Πώς η χιτλερική νεολαία στρατολογούσε παιδιά που ως την εφηβεία τους είχαν εξελιχθεί σε στυγερούς εγκληματίες

Όσες και όσοι έχουν διαβάσει άρθρα μας για τη δράση των γερμανικών στρατευμάτων, στην Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ίσως έχουν προσέξει αναφορές μας για τις ηλικίες πολλών από αυτούς.

Στην Κρήτη για παράδειγμα, οι αλεξιπτωτιστές που συμμετείχαν ήταν ως επί το πλείστον μικρότεροι των 20 ετών. Το ίδιο συνέβαινε και στους αξιωματικούς.

Ο Στρατηγός Μπρόιερ  ήταν μόλις 45 – 46 ετών όταν «έδρασε» στην Κρήτη. Αυτό οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στη «στρατιωτικοποίηση» των Γερμανών από την εφηβική ακόμα και την προεφηβική ηλικία μέσω της «χιτλερικής νεολαίας» (Hitlerjugend ή Hitler – Jugend, HJ ή Hitler Youth στα αγγλικά).

Κατά τον Β’ ΠΠ η HJ αξιοποιήθηκε με διαταγή του Χίτλερ σε βοηθητικές υπηρεσίες (1939– 1942), ενώ μετά το 1943 που τα πράγματα άρχισαν να γίνονται δύσκολα για τους Γερμανούς ο Χίτλερ διέταξε την ταχύρρυθμη εκπαίδευση των μελών της HJ προκειμένου να πολεμήσουν τους Συμμάχους.

Τα αποτελέσματα, όπως θα δούμε ήταν τραγικά, καθώς χιλιάδες έφηβοι σκοτώθηκαν πολεμώντας απέναντι σε ανώτερους και πιο έμπειρους αντιπάλους, αλλά και γιατί 15χρονοι και 16χρονοι προέβησαν σε εγκλήματα πολέμου εκτελέσεις αιχμαλώτων, βιασμούς κ.ά.

Η χιτλερική νεολαία (Hitlerjugend)

Αν και η Hitlerjugend, με τη μορφή που έγινε γνωστή ξεκίνησε τη δράση της από το 1926, οι αρχές της βρίσκονται μερικά χρόνια πίσω, στο 1922, όταν το Ναζιστικό Κόμμα (NSDAP) με έδρα το Μόναχο ίδρυσε τη νεανική του οργάνωση «Jugendbund der NSDAP» (8 Μαρτίου 1922).

Η εναρκτήρια συνεδρίαση της έγινε στις 13 Μαΐου του ίδιου έτους. Το 1922 ιδρύθηκε επίσης στο Μόναχο, η «Jungsturm Adolf Hitler» με βασικό στόχο να τροφοδοτεί μελλοντικά τη Sturmabteilung, κύρια παραστρατιωτική ομάδα του NSDAP εκείνη την εποχή.

Το «Γερμανικό Κίνημα Νεολαίας», που είχε ξεκινήσει από τα τέλη του 19ου αιώνα και το οποίο ενθάρρυνε τις υπαίθριες δραστηριότητες οδήγησε στη δημιουργία πάρα πολλών οργανώσεων νεολαίας στη Γερμανία, ιδιαίτερα μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Άλλες σχηματίστηκαν για θρησκευτικούς λόγους, άλλες για πολιτικούς και άλλες για ιδεολογικούς. Μετά το αποτυχημένο «πραξικόπημα της μπιραρίας» τον Νοέμβριο του 1923, όλες οι Νεολαίες του NSDAP διαλύθηκαν. Στην πράξη όμως, λειτουργούσαν κρυφά με διαφορετικά ονόματα.

Αναμορφωτής της χιτλερικής νεολαίας ήταν ο φοιτητής Νομικής Kurt Gruber (1904-1943). Είναι εντυπωσιακό, ότι ο Gruber δεν σκοτώθηκε σε κάποια μάχη στα 39 του, όπως περιμέναμε, αλλά πέθανε μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο…

Σταδιακά, με την απορρόφηση κάποιων οργανώσεων και τη διάλυση άλλων, η χιτλερική νεολαία έλαβε την οριστική της μορφή και ονομασία το 1926, ως Hitler – Jugend ή Hitlerjugend (HJ).

