Μιμή Ντενίση: «Αντιδρώ όταν μου λένε ότι είμαι καλή επιχειρηματίας, είναι μία ανοησία»
«Το θέατρο δεν είναι ούτε μπουτίκ που εάν φέρεις καλό προϊόν και θα πουλήσει, ούτε βιβλιοπωλείο» εξήγησε - Δείτε το βίντεο
Η Μιμή Ντενίση μίλησε για την ενασχόλησή της με το θέατρο, τόσο ως ηθοποιός, όσο και ως επιχειρηματίας.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εκπομπή «Ελένη» αναφέρθηκε στην απόφαση να ασχοληθεί επιχειρηματικά με τον χώρο, αλλά και στην ταινία «Σμύρνη μου αγαπημένη» που προβλήθηκε στο «ΜΕΤ» της Νέας Υόρκης.
Στην αρχή, είπε η Μιμή Ντενίση: «Αγάπησα πολύ το θέατρο και σιγά σιγά κατάλαβα πού μπορώ να πάω. Ένα χρόνο έχω περάσει διασκεδαστικά και αυτό ήταν με την Αλίκη. Μετά έγινα θιασάρχης η ίδια. Πολλοί συνάδελφοι ότι είναι κάτι σημαντικό, ότι είναι τίτλος να γίνεις θιασάρχης. Μπελάς είναι. Πρέπει να ξέρεις να διαλέγεις έργα, να ξέρεις να γράφεις, να σκηνοθετείς, να παρακολουθείς τα οικονομικά. Πολλές φορές αντιδρώ όταν μου λένε ότι είμαι καλή επιχειρηματίας, δεν είμαι. Αυτό είναι μία ανοησία να το λέει κάποιος για το θέατρο».
Δείτε το βίντεο
Στη συνέχεια, εξήγησε ότι: «Το θέατρο δεν είναι ούτε μπουτίκ που εάν φέρεις καλό προϊόν και θα πουλήσει, ούτε βιβλιοπωλείο. Υπάρχει αυτό που λέμε η επαφή, αισθάνομαι το κοινό. Δεν έχω αποξενωθεί και εγώ είμαι ο πρωθυπουργός στη γυάλα και το κοινό. Εάν έχω ένα ταλέντο επιχειρηματικό είναι πώς όταν έκανα το μιούσικαλ ήξερα ότι ο κόσμος ήθελε να έρθει να μας δει να χορεύουμε και να τραγουδάμε».
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.
