Για τον θάνατο και τον φόβο που αισθάνεται απέναντί του μίλησε η Θέμις Μπαζάκα, αποκαλύπτοντας πως ο φόβος για την ανημπόρια υπερισχύει.
Η ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό ΟΚ και αναφέρθηκε στις απώλειες που αντιμετώπισε τα τελευταία χρόνια της ζωής της, από τον πατέρα της, μέχρι τον πρόσφατο χαμό ενός αγαπημένου της φίλου.
Η Θέμις Μπαζάκα δήλωσε: «Δεν ξέρω αν με φοβίζει ο θάνατος. Με φοβίζει η ανημπόρια. Πριν από τρία χρόνια έχασα την αγαπημένη μου φίλη και "αδερφή", την Αννέζα Παπαδοπούλου, και πρόσφατα έχασα και τον πιο αγαπημένο μου φίλο, τον Κοσμά Φουντούκη. Όλοι στην ίδια ηλικία με μένα. Ήμασταν μαζί από 16 χρόνων, Θεσσαλονικείς. Τους είδα να τους διαλύει αυτή η φρικτή ασθένεια, να σου λένε "πονάω" και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα. Η Αννέζα μου έλεγε πάντα πόσο με θαύμαζε που προσπερνούσα γρήγορα το δυσάρεστο γεγονός και πήγαινα παρακάτω και δεν μπορώ με τίποτα να ξεπεράσω τον θάνατό της».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης μίλησε για τον πατέρα της, ο οποίος είχε άνοια και εκείνη ήταν που είχε μείνει δίπλα του να τον φροντίζει: «Ο πατέρας μου είχε άνοια και δεν ήθελε κανέναν άλλο δίπλα του στο σπίτι. Τους έδιωχνε όλους, ήθελε μόνο εμένα. Ζούσα δίπλα του και πηγαινοερχόμουν τα τελευταία επτά χρόνια. Δεν μπορούσα να λείψω. Έφευγα διακοπές πέντε μέρες και ήμουν με την αγωνία. Πήγαινα στο Βερολίνο, ας πούμε, να δω την κόρη μου και αν δεν απαντούσε στο κινητό του, πώς να το πω, άσπριζαν τα μαλλιά μου. Για ένα πολύ μεγάλο διάστημα στερήθηκα τα ταξίδια. Οπότε εδώ και κάποια χρόνια δεν ξέρω πού να πρωτοπάω. Ο νους μου είναι να φύγω ταξίδια. Θέλω να γνωρίσω μακρινές χώρες. Είναι τόσο πολύ μεγάλος ο κόσμος και θέλω τόσο πολύ να τον δω όλον».
Το Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος υπέβαλε επίσημα αίτηση για την ίδρυση του Deree University - Τι σημαίνει αυτό για τους υποψήφιους φοιτητές και φοιτήτριες που θέλουν ένα πτυχίο, το οποίο θα αναγνωρίζει επαγγελματικά και ακαδημαϊκά δικαιώματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Στη νέα της καμπάνια, η MISKO εμπνέεται από τις μικρές στιγμές της καθημερινότητας όπου οι άνθρωποι, παρά τις διαφορές τους, βρίσκουν τρόπους να συνδεθούν γύρω από ένα πιάτο ζυμαρικών. Ένα δέσιμο που γίνεται και τίτλος της: «Όλη η νοστιμιά είναι στο δέσιμο»