«Νονός» της ήταν ο Hans Severus Ziegler. Ως το 1930, η HJ είχε στις τάξεις της περίπου 25.000 αγόρια ηλικίας 14-18 ετών. Ιδρύθηκαν επίσης ένα παράρτημα, η «Deutches Jungvolk» (DJ) για αγόρια ηλικίας 10-14 ετών και η BDM (Ένωση Γερμανίδων Κορασίδων) για κορίτσια 14-18 ετών (άλλες πηγές αναφέρουν ηλικίες 10-18 ετών)! Το 1931 τη διοίκηση όλων αυτών των οργανώσεων ανέλαβε ο διαβόητος Ερνστ Ρεμ.

Ενώ στο τέλος του 1932 τα μέλη της νεολαίας του NDSAP ήταν περίπου 108.000, με την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, το 1933 άρχισε η ραγδαία αύξησή τους. Στα τέλη του ίδιου έτους, η HJ είχε 2,3 εκατομμύρια μέλη και ως τα τέλη του 1936, γύρω στα 5 εκατομμύρια. Τότε απαγορεύτηκαν όλες οι άλλες οργανώσεις νεολαίας.

Όσοι νέοι δεν εντάσσονταν στην HJ είχαν σοβαρά προβλήματα στις σπουδές τους στα Πανεπιστήμια ή στην εύρεση εργασίας. Το 1939, έγινε υποχρεωτική η συμμετοχή στη HJ σε όσους ήταν Άριοι… Το 1940 η νεολαία του Χίτλερ αριθμούσε 8 εκατομμύρια μέλη.

Η εκπαίδευση που λάμβαναν τα μέλη της HJ είχε πολλά στοιχεία από τον Προσκοπισμό, ο οποίος απαγορεύτηκε το 1935, όπως π.χ. τις κατασκηνώσεις. Επίσης, η HJ είχε δράση εναντίον της Εκκλησίας. Χρησιμοποιήθηκε για να διαλύσει εκκλησιαστικές ομάδες, ακόμα και για να εμποδίσει την προσέλευση πιστών στις εκκλησίες!

Φυσικά, έγινε πλύση εγκεφάλου για τους «υπάνθρωπους» Εβραίους, Σλάβους κ.ά., ενώ δεν έλειψαν και οι αναφορές στους εχθρούς της Γερμανίας από τον Α’ ΠΠ.

Καθώς οι Γερμανοί πίστευαν ότι η εκστρατεία τους στη Μακεδονία, κατά τον Α’ ΠΠ και η ελληνική συμμετοχή ήταν καθοριστική, μετά την είσοδο της χώρας μας σε αυτόν, φανταζόμαστε ότι και η Ελλάδα θα βρισκόταν στον «κατάλογο των εχθρών».

Η αξιοποίηση της HJ κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Σταδιακά, η εκπαίδευση των μελών της HJ άρχισε να γίνεται περισσότερο στρατιωτική, σύμφωνα με όσα έγραφε ο Χίτλερ στο βιβλίο του «Mein Kampf» («Ο Αγών μου»).

Από το 1937 άρχισε η εκπαίδευση μελών της HJ στη χρήση τυφεκίων, μετά από εντολή του Ρόμελ. Το 1938, 1,5 εκατομμύριο Γερμανοί έφηβοι είχαν εξασκηθεί και πριν το τέλος του 1939, 51.500 μέλη της HJ είχαν κερδίσει «Μετάλλιο Σκοποβολής».

Στις 15/8/1939, δύο εβδομάδες μετά την έναρξη του Β’ ΠΠ, ο Διοικητής της HJ Σίραχ συμφώνησε με τον Βίλχελμ Κάιτελ ότι η χιτλερική νεολαία έπρεπε να αναλάβει «εκπαίδευση άμυνας».

Τον Σίραχ διαδέχθηκε στις 8/8/1940 ο Άρτουρ Άξμαν, ο οποίος παρέμεινε στην ηγεσία της HJ ως το 1945. Ο Άξμαν έδωσε στη HJ καθαρά πολεμικό προσανατολισμό.

Μέλη της χρησιμοποιήθηκαν αρχικά σε κατάσβεση πυρκαγιών και προσπάθεια αποκατάστασης των ζημιών που είχαν προκληθεί από συμμαχικούς βομβαρδισμούς, ταχυδρομικές και σιδηροδρομικές υπηρεσίες του Ράιχ και τελικά άρχισαν να συμμετέχουν και σε πληρώματα αντιαεροπορικής άμυνας.

Από το 1942 άρχισε η μετατροπή της HJ σε εφεδρικό Σώμα για να αντισταθμιστούν οι νεκροί των μαχών, οι τραυματίες, αλλά και οι εξουθενωμένοι από τις μάχες Γερμανοί στρατιώτες.

