Το δραστήριο αρχιτεκτονικό δίδυμο Point Supreme μιλούν για τα καινούρια νοήματα της σύγχρονης κατοικίας και για το πώς το σύγχρονο σπίτι γίνεται χώρος ζωής, πεδίο πειραματισμού και, συχνά, μια μικρή αφήγηση για το πώς θέλουμε να ζούμε.
Ο Κωνσταντίνος Πανταζής και η Μαρία Θεοδωροπούλου των Point Supreme Architects έχουν χτίσει μια ιδιαίτερη σχέση με τη σύγχρονη ιδέα της κατοικίας. Μέσα από έργα όπως η κατοικία στα Πετράλωνα, το διαμέρισμα στην Ιγνατίου ή η βίλα στη Σέριφο, προσεγγίζουν το σπίτι όχι απλώς ως σύνολο τετραγωνικών αλλά ως εμπειρία. Μιλούν για τη νέα έννοια της πολυτέλειας, για την ευελιξία του χώρου, για το μικρό σπίτι που γίνεται συνειδητή επιλογή ζωής και για την Αθήνα ως ένα απρόβλεπτο αλλά εξαιρετικά γόνιμο αρχιτεκτονικό πεδίο.
Πόσο σημαντικό είναι σήμερα το σπίτι να «μιλάει» για αυτόν που ζει μέσα του;
Το σπίτι πάντα μιλούσε. Απλώς σήμερα το ακούμε πιο συνειδητά. Δεν μας ενδιαφέρει τόσο η κυριολεκτική έκφραση της ταυτότητας, ένα σκηνικό δηλαδή που περιγράφει τον κάτοικο, όσο η δημιουργία ενός πλαισίου μέσα στο οποίο μπορεί να εξελιχθεί η ζωή. Ένα καλό σπίτι δεν είναι πορτρέτο. Είναι ένας χώρος που επιτρέπει στον άνθρωπο να αλλάζει, να μετακινείται, να ζει διαφορετικές καταστάσεις. Πρέπει να αφήνει χώρο για τις μικρές αποκλίσεις της καθημερινότητας.
Στην κατοικία στα Πετράλωνα, για παράδειγμα, δημιουργήσαμε μια σειρά από μικρούς «κόσμους» που μπορούν να κατοικηθούν διαφορετικά ανάλογα με τη στιγμή. Ο ίδιος χώρος μπορεί να γίνει τόπος συγκέντρωσης ή χαλάρωσης χωρίς να αλλάξει τίποτα στο περιβάλλον, παρά μόνο η στάση του ανθρώπου μέσα σε αυτό.
Τι σημαίνει σήμερα πολυτέλεια;
Η πολυτέλεια έχει μετακινηθεί από το αντικείμενο στην εμπειρία. Μπορεί να είναι το φως που πέφτει σε έναν χώρο μια συγκεκριμένη στιγμή της ημέρας ή η διαμπερότητα που σου επιτρέπει να αισθάνεσαι τον αέρα ακόμη κι όταν βρίσκεσαι μέσα στο σπίτι.
Μπορεί επίσης να είναι η επαφή με το έξω. Όχι απαραίτητα μέσα από έναν μεγάλο κήπο, αλλά μέσα από μια σωστά τοποθετημένη οπή, ένα άνοιγμα, μια θέα. Το να μένεις στο «αρκετό» είναι δύσκολο γιατί απαιτεί επιλογή. Δεν πρόκειται για φτώχεια αλλά για συνειδητή αξία. Όταν αφαιρείς το περιττό, αυτό που μένει αποκτά μεγαλύτερη σημασία. Και αυτή η αίσθηση ουσίας είναι για εμάς η σύγχρονη μορφή πολυτέλειας.
