«Ο Χένρικ Ιψεν είναι ένας από τους σημαντικότερους άνδρες του κόσμου και μπροστά του η κριτική δεν είναι παρά ένα ισχνό θέαμα. Η αντίληψη, το να τον ακούς με προσοχή, είναι η μόνη αληθινή κριτική», έγραψε ο Τζέιμς Τζόις, συγγραφέας που επηρεάστηκε βαθύτατα από τον Νορβηγό δραματουργό.
Με τα λόγια του Τζόις, κλειδωμένα στον «σκληρό» του μυαλού μου, πήγα στο «Από μηχανής θέατρο», υποψιασμένη μεν, αγχωμένη δε! Ο λόγος; Δυόμισυ ώρες παράσταση χωρίς διάλειμμα και ένας βαρύγδουπος τίτλος: «Το ξύπνημα των νεκρών».
O Αρνολντ Ρούμπεκ, διάσημος γλύπτης και μέλος της Ακαδημίας Τεχνών της Νορβηγίας έχει βρεθεί σε ένα παραθαλάσσιο σπα μαζί με τη σύζυγό του Μάγια. Η σχέση τους περνάει κρίση. Η Μάγια παρασύρεται από έναν βάναυσο κυνηγό, τον Ούλφχαϊμ, σε ένα ανοδικό ταξίδι γεμάτο πάθος προς την κορυφή ενός γειτονικού βουνού. Ο Ρούμπεκ από την άλλη αναγκάζεται να αποτινάξει την ψυχρότητα και τον κυνισμό του, όταν συναντάει μια όμορφη γυναίκα από το παρελθόν του, την Ειρήνη. Ξυπνώντας μέσα του μνήμες ενός άλλου εαυτού, πόθους και αναγκάζοντάς τον να έρθει αντιμέτωπος με τη δημιουργική του δύναμη, η Ειρήνη τον οδηγεί στη βουνοκορφή.
Η Ρούλα Πατεράκη αναμετρήθηκε με το κύκνειο άσμα του Ιψεν. Ανιση μάχη. Δύσκολο και αινιγματικό το έργο. Καλές οι ερμηνείες αν και αρκετά στιλιζαρισμένες. Ευφάνταστο και ατμοσφαιρικό το σκηνικό. Υποβλητική η μουσική. Ατού της παράστασης το κείμενο. Είναι πολύ δυνατό το θεατρικό έργο! Μοιάζει ονειρικό, κάτι σαν αυτοβιογραφία που ήθελε να αφήσει αυτός ο πρωτοποριακός δραματουργός.
Το «Ξύπνημα των νεκρών» παίζεται σε πανελλήνια πρώτη και για πολύ λίγες παραστάσεις. Στις 13/5 πέφτει η αυλαία!