Η απολογία του καταστηματάρχη

arthrpou

Στις μέρες μας αναδείχτηκε, λόγω ειδικών συνθηκών, η έννοια ¨ατομική ευθύνη¨. Η προσπάθεια ενός ζαχαροπλάστη του 1911, που πιάστηκε ακάθαρτος κατά τον αστιατρικό έλεγχο, να κρυφτεί πίσω από το γνωστό μας ¨και οι άλλοι τα ίδια κάνανε¨ θα πρέπει να μας βάλει επί τέλους σε κάποιες πιο δημιουργικές σκέψεις!

«Αποτελεσματικωτάτη και η αστυϊατρική επιθεώρησις των γαλακτοπωλείων και των ζαχαροπλαστείων, όπως κ’ εκείνη των εστιατορίων. Γίνεται κατά τετράμηνον και επακολουθούν άρτιαι βελτιώσεις. Εσκέφθην πότε εισήχθη αυτό το σοφόν μέτρον και ανελογίσθην τας ρεπορτερικάς ημέρας και νύκτας μου. Και τότε τα πράγματα είχον ως εξής:

Ετρέχαμε δια την αστυϊατρικήν έκθεσιν και την επομένην της δημοσιεύσεώς της εγράφαμε και χρονογραφήματα περί της εσακχαρωμένης φρίκης όλων ανεξαιρέτως των καφεστιατορίων. Εις ταύτα, όμως, επηγαίναμε και ημείς μετά των λοιπών συμπολιτών, τρώγοντες και πίνοντες. Που να επηγαίναμεν, αφού όλα ήσαν ακάθαρτα; Αλλά και σήμερον ούτε η βρώμα των καταστημάτων δεν έφυγεν, ούτε οι πελάται από αυτά. Διότι σας παρακαλώ, που θέλετε να πάνε οι άνθρωποι; Εις την Νέαν ή την Παλαιάν Αγοράν;…

Οι αστυίατροι μας επληροφόρησαν χθες πως κανέν ζαχαροπλαστείο και γαλακτοπωλείον της πόλεως δεν είνε καθαρόν. Μη τυχόν πρέπει να τους δώσωμεν τον Μεγαλόσταυρον δια το κατόρθωμά των; Δεύρε γαρ ειπείν, διατί άραγε πρέπει να είνε απαραιτήτως καθαρά μόνον τα εστιατόρια, τα ζαχαροπλαστεία και τα γαλακτοπωλεία;

Ότι πάλιν διαμαρτύρεται τάχα δια την μονομερή αυτών αθλιότητα ο τύπος, δεν σημαίνει ότι ελύθη και το ζήτημα!

Ταύτα έλεγε χθες ακάθαρτος ευρεθείς επιχειρηματίας των αθηναϊκών στομάτων και ερωτούσε: Διατί να είμαι εγώ μόνον καθαρός και όχι και οι εφημερίδες που αγανακτούν πως βρωμά το κατάστημά μου; Εγώ φρονώ ότι το κατάστημά μου είνε κορυφή του Λευκού Όρους, συγκρινόμενον λ.χ. με δημοσιογραφικά γραφεία, όπου η υπόνομος και το κλωζέτ τρέπουν εις φυγήν τον διαβάτην από πεντακόσια μέτρα μακράν.

Βρωμώ κύριε; Ε, καλά, δι’αυτό πρέπει ν’αναστατωθή όλη η πόλις, η οποία βρωμά εξακόσια δύο φορά περισσότερον από μένα; Βρήτε μου ένα (αριθ.1) σπίτι των Αθηνών, το οποίον να μη όζη από κλώζετ, από πλυσταριόν, από βόθρον, από υπόνομον, από νεροχύτην.
sitaras-for-20-march-2020-photo-1

Και διατί δεν επιθεωρούν οι αστυΐατροι τα σπίτια, τα γραφεία, δημόσια και ιδιωτικά, τα δημοτικά κτίρια, τους δρόμους, τας πλατείας, τας μάνδρας από την άκραν του Πειραιώς έως την άκραν της Κηφισιάς;

