σημείο εκείνο όπου αυτόματα κουμπώνει το κεφάλι του μικρού παιδιού όταν βυθίζεται στην αγκαλιά της μητέρας του. Το σημείο που με τα χρόνια – καθώς ψηλώνει – ακουμπά ο ώμος του και το κεφάλι του πάνω από τον δικό της ώμο.

 Η αγκαλιά αυτή δεν παύει να υπάρχει, παρά μόνο να αλλάξει μπορεί. Διότι «στην αγκαλιά σου τη γλυκειά, μανούλα μου, ν’ αράξω, μες το βαθύ το πέλαγο αυτό πριχού βουλιάξω» (Αλ. Παπαδιαμάντης από το ποίημα «Προς τη μητέρα μου»). Και είναι τέτοια η δύναμη της μητρικής αγάπης που «κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το ανακράξεις σε στιγμές μεγάλου κινδύνου» (Οδ. Ελύτης από το «Εκ του πλησίον»).

 Η μητέρα «που όλη νύχτα κι όλη μέρα για το καλό μου προσπαθεί» (Γ. Βιζυηνός, από το ποίημα «Η Μητέρα») έχει υμνηθεί στην Τέχνη και η Γιορτή της Μητέρας ή Ημέρα της Μητέρας που τιμάται κάθε χρόνο τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, αποτελεί μόνο μία αφορμή για να αναφερθούμε στη μητέρα. Πρόσωπο υψίστης σημασίας και καθοριστικής συμβολής στη διαμόρφωσή μας ως οντότητες, δεν χρειάζεται τιμητικές ημέρες για να κεντρίζει την προσοχή μας.

Διαβάστε περισσότερα στο Travel.gr