Ο Χίμλερ πρότεινε στις αρχές του 1943 τη δημιουργία μιας Μεραρχίας Waffen – SS στον Άξμαν, με μέλη της χιτλερικής νεολαίας γεννημένα το 1926.

Ο Άξμαν συμφώνησε. Ο Χίτλερ ενέκρινε το σχέδιο, τον Φεβρουάριο του 1943. Έτσι συγκροτήθηκε η 12η Μεραρχία SS Panzer Hitlerjugend, με Διοικητή τον Φριτς Βιτ, προερχόμενο από τη Μεραρχία SS Leibstandarte (LSSAH).

Η 12th Division SS Hitlerjugend, η δράση και οι απώλειές της

Στη 12η Μεραρχία SS Panzer Hitlerjugend συμμετείχαν 17χρονα και 16χονα παιδιά, ίσως και εθελοντικά, κάποια μικρότερης ηλικίας. Όπως ήταν λογικό, δεν χορηγούνταν στα παιδιά καπνός και αλκοόλ όπως στους ενήλικες συναδέλφους τους, αλλά γλυκά και καραμέλες!

Τον Σεπτέμβριο του 1943, 16.000 μέλη της HJ είχαν ολοκληρώσει την εκπαίδευσή τους, στο στρατόπεδο Beverloo στο Leopoldsburg του Βελγίου. Η εκπαίδευση ήταν αυστηρότατη και πολύ σκληρή! Στους Γερμανούς εφήβους, προστέθηκαν 2.000 Αξιωματικοί και οπλίτες της LSSAH, μαζί με 150 άρματα μάχης καθώς η 12th Division, ήταν Μεραρχία Τεθωρακισμένων. Τον Απρίλιο του 1944 η 12η Μεραρχία διατάχθηκε να μετακινηθεί στην περιοχή ΒΔ του Παρισιού. Την D-day (ημέρα απόβασης των Συμμάχων στη Νορμανδία), 6 Ιουνίου 1944 διατάχθηκε να επιχειρήσει αριστερά της 21ης Μεραρχίας Panzer και να ρίξει τους εχθρούς, δυτικά του ποταμού Ορν, στη θάλασσα.

Όταν οι Σύμμαχοι κατέλαβαν τις παραλίες της Νορμανδίας, η 12η Μεραρχία, που την αποτελούσαν πλέον 20.540 άνδρες κινήθηκε βόρεια και δυτικά της Καέν. Τα βρετανικά και καναδικά στρατεύματα είχαν εντολή να καταλάβουν την Καέν σε 24 ώρες από την D-day. Στις 7 Ιουνίου ξεκίνησαν οι μάχες. Βρετανοί και Καναδοί, αν και υπερτερούσαν αριθμητικά, ήταν πολύ πιο έμπειροι και με άριστο εξοπλισμό, αντιμετώπισαν τη λυσσαλέα αντίσταση των νεαρών Γερμανών. Οι επιχειρήσεις τους «Epson» και «Goodwood» απέτυχαν.

Η Καέν καταλήφθηκε μετά από ένα μήνα, ωστόσο η 12th Division είχε απώλειες 3.000 ανδρών και εφήβων… Η Μεραρχία διατάχθηκε στη συνέχεια να κινηθεί εναντίον των Αμερικανών στη Αρδένες. Η μάχη στο δάσος των Αρδενών έληξε με συντριπτική νίκη των Αμερικανών. Με νέα διαταγή, η 12η Μεραρχία διατάχθηκε να κινηθεί προς την Ουγγαρία, για να αντιμετωπίσει τον Κόκκινο Στρατό που προέλαυνε. Τελικά, οι νεαροί Γερμανοί δεν πολέμησαν, τότε, τους Σοβιετικούς και υποχώρησαν στην Αυστρία. Διοικητής της 12ης Μεραρχίας ήταν πλέον ο Κουρτ Μάγιερ, αφού ο Βιτ σκοτώθηκε στη διάρκεια των μαχών.

Τον Ιανουάριο του 1945, η 12η Μεραρχία διατάχθηκε, μαζί με την LSSAH να μεταβεί στην Ουγγαρία για την ανακατάληψη των πετρελαιοπηγών της χώρας. Έφτασε εκεί τον Φεβρουάριο του 1945. Η επιχείρηση «Εαρινό Ξύπνημα» ξεκίνησε στις 6 Μαρτίου 1946. Αρχικά, οι νεαροί Γερμανοί σημείωσαν νίκες επί των Σοβιετικών. Το λασπώδες έδαφος και η σοβιετική αντεπίθεση, τους ανάγκασαν όμως να κινηθούν μετά τις 16 Μαρτίου, προς την Αυστρία.

