Εικόνα ασυντόνιστης ορχήστρας με το μαέστρο της ζαλισμένο να μην μπορεί να την διευθύνει, δίνει η κυβέρνηση τις τελευταίες ημέρες με την κακοφωνία που προκαλούν οι αντιφατικές δηλώσεις στελεχών και βουλευτών.
Δεν είναι μόνο οι δηλώσεις βουλευτών που δεν μπορούν αντισταθούν στην γοητεία των ΜΜΕ -πχ η κα Καρακώστα που μιλά για φοροφυγάδες δικαιούχους του ΕΚΑΣ, ή η Άννα Βαγενά που είπε ότι μπροστά στα 400 χρόνια τουρκοκρατίας που αντέξαμε, τι είναι τα 99 χρόνια του Υπερταμείου. Πίσω από δηλώσεις όπως των κκ. Σπίρτζη, Πιτσιόρλα, Καμμένου, Φίλη, Κυρίτση και άλλων κρύβεται η έλλειψη στρατηγικής για την επόμενη ημέρα της αξιολόγησης και οι εσωτερικές αντιφάσεις στον κυβερνητικό σχηματισμό, που ακολούθως εντείνουν την έλλειψη ομοιογένειας της κυβέρνησης και την αδυναμία του πρωθυπουργού να δώσει κεντρική κατεύθυνση.
Ακόμη περισσότερο όμως κρύβεται η έλλειψη στρατηγικής για την επόμενη ημέρα της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης. Ο μεν πρωθυπουργός δηλώνει συνεχώς ότι με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης η Ελλάδα αλλάζει σελίδα και ότι η χώρα μπαίνει σε περίοδο ανάκαμψης και ανάπτυξης, ωστόσο είναι εμφανές ότι το νέο αφήγημα δεν το πιστεύουν αρκετοί από τους βουλευτές και υπουργούς του.
Το ερώτημα για το κυβερνών κόμμα ξεκινά από την παραδοχή ότι η υλοποίηση της συμφωνίας θα προκαλέσει μεγιστοποίηση της κοινωνικής δυσαρέσκειας και ενδεχομένως τους προσεχείς μήνες να καταστήσει εμφανή την δυσαρμονία με το εκλογικό σώμα και να ανοίξει τον δρόμο για πολιτικές εξελίξεις. Σε αυτό βασίζονται και οι εκτιμήσεις της αντιπολίτευσης που βλέπει εκλογές. Το αντίθετο επιχείρημα είναι ότι η ολοκλήρωση της αξιολόγησης, η εκταμίευση της δόσης και η πορεία του τουρισμού, θα άρουν την ανασφάλεια και θα δημιουργήσουν καλό κλίμα στην οικονομία που εν μέρει τουλάχιστον θα αντισταθμίσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια.
Το ερώτημα είναι εάν το Μέγαρο Μαξίμου είναι αποφασισμένο να ακολουθήσει με συνέπεια την γραμμή της υλοποίησης της συμφωνίας, αναλαμβάνοντας το κόστος και αναμένοντας τις θετικές εξελίξεις. Προς το παρόν δείχνει ότι δεν έχει στρατηγική για την επόμενη ημέρα και γι αυτό βιάστηκε να κάνει πολιτικό αντιπερισπασμό με την αλλαγή εκλογικού νόμου και την αναθεώρηση του Συντάγματος που όμως προκάλεσαν νέες εσωτερικές περιπλοκές.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ακόμη και ο επικείμενος ανασχηματισμός είναι αμφίβολο εάν θα αποδώσει, αφού απλώς θα καλύψει τις εσωτερικές αντιφάσεις και το κενό σρατηγικής.