Εν όσω ο τόπος δεν απέκτησεν υπονόμους κ’ένα καν κλώζετ, όπως έχουν και τα παραμικρότερα σπίτια και καταστήματα άλλων πληθυσμών, ζητείτε από ημάς τους καταστηματάρχας ανορθογραφίας; Επήγατε εις την Δημαρχίαν; Κοπιάστε να πάτε, παρακαλώ. Περιστοιχίζεται από ανθεστήρια ούρων και καβαλινών. Αυτή δίνει την φωτεινήν κατεύθυνσιν του τομέως της ιδιωτικής και δημοσίας ζωής μας και θέλετε ειδικώς, εγώ, ένας μόνος και Έλλην, κύριοι, Έλλην, να μη βρωμώ;

Μα μου είνε εντελώς αδύνατον να μη βρωμώ, άνθρωποι και δηλώ, μάλιστα, ότι το θεωρώ καθήκον μου να βρωμώ το κατά δύναμιν. Τι είμαι εγώ; Ήρθα από την Σελήνην; Και ποιος δύναται να με διαβεβαιώση ότι δεν βρωμά και εις την Σελήνην; Από πόθεν εκπορεύομαι; Από ελληνικήν γην; Τότε βρήτε μου ελληνικήν γην, η οποία να μη βρωμά…
Ιδού, κύριοι, ότι βρωμώ και θα εξακολουθώ να βρωμώ, δια να διαψεύδω την αστυϊατρικήν, ότι δύναται να εννοηθή καθαριότης εν όσω κανείς δεν είνε καθαρός και αδυνατεί να είνε, κι’αν θέλη ακόμη να μη είνε.

Βλέπετε τα γκαρσόνια μου; Πενθούν τους όνυχας, ξύνουν την μύτην των, πιάνουν την πάστα με το χέρι, την μυίγα βγάζουν με το δάκτυλον, με την ποδιά των σφογγίζουν το τραπέζι, βάζουν αλεύρι, ασβέστι, χλώριον εις το γάλα.

Καθ’ην περίπτωσιν δεν έκαμνον πάντα ταύτα και αλλά ποίαν αξίαν θα είχεν η ελληνικήν ζωή; Εισέρχεσθε, κύριοι, εις το ουρητήριον του καταστήματός μου και παραπονείσθε δια την υπερανθρωπικήν του κατάστασιν, αλλ’επήγατε ποτέ εις καθαρώτερον παρόμοιον αθηναϊκόν μέρος; Δια την κουζίναν μου λέτε;

Αλλά διατί να διαφέρη αυτή από την των άλλων; Ποιοι μαγειρεύουν εις αυτήν; Σεληναία όντα; Οι αυτοί και οι αυτοί. Και έπειτα, κύριοι, διατί τάχα να είμαι μόνον εγώ εξαιρετικώς καθαρός; Μήπως με πληρώνετε με εξαιρετικόν νόμισμα από τους άλλους; Τα ίδια παίρνω, τα ίδια δίνω. Ωχ αδελφέ, καταλάβατε τι θα πει ουτοπία; Όχι. Ε τότε γράφετε αστυϊατρικήν, άρθρον, αρθρίδιον, χρονογράφημα, τελευταίαν ώραν. Δικαίωμά σας.
sitaras-for-20-march-2020-photo-2

Μη μου αρνήσθε, μόνον, το ιδικόν μου, το να βρωμώ, διότι μου ζητείτε τα αδύνατα».

(ΣΚΡΙΠ, 1911)

Θωμάς Σιταράς, Αθηναιογράφος-Συγγραφέας FB: Σιταράς Θωμάς
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (2)

ΑΣΤΕΡΟΥΣΙΟΣ

Εξαιρετικη η ατμοσφαιρα και οι προσλαμβανουσες παραστασεις απο εκεινο τον καιρο πριν απο 90 χρονια! Αισιοδοξουμε, γιατι απο τοτε εχουμε κανει τοση προοδο!

Ακόμα...

...έξω να περιφέρεται τον έχουν;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης