Ανδρέας Ζούλας

Το πιστεύουν πολλοί άλλοι. Όλοι ανεξαιρέτως οι ανθυποψήφιοί του για την αρχηγία, αν και λένε ότι δεν τον αμφισβητούν, καθένας για τους λόγους του,που μοναδικό σημείο σύμπτωσης-χρονικό-έχουν το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ του προσεχούς μηνός. Πολύ μεγαλύτερη σημασία ,ως 《δείκτης απαξίωσης》του κ. Ανδρουλάκη,έχει η διαχρονικώς καταγραφόμενη στις δημοσκοπήσεις εκτίμηση των ψηφοφόρων του κόμματος. Μόνο το ένα τρίτο θεωρεί τον κ. Ανδρουλάκη 《 κατάλληλο για πρωθυπουργό》
Εγώ προσωπικώς- στο μέτρο που ενδιαφέρει η γνώμη μου-θεωρώ τον κ . Ανδρουλάκη τελείως ακατάλληλο για πολιτικό αρχηγό ιδίως του ΠΑΣΟΚ, για συγκεκριμένους λόγους. Ο πρώτος και κύριος είναι ότι ο 《 Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης》μπορεί να προβάλλεται ως μελλοντικός πρωθυπουργός. Ε, λοιπόν, ακόμη και αν ο κ. Ανδρουλάκης νικούσε αυτοδυνάμως έστω και με μία ψήφο, τον κ. Μητσοτάκη,δεν μπορώ να τον φανταστώ πρωθυπουργό της Ελλάδος γενικώς και πολύ περισσότερο στο σημερινό επικίνδυνα ασταθές διεθνές περιβάλλον.

Και ο ίδιος ο κ. Ανδρουλάκης άλλωστε δεν θέλει 《να αναμετρηθεί》με αυτή την ιδέα. Το λέω δε αυτό γιατί, προκληθείς σε πρόσφατη συνεδρίαση της Βουλής απο τον κ. Μητσοτάκη, έκανε ότι δε κατάλαβε και απέφυγε να απαντήσει. Θυμίζω : ο κ. Ανδρουλάκης είχε περιαυτολογίσει ότι με δικές του ενέργειες ως ευρωβουλευτού, είχε πάρει η Ελλάδα έξι δις ευρώ κοινοτικά κονδύλια. Ο κ. Μητσοτάκης αντείπε ότι τα κονδύλια ήταν τριάντα δις και ότι είχαν διασφαλιστεί με δικές του, ως πρωθυπουργού ενέργειες, σε Ευρωπαικό Συμβούλιο Κορυφής. Και είχε προσθέσει με νόημα ότι στα συμβούλια αυτά οι πρωθυπουργοί μετέχουν, μόνοι τους, χωρίς συνεργάτες. Σε αυτή ακριβώς την αποστροφή του κ. Μητσοτάκη , δεν απάντησε ο κ. Αδρουλάκης κάνοντας σχεδόν ότι δεν άκουσε.

Και για αυτό εγώ δεν μπορώ να φανταστώ να εκπροσωπεί σε τέτοια συμβούλια και συναντήσεις την Ελλάδα μόνος του ο κ. Ανδρουλάκης χωρίς συνεργάτες και χωρίς φυσικά διερμηνέα. Και για αυτό έχω προτρέψει συναδέλφους μου που τον καλούν σε συνεντεύξεις να του ζητήσουν να πεί μία απλή πρόταση στα Αγγλικά. Δεν είναι προσωπικά δεδομένα η γλωσσομάθεια ενός πολιτικού αρχηγού που θέλει να γίνει πρωθυπουργός. Και μάλιστα μιάς χώρας που και ζημιώθηκε και διασύρθηκε από τα Αγγλικά του κ. Τσίπρα...

