Παντελής Διαμαντόπουλος

Οι Πειραιώτες στο μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης είχαν καλύτερη εικόνα, αλλά αυτό δεν τους έφτανε. Ο Μεντιλίμπαρ (οι δηλώσεις του να προβληματίσουν λίγο γιατί ήταν η πρώτη φορά που μίλησε έτσι) δοκίμασε πράγματα, ρίσκαρε και στο τέλος ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε το ματς του χάρισε την αποφυγή της ήττας. Σε έναν αγώνα που ο Βάσκος δεν είχε δεύτερο φορ (πρώτη φορά φέτος), αλλά φόρτωσε γύρω από τον Ταρέμι με φρέσκους και μπαλαδόρους στα τελευταία λεπτά κυνηγώντας το γκολ. Το καλύτερο πάντως για τον Ολυμπιακό δεν ήταν το 1- 1, αλλά αυτό που θα γράψω στο τέλος του άρθρου.

Ό,τι και να λέμε, οι απουσίες του Ελ Κααμπί και του Πιρόλα δεν είναι παίξε- γέλασε. Για όσους πραγματικά γνωρίζουν από συνθήκες και καταστάσεις, είναι πολύ δύσκολο να την… παλέψεις και μετά από έναν τόσο πιεστικό αγώνα όπως αυτός που έδωσαν οι Πειραιώτες στο Άμστερνταμ. Βέβαια, σκόντο στο ποδόσφαιρο δεν γίνεται. Ο Μεντιλίμπαρ έπρεπε να πάει την ομάδα στην Νέα Φιλαδέλφεια και μαζί της να βρει την λύση σε όσους γρίφους θα τους έβαζε η Ένωση. Ο Βάσκος για να έχει δύναμη στην κουλούρα πήγε με το ντουέτο- Αργεντινής το οποίο χρησιμοποίησε για πρώτη φορά στο δεύτερο ημίχρονο της αναμέτρησης με τον Άγιαξ. Καιρό τώρα περιμέναμε να δούμε μαζί Έσε- Σιπιόνι από την αρχή ενός αγώνα και αυτό έγινε την 1η ημέρα του Φλεβάρη.

Ο Ταρέμι επέστρεψε στην κορυφή της επίθεσης και ο Ποντένσε με τον Ροντινέι επιλέχθηκαν για τα «φτερά». Ο δεύτερος είχε και την καλύτερη φάση του πρώτου μέρους, αφού αν είχε λίγο σκάψει την μπάλα θα έδινε προβάδισμα και όχι την ευκαιρία στον Στρακόσα να κάνει μια καλή επέμβαση. Ο Ποντένσε μετά από καιρό είχε μπει πολύ καλά σε παιχνίδι και γενικά, όταν πέρασε το πρώτο δεκάλεπτο, άπαντες οι «ερυθρόλευκοι» ήταν μέσα στις απαιτήσεις της αναμέτρησης. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που ‘χε καταφέρει ο Ολυμπιακός, ήταν πως οι αντίπαλοί του δεν μπορούσαν να κρατήσουν μπάλα, όχι ότι τρελαίνονταν κιόλας να το κάνουν όπως αποδείχθηκε. Ναι μεν η ΑΕΚ έχτιζε από πίσω και προσπαθούσε σωστά να απεμπλακεί από την κόκκινη πίεση, αλλά μόλις η μπάλα πήγαινε λίγο πιο μπροστά, τα πάντα γίνονταν εύκολα για τους φιλοξενούμενους.

Όταν όμως δεν εκμεταλλεύεσαι πράγματα, τότε είσαι πάντα σε κίνδυνο ακόμη κι αν δεν έχεις απειληθεί. Κι αυτό το κατάλαβαν καλά στον Ολυμπιακό με το γκολ του Βάργκα. Ήταν η 9η φορά που βρίσκει τέρμα με το κεφάλι ο «δικέφαλος» και μάλιστα ένα άνετο γκολ από τον Βάργκα, μιας και το… κάτι σαν άμυνα που έπαιξαν οι παίκτες του Μεντιλίμπαρ στο συγκεκριμένο κόρνερ, λειτούργησε υπέροχα για τον Ούγγρο. Και να σκεφτείτε ότι λίγο πιο πριν ο Βάργκα (που μόλις είχε μπει) έκανε ένα λάθος και έδωσε την ευκαιρία στον Ποντένσε να σερβίρει καλά στον Ταρέμι. Ο Πορτογάλος δεν το έπραξε όμως όπως θα ήθελε ο Ιρανός και η ευκαιρία χάθηκε. Αντίθετα το νέο μεταγραφικό απόκτημα της ΑΕΚ δεν έχασε την ευκαιρία. Είναι μεγάλος γκολτζής ο 31χρονος επιθετικός και μια κεφαλιά ολομόναχος, ήταν ό,τι έπρεπε για να ανοίξει και τον «κιτρινόμαυρο» λογαριασμό του. Η ΑΕΚ κέρδισε ψυχολογία και ζωντάνεψε, είχε μια διπλή γερή ευκαιρία με Γιόβιτς- Πινέδα, αλλά ο Τζολάκης και το δοκάρι, είπαν «όχι».

Ο Μεντιλιμπαρ έβαλε τον Αντρέ Λουίζ και τον Ζέλσον Μάρτινς. Το νέο του απόκτημα το έστειλε δεξιά και από τον Ζέλσον ζήτησε να ντουμπλάρει τους πλάγιους και να δίνει υπεραριθμίες. Δεν ήταν κακή η σκέψη, αλλά εκεί δεν ήρθαν καλά στηρίγματα από τα μπακ και τα κεντρικά χαφ ήταν πολύ κουρασμένα ώστε να κινούνται συνεχώς διαγώνια μπροστά. Για τον λόγο αυτό μπήκαν Μουζακίτης- Γιαζίτσι στο τελευταίο δεκάλεπτο. Ο Νίκολιτς επέλεξε σε αυτό το παιχνίδι να δώσει την μπάλα στον Ολυμπιακό, να διαβάζει το παιχνίδι του και να περιμένει την κατάλληλη στιγμή. Το μόνο ρίσκο που υπάρχει σε αυτή την τακτική είναι, ότι κάποια στιγμή θα κινδυνεύσεις πολύ.

Και η ΑΕΚ και ο Ολυμπιακός μπορούν να παίξουν καλύτερα και το ξέρουν. Απομένει να δώσουν τα παιχνίδια που εκκρεμούν ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός για να δούμε πως θα σχηματιστεί η βαθμολογία στην κορυφή. Κι επειδή χρωστάω κάτι: Το καλύτερο μαντάτο για τους «ερυθρόλευκους» δεν είναι ο βαθμός, αλλά ότι ο Αντρέ Λουίζ έπαιξε σα να ήταν στην ομάδα από το περασμένο καλοκαίρι… Όσοι αναφέρονταν στα στοιχεία που έχει δεν έλεγαν ψέματα, είναι ποδοσφαιριστής με προοπτική να φτάσει πολύ ψηλά στην καριέρα του. Αν δεν ήταν το ελληνικό πρωτάθλημα, που όλοι ασχολούνται με ο,τιδήποτε άλλο εκτός από τους παίκτες, το υμνολόγιο για τον συγκεκριμένο δεν θα σταματούσε. Ας το κάνω εγώ. Εξαιρετικός και λογικά ο Ολυμπιακός, είναι «σκαλοπάτι» στην καριέρα του. Ρισκάρω και το γράφω με τα λίγα λεπτά συμμετοχής του!