Memorabilia Lovers: Η αιώνια παιδικότητα δύο vintage μυαλών

Μπορούν πολύ εύκολα να σου φτιάξουν τη διάθεση ακόμα κι αν δεν γνωρίζεις τις πολυμήχανες ασχολίες τους και τις πολυδιάστατες προσωπικότητές τους. Μάριος Ράμμος και Μαρία Ιγνάτη, δηλαδή χαρούμενοι άνθρωποι, με ατάκες που κόβουν το μυαλό με την ίδια ευκολία που οι υφασματάδες έκοβαν στα πέριξ του κέντρου της Αθήνας τα τόπια με τα μετάξια και τους χασέδες τότε στα 60s και τα 70s. Τότε που οι κυρίες ράβονταν στις μοδίστρες με πατρόν από την «Πρακτική Γυναίκα» και το «Burda» και οι μικρές βιοτεχνίες ενδυμάτων έφτιαχναν αριστουργήματα μόδας made in Greece. Ολη αυτή την εποχή έκλεισαν οι δυο τους στον ημιώροφο της Αιόλου, όπου έφτιαξαν τον δικό τους μικρόκοσμο, τον έστρωσαν με αυθεντικά χαλιά Ανατόλια -αυτά με το pattern με τις αμυγδαλιές- και σκόρπισαν παντού χρώμα. Ας τους γνωρίσουμε.

GALA: Μα, πώς γεννήθηκε η ιδέα και γιατί τη βαφτίσατε «Memorabilia Lovers»;
ΜΑΡΙΑ ΙΓΝΑΤΗ & ΜΑΡΙΟΣ ΡΑΜΜΟΣ: Η ιδέα ξεκίνησε αυθόρμητα ύστερα από μια φευγαλέα πρόταση της Μαρίας. Ενώσαμε, χωρίς κόπο, τις κοινές καλλιτεχνικές μας ανησυχίες και δώσαμε το όνομα «Memorabilia Lovers», δηλαδή «εραστές των ενθυμίων, των αναμνηστικών και των αναμνήσεων», που, εν προκειμένω τα ρούχα, φέρουν κυριολεκτικά και μεταφορικά. Και όλα αυτά, με αγάπη για τη διαφύλαξη αυτού του μικρού κατιτί από το νοσταλγικό παρελθόν. Παντρέψαμε, λοιπόν, την αιώνια παιδικότητά μας με τις τέχνες. Φανταστήκαμε εικόνες με χρώματα και μνήμες. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να αναζητούμε τα υλικά που θα παίξουμε για να ντύσουμε τις εικόνες μας: ρούχα, παπούτσια, αντικείμενα και υφάσματα.

G.: Με τι άλλο, εκτός του «Memorabilia Lovers», ασχολείστε στην καθημερινότητά σας;
Μ.Ρ.: Εργάζομαι ως δάσκαλος ειδικής αγωγής -συγκεκριμένα σε παιδιά με αυτισμό- τα τελευταία 17 χρόνια. Κάθε πρωί πάω στο σχολείο και το απόγευμα είμαι ηθοποιός, σκηνογράφος και ενδυματολόγος σε οποιοδήποτε project μού επιτρέπει να νιώθω δημιουργικός και χρήσιμος.
Μ.Ι.: Τις καθημερινές εργάζομαι σε ένα μικρό υπαίθριο βιβλιοπωλείο και περιστασιακά απασχολούμαι στον χώρο του θεάτρου ως σκηνοθέτις, δραματουργός και θεατρική συγγραφέας.

G.: Σας αρέσουν τα vintage αντικείμενα και τα vintage ρούχα και στην προσωπική σας ζωή ή είναι απλώς άλλη μία επαγγελματική ενασχόληση;
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: Η αναζήτηση ρούχων και αντικειμένων άλλων εποχών είχε ξεκινήσει και για τους δύο αρκετά χρόνια πριν. Τα ρούχα των γονιών μας ή των παππούδων μας έκρυβαν μια γλυκιά αίσθηση που πολλές φορές μάς έκανε να τα φοράμε συνέχεια.
Σε κάθε ταξίδι μας ψάχναμε vintage shops ή υπαίθριες αγορές για να ανακαλύψουμε αντικείμενα που έχουν αξία για εμάς, μνήμες και ιστορίες να διηγηθούν. Αυτά τα ταξίδια αναζήτησης είναι εθιστικά.

G.: Αν υπήρχε μηχανή του χρόνου, σε ποια δεκαετία θα θέλατε να διακτινιστείτε και γιατί;
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: Το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό είναι το τώρα. Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα επιτρέπονται. Οι συνδυασμοί των ρούχων, οι υφές, οι γραμμές, οι κλίμακες και το στυλ είναι τόσο ρευστά που σου επιτρέπουν να κάνεις ένα απίστευτο mix&match και να δημιουργείς τη δική σου μοναδική μορφή.

