Φοίβη Παρασκευά

Δεν αναφέρομαι στο Πάσχα που φέτος θα είναι διαφορετικό για μας τους `Ελληνες, αλλά για την καθημερινότητα.

`Ισως να είναι μία αφορμή για να γίνουμε καλύτεροι σαν άνθρωποι και να μη σκεφτόμαστε μόνον τον εαυτό μας.

Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία χρόνια γίναμε πολύ ατομιστές και ‘παρτάκηδες’, σε βαθμό κακουργήματος.

Τώρα όμως δεν μας παίρνει. Ακόμα και για τον κλασσικό ‘παρτάκια’, η ζωή ήρθε να τον μάθει, πως άμα δεν προσέξει τον διπλανό του, κινδυνεύει η ίδια του η ζωή. `Αρα, επιστρέφουμε σε αυτό που δίδαξε με το παράδειγμά του ο Χριστός πριν από δύο χιλιετίες.

Δηλαδή «Αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν». Καθυστερήσαμε ως ανθρωπότητα να το καταλάβουμε,αλλά να που ήρθε ο καιρός, ο χρόνος, ο μήνας , η εβδομάδα, η μέρα. Ας αφήσουν λοιπόν οι ‘μάγκες’ τις ‘μαγκιές’ και αςκαταλάβουν πως στην ουσία δεν ξέρουμε ακόμα τίποτα για αυτόν τον επιθετικό και άγριο ιό, που δεν ξέρουμε από που θα μας έρθει.

Οι επιστήμονες ακόμα κάνουν υποθέσεις. Την αλήθεια θα την μάθουμε ποτέ? `Ισως και όχι. Δηλαδή την συμπεριφορά, την διάρκεια του ιού και τον χρόνο επιβίωσης στον οργανισμό μας. Και ας υποθέσουμε πως πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε σαν έναν ιό γρίπης.

Είναι αυτό αρκετό? Δηλαδή μένοντας μέσα στο σπίτι και πίνοντας βιταμίνη C,και αποφεύγοντας ο ένας τον άλλον με περισσή τέχνη? Προσωπικά, προβληματίζομαι. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ίποτα δεν είναι αρκετό για να τον καταπολεμήσουμε γιατί ο ιός είναι παντού.

Τος επόμενες τρεις βδομάδες θα βρίσκεται στο αποκορύφωμα του και τότε όσα μέτρα κι αν λάβουμε θα αυξηθεί και ο βαθμός επικινδυνότητάς του για όλους μας. Ούτε και η σχολαστική καραντίνα θα είναι επαρκώς αρκετά εφικτή. Και αυτό διότι η ζωή θα συνεχιστεί κανονικά, άσχετα μα τα μέτρα που παίρνουμε. `Οσα μέτρα κι αν είναι αυτά.

Δηλαδή, με άλλα λόγια ποια είναι αυτά τα μέτρα? Δεν εκτιθέμεθα σε δημόσιους χώρους, σούπερ μάρκετ, εμπιστευόμαστε τα μικρά μαγαζιά όπως τον μπακάλη της γειτονιάς μας. Στο φαρμακείο μπαίνουμε ένας – ένας και κρατάμε τις αποστάσεις. Φοράμε γάντια μίας χρήσεως, χειρουργικά μάσκα, και έχουμε την στοιχειώδη ευγένεια και γνώση ότι δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου, νομίζοντας ότι αξίζει να ζούμε μόνον εμείς. Τα ψέματα τελείωσαν για πάντα.

Ο εγωισμός του ανθρώπου, πάει και αυτός. Ατομική ευθύνη λοιπόν, στο έπακρον όχι από εγωισμό αλλά για επιβίωση των ανθρώπων γύρω μας, άρα και δική μας. Υπευθυνότητα λοιπόν σε κάθε μας κίνηση, ομιλία, πράξη. Αν θέλουμε να ζήσουμε και εμείς και οι συνάνθρωποί μας , πρέπει να λάβουμε υ’όψιν μας, πως η γνώση και η σχολαστικότητα δεν έβλαψαν ποτέ κανέναν. Ακόμη, ότι ισχύει για τον διπλανό μας, ισχύει και για μας τους ίδιους.

Επειδή θα μείνουμε όσο θέλει ο Μεγαλοδύναμος μέσα στο σπίτι για τουλάχιστον δύο με τρεις βδομάδες ακόμα, ευκαιρία να διαβάσουμε βιβλία, να μαγειρέψουμε και να μάθουμε καινούριες συνταγές, να φροντίσουμε όσο μπορούμε τους γονείς, τα αδέρφια, τα εγγόνια κοκ. Πάνω από όλα να μεταδώσουμε τη γνώση για την πορεία, την συμπεριφορά και το προσδόκιμο επιβίωσης του ιού άρα και τον δικό μας ή των συνανθρώπων μας.

`Ότι νεότερο υπάρχει θα πρέπει οι επιστήμονες να το κοινο- ποιήσουν με ακρίβεια, το συντομότερο δυνατόν. Μετάδοση όχι του ιού, αλλά της γνώσης για να προστατέψουμε τον εαυτόν μας άρα και τους γύρω μας. Και όταν θα περάσει και αυτή η καταιγίδα, να μας βρει αγαπημένους και ενωμένους ως έθνος, όσο ποτέ.