Φαντάζομαι τον κ. Ανδρουλάκη να μετέχει με άλλους πρωθυπουργούς σε τέτοιες συναντήσεις ή να κάνει συζητήσεις για συμβάσεις με εταιρίες-κολοσσούς- και καταλαμβάνομαι απο δέος...

Και αν μεν για τους ανθυποψήφιους του κ. Ανδρουλάκη δεχθούμε την δήλωση τους ότι δεν τον αμφισβητούν, πως είναι δυνατόν να δεχθούμε την δήλωση του κ. Ε. Βενιζέλου -και το γεγονός- ότι τον στηρίζει; Γιατί ο κ. Βενιζέλος, έχοντας βεβαίως πλήρη επιστημονική και πολιτική προς τούτο υποδομή, έχει ασκήσει υπουργικά καθήκοντα, καθώς και καθήκοντα Αντιπροέδρου της Κυβερνήσεως- σε δυσχερέστατες για την χώρα συνθήκες- και γνωρίζει πολύ καλά από τι βάσανο δοκιμάζεται ο πρωθυπουργός ή ο υπουργός σε τέτοιες διεθνείς συναντήσεις. Φαντάζεται λοιπόν ο κ. Βενιζέλος τον κ. Ανδρουλάκη να εκπροσωπεί την χώρα και να μάχεται για τα εθνικά και οικονομικά συμφέρονά της, μόνος του, χωρίς συνεργάτες και μεταφραστή σε μιά τέτοια πολυμερή συνάντηση κορυφής; Γιατί αυτό έστω και μόνο το στοιχείο, που αποδεικνύει την απόλυτη ανεπάρκεια του κ. Ανδρουλάκη 《παροράται》από τον κατά τα άλλα εξαιρετικά λεπτολόγο και απαιτητικό κ. Βενιζέλο, αλλά και από το σύνολο των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, ενός κόμματος που κυβέρνησε επί σειρά ετών τον τόπο; Λογικώς ανεξήγητο και δεν ξέρω και αν και πολιτικώς εξηγείται από την προσδοκία της βουλευτικής έδρας, για τους λογικότερους, ή και 《 εις ανώτερα》 για τους πιο...ενθουσιώδεις...

Αλλά και αν αφήσουμε τον 《 Πρωθυπουργό Ανδρουλάκη》 και δούμε τις ενέργειες που κάνει ως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, τι διαπιστώνουμε; Οι πιό εντυπωσιακή ενέργειά του, είναι η ιδρυθείσα και υπ’ αυτόν λειτουργούσα Επιτροπή Διεύρυνσης και Σύμπραξης. Πολλά μπορεί να ειπωθούν για την αρχηγική αυτή ενέργεια. Πρώτον ότι αποτελεί μια αυθόρμητη αντίδραση στην πίεση Δούκα για άνοιγμα προς την αριστερά με ρητή-από το συνέδριο- άρνηση συνεργασίας με την Νέα Δημοκρατία. Αυθόρμητη αντίδραση Ανδρουλάκη για να μη πούμε σπασμοδική. Γιατί τι είδους Επιτροπή είναι αυτή όταν τα πρώτα ανακοινωθέντα ονόματα ανέρχονται σε σαράντα τέσσερα; Είναι απάντηση προς τον κ. Δούκα ή και στους 《 41 καθηγητές》 του κ. Τσίπρα και στο απροσδιόριστο πλήθος των 《 σοφών》 της κυρίας Καρυστιανού; Θα μπορούσε να πει κανείς όλα αυτά ή και ότι-λόγω του πολυπροσώπου- η ίδια αυτή η Επιτροπή συνιστά και την Διεύρυνση και την Σύμπραξη...

