Σε μια από τις πιο σπάνιες συνεντεύξεις της η Αφροδίτη Μάνου μίλησε για τις επιλογές της, την επαγγελματική της πορεία, το πρόβλημα υγείας αλλά και για τον εαυτό της. «Δεν είμαι πολύ δραστήρια, είμαι λίγο πιο ακριβοθώρητη και παράξενος άνθρωπος. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 αρρώστησα με το θυρεοειδή μου και παραμορφώθηκα, αυτό μου στοίχισε πολύ. Ο θυροειδής με έβγαλε από τη δουλειά για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να βρω ποια είμαι. Όταν μίλησα για το θυροειδή στην εκπομπή της Μπήλιως Τσουκαλά μου είπε ότι δεν πρέπει να μιλάμε στην τηλεόραση για ασθένειες», είπε χαρακτηριστικά και συνέχισε:
«Όταν τραγουδούσα με τον Μίκη Θεοδωράκη το ’73 στη Βενεζουέλα είχαμε 80.000 κόσμο υπό βροχή. Όταν άρχισα να ψάχνω τα δικά μου θέλω και ζήτω στο χώρο, αυτό που έφτιαξα σε επίπεδο οικοτεχνίας και δε με ενδιαφέρει η απήχηση. Η Μαίρη Παναγιωταρά είναι πολύ σημαντικό μου κομμάτι και έχω ευθύνη να την περάσω στην επόμενη γενιά».
Η Αφροδίτη Μάνου μίλησε και για τις επιλογές της και τους ανθρώπους που συναναστρέφεται: «Δεν αγαπάω πολλά πράγματα, είναι στριφνός άνθρωπος, αγαπώ αυτούς που με αγαπάνε. Αγαπώ πολύ τα μηχανήματά μου και την τεχνολογία, είμαι γκατζετάκιας. Για να γίνει κάποιος φίλος μου πρέπει να μου μαθαίνει πράγματα. Αναγκάστηκα να κάνω παρέα με νεότερους ανθρώπους και με γκέι γιατί οι ζευγαρωμένοι φίλοι μου έχουν παιδιά και εγγόνια. Έχω μετανιώσει για πολλά πράγματα, αλλά για τις κυρίως επιλογές μου όχι».
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