Στις 13 Απριλίου 1945 οι Σοβιετικοί κατέλαβαν τη Βιέννη. Προσπαθώντας να επιστρέψουν στη χώρα τους, 10.000 Γερμανοί έπεσαν στα χέρια των Αμερικανών, κοντά στην πόλη Ενς της Αυστρίας και παραδόθηκαν. Με υπερηφάνεια και αλαζονεία αρνήθηκαν να τυλίξουν τα οχήματά τους με λευκές σημαίες, όπως τους ζητήθηκε και βάδισαν αγέρωχοι προς την αιχμαλωσία…

Στη διάρκεια της μάχης του Βερολίνου, τα εναπομείναντα μέλη της HJ του Axmann (πρόκειται προφανώς για όσους δεν στάλθηκαν στο μέτωπο) αποτέλεσαν σημαντικό μέρος της τελευταίας γραμμής γερμανικής άμυνας στην πόλη. O Helmuth Weidling, Διοικητής της πόλης διέταξε τον Axmann να διαλύσει τους σχηματισμούς της HJ. Μέσα στη γενική σύγχυση, η διαταγή αυτή δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Οι Γερμανοί έφηβοι διαλύθηκαν από τους Σοβιετικούς και μόλις δύο επέζησαν! Είναι χαρακτηριστικό, ότι ακόμα και το 1945, η Volkssturm (Γερμανική Πολιτοφυλακή) στρατολογούσε στις τάξεις της 12χρονα παιδιά, ως μέλη της χιτλερικής νεολαίας!

Εγκλήματα πολέμου της HJ

Όλοι οι Σύμμαχοι αναφέρονται στο πάθος, την επιμονή, την αγριότητα και το ακατάβλητο των μελών της HJ. Ωστόσο, αυτά προέβησαν σε φρικτά εγκλήματα πολέμου. Ενδεικτικά:

89 Γάλλοι στο Ασκ. εκτελέστηκαν (2/4/1944) μετά από μια δολιοφθορά στις σιδηροδρομικές γραμμές. Λίγους μήνες αργότερα, 40 Καναδοί αιχμάλωτοι πολέμου δολοφονήθηκαν από άνδρες της Μεραρχίας. Στις 30/8/1944, 21 οπλίτες από το Tavaux δολοφονήθηκαν. Ανάμεσα στους εκτελεστές τους ήταν και άνδρες της 12ης Μεραρχίας.

Την επόμενη μέρα 12 πολίτες δολοφονήθηκαν στο Flomion. Τον Απρίλιο του 1945 ένας πολίτης εκτελέστηκε εν ψυχρώ, γιατί τους αποκάλεσε «επεκτάτες του πολέμου», ενώ δύο Ρώσοι εργάτες εκτελέστηκαν, γιατί απείλησαν το αφεντικό τους… Αναφέρονται επίσης βιασμοί και άλλες εγκληματικές ενέργειες από τους Γερμανούς έφηβους…

Επίλογος

Η χιτλερική νεολαία, φυσικά διαλύθηκε από τους Συμμάχους μετά το τέλος του Β’ ΠΠ (10 Οκτωβρίου 1945) και αργότερα απαγορεύτηκε και από τον Γερμανικό Ποινικό Κώδικα. Ακόμα κι όσα μέλη της ήταν ύποπτα για εγκλήματα πολέμου δεν τιμωρήθηκαν ποτέ και η HJ δεν χαρακτηρίστηκε «εγκληματική οργάνωση». Ο Σίραχ τιμωρήθηκε με ποινή φυλάκισης 20 ετών, όχι για την HJ, αλλά λόγω του ότι υπήρξε γκαουλάιτερ (επικεφαλής της Διοίκησης) της Βιέννης!

Ο Άξμαν τιμωρήθηκε τον Μάιο του 1949 με ποινή φυλάκισης 39 μηνών (3 έτη και 3 μήνες), όχι όμως για εγκλήματα πολέμου. Το 1958 τιμωρήθηκε και με χρηματικό πρόστιμο 35.000 μάρκων από δικαστήριο του Δυτικού Βερολίνου. Μόνο ένας στρατιώτης της 12ης Μεραρχίας, ο Walter Emil Hermann τιμωρήθηκε με ποινή φυλάκισης 8 ετών για τα εγκλήματα που αναφέραμε, δεν διευκρινίζεται όμως αν ήταν ανήλικος ή ενήλικος που υπηρετούσε στην LSSAH.