Ως προς την ουσία: Αυτά τα πρόσωπα ανέμενε η ελληνική Κοινωνία για να εμπιστευθεί στο ΠΑΣΟΚ τις τύχες της; Πανεπιστημιακοί, το πρώτον ασχολούμενοι με την πολιτική, παλαιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ την δράση των οποίων το τότε 《πολιτικό ρεπορτάζ》 αγνοούσε , όταν ήταν στην ακμή της κομματικής και βιολογικής τους ηλικίας;

Αλλά στην 《Επιτροπή》 μετέχουν ήδη και πρόσωπα πρώην ΣΥΡΙΖΑ-πρώην πρώην ΠΑΣΟΚ που επανακάμπτουν ανταποκρινόμενα στο 《 κάλεσμα Ανδρουλάκη》. Ειδικά για την τελευταία αυτή κατηγορία μελών της Επιτροπής παραπέμπω στην δήλωση του Απόστολου Κακλαμάνη, πώς τους χαρκτήρισε, όταν με την άνοδο του Αλέξη- ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ για να βρούν πολιτική στέγη...αριστερότερα. Τους ειδικούς χαρακτηρισμούς του κ. Απόστολου Κακλαμάνη δεν επαναλαμβάνω καθώς είναι αναρτημένοι στο διαδίκτυο, καθώς και τις τότε- αηδίαστικά απαξιωτικές των στελεχών αυτών- δηλώσεις του.

Δεν είναι ακόμη γνωστό πώς και σε τι έκταση θα αντιδράσουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που έμειναν στις τάξεις του κατά την μακρά περίοδο της κομματικής καχεξίας. Μπορεί να αποδειχθεί αγαστή η συνύπαρξη παλαιών- σταθερών και επανακαμπτόντων από τον ΣΥΡΙΖΑ στελεχών. Όλα είναι δυνατά ενόψει της κάλπης. Αλλά είναι ενδεχόμενο και να υπάρξουν αντιδράσεις που μάλλον και φυσικά θα επιδεινώσουν την δυσχερή θέση του ΠΑΣΟΚ. Το οποίο στις δημοσκοπήσεις μια υποσκελίζεται από την φυλλορροούσα και αυτή Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου και μια από το μη ακόμη ιδρυθέν κόμμα Καρυστιανού και ενώ ο...επανακάμπτων Αλέξης καιροφυλακτεί. Όταν δε συμβαίνει να καταγράφεται δεύτερο το ΠΑΣΟΚ, η απόσταση που το χωρίζει από την Νέα Δημοκρατία είναι σε ποσοστό μεγαλύτερη από την δύναμη του...

Όλα αυτά τα βλέπει ο κ. Βενιζέλος ο οποίος αντικειμενικά, είναι το σημαντικότερο πολιτικό στέλεχος που διαθέτει ο χώρος του ΠΑΣΟΚ όσος ήταν και όσος είναι σήμερα; Και ακριβώς επειδή τα βλέπει προφανώς κρίνει πιο εύκολο και ασφαλέστερο να στρέφεται κατά της Νέας Δημοκρατίας, του Κυριάκου Μητσοτάκη και της συνταγματικής αναθέωρησης.

Και όμως ο κ. Βενιζέλος, θυμίζω, όταν είχε εκλεγεί η Φώφη Γεννηματά της είχε επιστήσει την προσοχή μήπως με την πολιτική της το ΠΑΣΟΚ γίνει 《ουρά》 του ΣΥΡΙΖΑ. Και αποστασιοποιήθηκε. Τώρα που η πολιτεία του κ. Ανδρουλάκη κάνει το ΠΑΣΟΚ περιστασιακή 《 ουρά》 της Πλεύσης Ελευθερίας και άλλοτε του κόμματος Καρυστιανού ή Τσίπρα επιλέγει στήριξη Ανδρουλάκη και επίθεση κατά Μητσοτάκη.

Με αυτές τις γενικές συνθήκες, που περιπλέκονται με τις συνδικαλιστικές αναταράξεις λόγω Παναγόπουλου, το ΠΑΣΟΚ πορεύεται προς το κομματικό του συνέδριο αντικειμενικώς ανίκανο να αντιμετωπίσει το αδιέξοδο του.