Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ αγκάλιαζε και φιλούσε ασθενείς με AIDS που ακόμη και οι γιατροί φοβούνταν να αγγίξουν, αποκαλύπτει φίλος της

Στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά του AIDS είχε βρεθεί η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, σε μια εποχή που ο φόβος και οι προκαταλήψεις οδηγούσαν στον κοινωνικό αποκλεισμό των ασθενών. Η θρυλική ηθοποιός επισκεπτόταν νοσοκομεία, αγκάλιαζε και φιλούσε ανθρώπους με AIDS, ακόμη και όταν γιατροί δίσταζαν να τους αγγίξουν.

Μια τέτοια επίσκεψη στην Ταϊλάνδη, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, περιέγραψε ο φίλος της, Τριπ Χένις, μιλώντας στο περιοδικό PEOPLE, 15 χρόνια μετά τον θάνατό της. Ο Χένις, ο οποίος είχε συνοδεύσει την εμβληματική ηθοποιό στο ταξίδι της στην ασιατική χώρα, αναφέρθηκε στις συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο, όταν η επιδημία του HIV/AIDS αποτελούσε παγκόσμια υγειονομική κρίση.

«Ένα από τα πράγματα που θυμάμαι έντονα είναι όταν πήγαμε μαζί της στην Ταϊλάνδη. Ήταν την εποχή της κρίσης του AIDS. Είχε ταξιδέψει εκεί για να ασχοληθεί με το ζήτημα και υπήρχε μια ολόκληρη πτέρυγα νοσοκομείου με ασθενείς που έπασχαν από AIDS. Ακόμη και πολλοί από τους γιατρούς δεν ήθελαν να αγγίξουν αυτούς τους ανθρώπους», περιέγραψε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Τέιλορ μπήκε στην πτέρυγα και πλησίασε τους ασθενείς χωρίς δισταγμό, επιχειρώντας να καταρρίψει τις προκαταλήψεις γύρω από τη μετάδοση του ιού. «Η Ελίζαμπεθ μπήκε εκεί μέσα και χρησιμοποίησε τη γοητεία της. Τη φωτογράφισαν να αγκαλιάζει και να φιλά αυτούς τους ανθρώπους και αυτό πραγματικά άλλαξε τα πράγματα σε εκείνη τη χώρα. Έλεγε: “Δεν μεταδίδεται έτσι το AIDS. Μπορείτε να δείχνετε καλοσύνη. Μπορείτε να στέκεστε δίπλα στους ανθρώπους”», εξήγησε.

Ο φίλος της ηθοποιού υπογράμμισε ότι η στάση της απέναντι στους ανθρώπους που αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα υγείας αποτελούσε σταθερό χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς της. «Δεν μπορεί κανείς να υπερβάλλει μιλώντας για το πόσο σπουδαία ήταν η Ελίζαμπεθ σε αυτό το ζήτημα. Στεκόταν πάντα στο πλευρό των αδύναμων. Είχε καλούς φίλους που έπασχαν από καρκίνο και ήταν πάντοτε δίπλα τους», πρόσθεσε.

Οι επισκέψεις στα νοσοκομεία μακριά από τις κάμερες

Η δράση της Ελίζαμπεθ Τέιλορ για την αντιμετώπιση του AIDS αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πτυχές της κληρονομιάς της, πέρα από την κινηματογραφική της καριέρα. Σε συνέντευξή της στο PEOPLE το 2024, η δικηγόρος και φίλη της ηθοποιού, Μπάρμπαρα Μπέρκοβιτς, είχε αποκαλύψει ότι μέσα από το προσωπικό αρχείο της Τέιλορ ανακάλυψε λεπτομέρειες για επισκέψεις που πραγματοποιούσε σε ασθενείς με AIDS.

Παρότι η ηθοποιός αξιοποιούσε τη δημοσιότητά της για να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη και να πιέσει την κυβέρνηση του τότε προέδρου των ΗΠΑ, Ρόναλντ Ρίγκαν, να αναλάβει δράση για την επιδημία, μεγάλο μέρος της προσφοράς της πραγματοποιούνταν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

«Δεν φωτογραφιζόταν κατά τις επισκέψεις της στις νοσοκομειακές πτέρυγες ασθενών με AIDS, επειδή ήθελε όλη η προσοχή να στρέφεται στους ασθενείς και όχι στην ίδια», είχε εξηγήσει η Μπέρκοβιτς. Την ίδια εικόνα μετέφερε και ο Τιμ Μέντελσον, συνδιαχειριστής της περιουσίας της Τέιλορ, ο οποίος είχε εργαστεί ως προσωπικός της βοηθός από το 1990. «Ήταν ευτυχισμένη όταν μπορούσε να παραμένει ανώνυμη», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Όπως εξήγησε, η ηθοποιός γνώριζε πότε ήταν απαραίτητο να αξιοποιήσει τη δημόσια εικόνα της και πότε έπρεπε να αποσυρθεί από το προσκήνιο. «Όταν εμφανιζόταν σε εκδηλώσεις, προφανώς αυτό δεν ήταν κάτι ιδιωτικό. Όμως το AIDS ήταν μια ιδιαίτερη περίπτωση, επειδή δεν υπήρχε συμπάθεια προς τους ασθενείς. Γι' αυτό χρειαζόταν το δικό της πρόσωπο, ώστε να αλλάξει η στάση του κόσμου».

«Πρέπει να εμφανίζομαι, γιατί έτσι κινητοποιείται ο κόσμος»

Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ πίστευε ότι η αναγνωρισιμότητά της μπορούσε να αποτελέσει μέσο κοινωνικής προσφοράς και να συμβάλει στην αντιμετώπιση προβλημάτων που διαφορετικά δεν θα συγκέντρωναν την απαραίτητη προσοχή.

Όπως αναφέρει το Ίδρυμα Elizabeth Taylor AIDS Foundation, η ηθοποιός είχε εξηγήσει σε παλαιότερη δήλωσή της γιατί θεωρούσε σημαντική την προσωπική της παρουσία στις δράσεις ευαισθητοποίησης. «Πρέπει να εμφανίζομαι, γιατί αυτό κινητοποιεί τους ανθρώπους. Ξέρουν ότι δεν βρίσκομαι εκεί για να πουλήσω κάτι ή να αποκομίσω κάποιο όφελος. Βρίσκομαι εκεί για τον ίδιο λόγο που βρίσκονται και εκείνοι: για να πετύχουμε κάτι ουσιαστικό».