Μαρία Καρυστιανού: Νέα Τέμπη στον αέρα; Πληθαίνουν οι προειδοποιήσεις των εργαζομένων στα αεροδρόμια για τον κίνδυνο ενός δυστυχήματος

Αιχμές κατά της κυβέρνησης άφησε η Μαρία Καρυστιανού, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο να συμβεί τραγωδία ανάλογη των Τεμπών στις αερομεταφορές.

Επικαλούμενη τα όσα αναφέρουν οι εργαζόμενοι στα αεροδρόμια, αλλά και την πρόσφατη παραπομπή της Ελλάδας στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω μη εφαρμογής διαδικασιών προσέγγισης με πλοήγηση, βάσι επιδόσεων στους αερολιμένες, η κυρία Καρυστιανού κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «επιμένει στην ίδια τακτική που ακολούθησε και στους σιδηροδρόμους: αγνοεί επιδεικτικά τους ειδικούς».

«Όταν η αδιαφορία συστηματοποιείται, τα δυστυχήματα παύουν να είναι “ατυχείς στιγμές” και γίνονται προδιαγεγραμμένα εγκλήματα», τονίζει. Επίσης, σημειώνει ότι «ακόμα και μετά την τραγωδία των Τεμπών, η επικοινωνιακή γραμμή παραμένει η ίδια: “συμβαίνουν παντού αυτά». Μια κυνική παραδοχή που παίζει με τη λογική και κυρίως με τη ζωή μας.

«Ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας, να αξιώσουμε σεβασμό και να κατακτήσουμε το όραμα ενός πραγματικού Κράτους Δικαίου», καταλήγει.

Αναλυτικά η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:

Οι προειδοποιήσεις των εργαζομένων στα αεροδρόμια για τον κίνδυνο ενός νέου αεροπορικού δυστυχήματος πληθαίνουν. Η κυβέρνηση, ωστόσο, επιμένει στην ίδια τακτική που ακολούθησε και στους σιδηροδρόμους: αγνοεί επιδεικτικά τους ειδικούς.

Αυτή η στάση αποδεικνύει πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όταν η αδιαφορία συστηματοποιείται, τα δυστυχήματα παύουν να είναι «ατυχείς στιγμές» και γίνονται προδιαγεγραμμένα εγκλήματα. Ακόμα και μετά την τραγωδία των Τεμπών, η επικοινωνιακή γραμμή παραμένει η ίδια: «συμβαίνουν παντού αυτά».

Μια κυνική παραδοχή που παίζει με τη λογική και κυρίως με τη ζωή μας.
Το πιο εξοργιστικό; Προτιμούν το κλίμα ανασφάλειας στις μεταφορές, τον διεθνή διασυρμό, τα πρόστιμα και τις νομικές εμπλοκές της χώρας από το να εκσυγχρονίσουν τον εξοπλισμό και να εφαρμόσουν τους Κανόνες Ασφαλείας. Αποδεικνύουν άλλη μία φορά ότι οι έννοιες της ευσυνειδησίας και του κοινού καλού, τους είναι προφανώς άγνωστες.

Για πόσο ακόμα θα παραμένουμε αδρανείς θεατές; Μέχρι να υποστούμε την επόμενη τραγωδία; Όχι! Ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας, να αξιώσουμε σεβασμό και να κατακτήσουμε το όραμα ενός πραγματικού Κράτους Δικαίου.