Τα πρόστιμα του ΚΟΚ: Πού θα πάνε τα €110 εκατ. τον χρόνο που μας χρεώνουν με κλήσεις

Στα τέλη του μήνα αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός από τον οποίο θα προκύψει η κοινοπραξία που θα τοποθετήσει τις 2.000 κάμερες Τεχνητής Νοημοσύνης στην Αττική. Και καθώς η Περιφέρεια Αττικής τρέχει την τοποθέτηση «έξυπνων» καμερών (διαβάζουν την παραβίαση ερυθρού σηματοδότη και την υπερβολική ταχύτητα) με ρυθμό 60 τον μήνα, μένουν μόνο λεπτομέρειες για να λειτουργήσει το σύστημα όπως έχει σχεδιαστεί και να βεβαιώνονται οι κλήσεις ηλεκτρονικά, με τον παραβάτη να βλέπει τα... μαντάτα στο κινητό του.

Καθώς λοιπόν μένουν μόνο οι λεπτομέρειες (για το πληροφοριακό σύστημα από το οποίο θα γίνεται η διαχείριση των καμερών εκδικάστηκε η έφεση σχετικά με τις προσφυγές των συμμετεχόντων στον διαγωνισμό στις 9 Δεκεμβρίου και μέχρι να εγκατασταθεί, θα χρησιμοποιείται πιλοτικό σύστημα που είχε τρέξει η Τροχαία Αττικής), το ερώτημα που έχει μείνει αναπάντητο είναι το ποιος θα εισπράττει τα χρήματα των κλήσεων. Ισχύουν, λοιπόν, οι συνηθισμένες φήμες περί «μπόνους στους αστυνομικούς» και «εξυπηρέτησης του χρέους» ή «πληρωμής ιδιωτών»;

Με κωδικό RF

Για τις κλασικές παραβάσεις (δηλαδή για μια παράνομη στάθμευση), οι δήμοι θα συνεχίσουν να εισπράττουν ό,τι εισέπρατταν μέχρι σήμερα. Σε ό,τι αφορά τώρα τις κάμερες, με το νέο σύστημα οι κλήσεις θα βεβαιώνονται αυτόματα και συνολικά στον εξειδικευμένο για αυτό τον σκοπό νέο φορέα του υπουργείου Εσωτερικών, το σύστημα ΟΔΥΣΕΑΣ. Η διαφορά είναι ότι εφεξής θα υπάρχει κωδικός RF στην κλήση που θα αποστέλλεται ηλεκτρονικά στον παραβάτη, με τον οποίο ο πολίτης θα μπορεί να πληρώσει άμεσα μέσω του κινητού του.

Εάν επιλέξει να μην το κάνει αυτό, η κλήση θα μεταβιβάζεται στην ΑΑΔΕ, όπου θα βεβαιώνεται ως ληξιπρόθεσμη οφειλή. Η μεταβίβαση αυτή αποφασίστηκε, όπως αποκαλύπτει σήμερα το «ΘΕΜΑ», να γίνεται σε διάστημα 8 μηνών από τη βεβαίωσή της στο σύστημα του υπουργείου Εσωτερικών. Η κλήση, λοιπόν, θα εισπράττεται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Από εκείνο το σημείο και μετά, η υπηρεσία του ΥΠ.ΕΣ. θα μοιράζει το χρήμα που θα βγάζουν οι κάμερες από τις κλήσεις στους φορείς που το δικαιούνται. Από τις 2.000 ΑΙ κάμερες που θα τοποθετηθούν και θα λειτουργούν εντός του πρώτου τριμήνου του τρέχοντος έτους, οι δήμοι θα εισπράττουν το 25% κάθε κλήσης (αφορά τον δήμο μέσα στα όρια του οποίου θα βεβαιώνεται κάθε παράβαση από την κάμερα). Το ποσοστό αυτό θα εκτοξεύεται στο 75% εάν μια κάμερα την προμηθευτεί και την τοποθετήσει ο δήμος, υπό την προϋπόθεση φυσικά να τη διασυνδέσει με το κυβερνητικό σύστημα.

Εκτός από τον δήμο στην περιοχή ευθύνης του οποίου λειτουργεί η κάμερα, από κάθε παράβαση το 15% θα πηγαίνει στο σύστημα ΟΔΥΣΕΑΣ για τη διαχείριση. Ενα άλλο 5% θα πιστώνεται στην ΑΑΔΕ, ενώ ένα 2%+2% θα κατευθύνεται στο Ταμείο των αστυνομικών υπαλλήλων. Το υπόλοιπο ποσό -δηλαδή η μερίδα του λέοντος- θα κατευθύνεται στο ειδικό ταμείο που έχει συσταθεί για τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας και τα οδικά έργα (κοινώς το φτιάξιμο των δρόμων ώστε να σταματήσουν να υπάρχουν επικίνδυνοι και ασυντήρητοι δρόμοι).

Στο 40% η είσπραξη

Για τι ποσό μιλάμε όμως; Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το «ΘΕΜΑ», στη χώρα μας βεβαιώνονται ετησίως κλήσεις ύψους 110 εκατ. ευρώ. Από αυτές, εισπράττονται περίπου 35-37 εκατομμύρια. Η χαμηλή -περί το 40%- εισπραξιμότητα οφείλεται στο γεγονός ότι όταν μια παράβαση βεβαιώνεται από αστυνομικό στα όρια ενός δήμου, η ΕΛ.ΑΣ. οφείλει να στείλει την κλήση αυτή στον συγκεκριμένο δήμο ώστε να προχωρήσει στην είσπραξή του. Καθώς οι δήμοι δεν έχουν εξειδικευμένες εισπρακτικές υπηρεσίες, η διαδικασία αυτή κολλάει, με την κάθε κλήση να στέλνεται στον παραβάτη για πληρωμή ή στην ΑΑΔΕ, κατά μέσο όρο, έναν χρόνο μετά τη βεβαίωσή της.

Η νομοθεσία, την οποία υπενθυμίζει με εγκύκλιό του που απέστειλε στους δήμους και ο γενικός γραμματέας Αυτοδιοίκησης του υπουργείου Εσωτερικών Σάββας Χιονίδης, ορίζει πως ο δήμος έχει προθεσμία τριών ετών να βεβαιώσει ταμειακά την κλήση και άλλων πέντε ετών ώστε να εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα για να την εισπράξει και να κατευθύνει τα έσοδα των εισπράξεων σε έργα οδικής ασφάλειας. Καθώς οι δήμοι συχνά δεν διαθέτουν όχι μόνο εξειδικευμένες υπηρεσίες, όπως τον κατάλληλο εισπρακτικό μηχανισμό, αλλά ούτε καν υπάλληλο που να έχει επιφορτιστεί με το συγκεκριμένο ζήτημα και δεν υπάρχει ενιαίο σημείο διερεύνησης των κλήσεων, η είσπραξη σε ένα μεγάλο (60% περίπου) ποσοστό παραπέμπεται για μετά την πενταετία.

Φωτογραφία: EUROKINISSI