G.: Πλάθετε ιστορίες για την προέλευση των αντικειμένων και τους πρώην κατόχους τους και αν ναι, πείτε μας την πιο αγαπημένη σας ιστορία για κάποιο ρούχο ή αντικείμενο.
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: Κάθε ρούχο έχει τη δική του φανταστική ιστορία. Οταν κάνουμε τον ποιοτικό έλεγχο, πλάθουμε το δικό μας σενάριο για κάθε κομμάτι. Φανταζόμαστε τα χαρακτηριστικά του κατόχου, την ηλικία του, το επάγγελμά του. Πάντοτε μας κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση ρούχα που φαίνεται ότι ήταν για κάποια/ον «τα καλά τους», «της εκκλησίας» ή όταν βρίσκουμε μικρούς θησαυρούς στις τσέπες, όπως παλιά εισιτήρια, μαντιλάκια με μονόγραμμα, κέρματα. Κάθε εύρημα συναρμολογεί την ιστορία που πλάθουμε. Με αυτό τον τρόπο δίνουμε πνοή στα ρούχα, τα ξανακάνουμε σημαντικά και τα τοποθετούμε στη βιτρίνα μας για όποιον θέλει να τα αγοράσει.

G.: Εχει τύχει να ζηλέψετε ποτέ κάτι και να μη θέλετε να το δώσετε;
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: Μας συμβαίνει συνεχώς! Είναι άπειρα τα ρούχα ή τα αντικείμενα που θέλουμε να κρατήσουμε. Εχουμε μάλιστα και μια ατάκα - inside joke που λέμε όταν μας αρέσει κάτι πολύ: «Μήπως να το κρατήσω για μένα;». Γελάμε και στη συνέχεια υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας ότι όλη αυτή η περισυλλογή γίνεται για να δημιουργήσουμε εικόνες και συνδιαλλαγή με τους αγοραστές μας. Ετσι, τοποθετούμε όλα αυτά τα μικρά αριστουργήματα στη ράγα. Σίγουρα όμως δεν γίνεται να μην κρατάμε και για εμάς κάτι, αφού εμείς είμαστε πρωτίστως οι πελάτες των ίδιων μας των ρούχων-θησαυρών.

G.: Ποια είναι τα αγαπημένα σας κομμάτια;
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: Τα αγαπημένα μας κομμάτια είναι όλα ανεξαιρέτως τα ελληνικά προϊόντα, ελληνικών βιοτεχνιών. «Greek product», που λέμε! Οχι να το παινευτούμε, αλλά έχουμε πολλά ρούχα από ελληνικές εταιρείες του παρελθόντος. Είμαστε πραγματικά συνδεδεμένοι με την ελληνική μόδα. Βλέπουμε τα βήματά της, την εξέλιξή της. Μόνο και μόνο τα ταμπελάκια όλων αυτών των ρούχων να προσέξεις, πόσο καλοφτιαγμένα και με λεπτομέρεια ήταν, κάνεις ένα μεγάλο ταξίδι στην κουλτούρα του τόπου μας.

G.: Ποιο είναι το κριτήριο όταν επιλέγετε κάποιο ρούχο ή αντικείμενο ώστε να αποφασίσετε να το φιλοξενήσετε στο showroom;
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: Το Νο1 κριτήριο είναι να προξενήσει το ενδιαφέρον πρώτα απ’ όλα σε εμάς. Η ποιότητα των υλικών και μετά το χρώμα, η σύνθεση, η γραμμή είναι πάντα αυτά που μας ελκύουν. Τα διαλέγουμε ένα-ένα, από αναπάντεχες πηγές και χίλια δυο μέρη. Δεν υπάρχει καθόλου η λογική «με το κιλό». Αναζητούμε ρούχα μοναδικά που έχουν να διηγηθούν ωραίες ιστορίες και να δώσουν πνοή στα ανιαρά ντυσίματα που έχουμε όλοι συνηθίσει να κάνουμε κατά καιρούς.

G.: Η μόδα στις μέρες μας σε τι υστερεί και σε τι υπερτερεί σε σχέση με εκείνη των περασμένων δεκαετιών;
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: Η μόδα σήμερα υστερεί σε ένα πράγμα μόνο: αγοράζουμε ρούχα με ένα κλικ. Εχει χαθεί η βόλτα στα μαγαζιά, να χαζέψουμε τις βιτρίνες, να αγοράσουμε κάτι που το είδαμε τυχαία στη βιτρίνα. Να μπούμε σε ένα μαγαζί, να δημιουργήσουμε επαφή με το ρούχο, να ακούσουμε τον πωλητή, να το δούμε, να το πιάσουμε, να το δοκιμάσουμε και να το ξαναδοκιμάσουμε. Και κάπως έτσι, κλείνουν μέσα σε ένα βράδυ πολλά μικρά μαγαζιά. Κι αυτό είναι πολύ στενάχωρο.

