Ένας μελισσοκόμος στην ορεινή Αρκαδία αποκαλύπτει τα μυστικά της σύνθετης κοινωνίας των μελισσών

Ανεβαίνοντας από την Αρχαία Γόρτυνα προς τον Ελληνικό Αρκαδίας, ένα λευκό φορτηγάκι είναι σταματημένο στη μέση του δρόμου. Κάποιος έχει κατέβει και κόβει μερικά κλαδιά. «Ένα λεπτό και έφυγα», μας λέει και συνεχίζει τη δουλειά του. «Τι τα κάνεις αυτά;» τον ρωτάμε. «Τα θέλω για να καπνίσω τις μέλισσες». Προφανώς και δεν αφήσαμε αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη. Πιάσαμε την κουβέντα, εκεί στη μέση του δρόμου, και μας προσκάλεσε να πάμε να δούμε τις κυψέλες και τη διαδικασία.

«Είναι κάποιος από εσάς αλλεργικός στις μέλισσες;» ήταν το πρώτο πράγμα που μας ρώτησε και αφού του απαντήσαμε αρνητικά, μας είπε ότι έχει δύο μάσκες και μπορούμε να πάμε μαζί του. Κάναμε μία μικρή διαφοροποίηση στο πρόγραμμά, αφήσαμε το Ελληνικό για αργότερα και βρισκόμαστε να ακολουθούμε τον νέο μας φίλο, τον μελισσοκόμο Γιώργο Μπίρη σε κάποια δρομάκια που ούτε καν αναφέρονται στο gps. Περάσαμε από ένα στάβλο με πρόβατα και καμία δεκαριά άγρια τσοπανόσκυλα, συνεχίσαμε σε ένα κατηφορικό δρόμο με μακρινή θέα στον κάμπο της Μεγαλόπολης. Ακολουθήσαμε ένα μικρό δρομάκι, που στοιχημάτιζα ότι από εκεί περνάει αυτοκίνητο μόνο όταν ο Γιώργος θέλει να πάει στα μελίσσια του, και τελικά φτάσαμε.

Διαβάστε περισσότερα στο Travel.gr