G.: Πιστεύετε ότι το fast fashion έχει κάνει καλό ή κακό στη μόδα;
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: Το fast fashion έχει κάνει σίγουρα κακό στη μόδα γιατί είναι αμφίβολες οι συνθήκες εργασίας όλων όσοι εργάζονται για τέτοιες εταιρείες, γιατί έχουν πολύ κακό αντίκτυπο στο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, γιατί προωθούν τον υπερκαταναλωτισμό, γιατί πουλάνε προϊόντα συνήθως κακής ποιότητας, γιατί επιβάλλουν τάσεις που είναι προϊόν άλλων δημιουργών -κυρίως των μεγάλων luxury brands και οίκων μόδας- και όχι δικών τους.

G.: Για ποιον λόγο πιστεύετε πως οι νεότεροι άνθρωποι αγαπούν πλέον τα ρούχα περασμένων δεκαετιών; Είναι περισσότερο οικονομικοί ή αισθητικοί οι λόγοι;
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: Σίγουρα οι λόγοι είναι και οικονομικοί, αν και τα τελευταία χρόνια πολλά vintage shops έχουν αυξήσει, καλώς ή κακώς, τις τιμές τους και αυτό είναι αντιστρόφως ανάλογο με το πορτοφόλι του αγοραστή. Υπάρχουν όμως πολλοί που αναζητούν ιδιαίτερα ρούχα με ταυτότητα και διαφέρουν από τη μάζα. Καλύτερα να έχεις ένα και καλό, παρά πολλά και όχι καλής ποιότητας.

G.: Ποια είναι η φετινή τάση στη vintage μόδα; Τι προτιμούν οι πελάτες;
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: Η φετινή τάση είναι το λεγόμενο y2k (τάσεις της μόδας που προέρχονται από τη δεκαετία του 2000). Κάτι ανάμεσα σε Ρουσλάνα, Hi-5 και One. Εχει λίγη πλάκα αυτό, διότι για εμάς η τάση αυτή σηματοδοτεί τα μαθητικά-φοιτητικά χρόνια μας και αντιστεκόμαστε λίγο να το δεχτούμε. Ωστόσο, μια τζιν φούστα, μια διάφανη ασημί μπλούζα με αστεράκια ή ένα military jacket σίγουρα θα τα βρεις στο showroom μας.

G.: Το πιο όμορφο πράγμα που έχετε ακούσει να σας λέει πελάτης;
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: «Περνούσα τυχαία επειδή άκουσα μουσική, ανέβηκα επάνω, σας γνώρισα και μου φτιάξατε την ημέρα», «μόνο σε εσάς ψωνίζω», «τι ωραία που μυρίζουν τα ρούχα σας, τι βάζετε;», «θέλω να δουλέψω για εσάς», «τι ωραίος χώρος, βρε παιδιά, να βγάλω τα παπούτσια μου», «όλη μου η ντουλάπα είναι “Memorabilia Lovers”» και πολλά άλλα!

G.: Καθώς είστε και οι δύο άνθρωποι του θεάτρου, ποιον πρωταγωνιστή θα θέλατε να ντύσετε και σε ποια παράσταση;
Μ.Ρ.: Να ζούσε η Αλίκη! Να της χτυπούσαμε την πόρτα στο καμαρίνι! Να μας καλοδεχόταν! Να κάναμε όλη την ελληνική μόδα μιούζικαλ!
Μ.Ι.: Θα ήθελα να ντύσουμε την αγαπημένη Αννα Παναγιωτοπούλου στη θεατρική εκδοχή της «Μαντάμ Σουσού».

G.: Πώς θα θέλατε να εξελιχθεί το «Memorabilia Lovers» στο μέλλον; 
Μ.Ι. & Μ.Ρ.: Θα θέλαμε να έχουμε κάποτε ένα δικό μας νεοκλασικό κτίριο άλλης εποχής. Αυτό να είναι το σπίτι των Memorabilia Lovers. Εκεί θα έρχονται όλοι οι φίλοι μας, όλοι όσοι αγαπάμε, όλοι οι πελάτες μας για να αγοράσουν ρούχα, αντικείμενα, δώρα ζωής, να πιουν καφέ, να φάνε, να αράξουν, να εκφραστούν, να κάνουν θέατρο, να κάνουν χορό, να κάνουν μουσική. Να έχουμε μια μεγάλη σκηνή, μια μεγάλη ντουλάπα, βεράντα, αυλή, ταράτσα και αγάπη για όλους όσοι νιώθουν ελεύθεροι και αγαπάνε το μικρό παιδί μέσα τους.