Δεύτερο διαβατήριο: Πόσο κοστίζει να αγοράσεις μια δεύτερη πατρίδα

Ο αθλητισμός έφερε την εξοικείωση. Ήδη από τη δεκαετία του 1980 οι νατουραλιζέ αθλητές που άλλαζαν διαβατήριο και υπηκοότητα χάρη στις επιδόσεις τους έδειξαν τι θα επακολουθούσε. Η ένταξή τους, όχι απλώς σε συλλόγους αλλά ακόμη και σε εθνικές ομάδες χωρών διαφορετικών από εκείνες όπου γεννήθηκαν, δεν μας ξενίζει πλέον.

Μπορεί να μη δακρύζουν στη θέα της σημαίας που εκπροσωπούν, το γεγονός δεν αναστέλλει όμως τη συγκίνηση των κατοίκων της νέας τους πατρίδας. Ήταν θέμα χρόνου η ίδια λογική να περάσει από τα γήπεδα στην αγορά. Το επόμενο βήμα ήταν αναπόφευκτο. Αν το χρήμα έμαθε να αλλάζει πατρίδα, θα την άλλαζαν και οι κάτοχοί του.

Η βιομηχανία των «χρυσών διαβατηρίων»

Δεν είναι όλα τα διαβατήρια ίσα. Για κάποιους, το διαβατήριο είναι κλειδί. Για άλλους, είναι απροσπέλαστος τοίχος. Ο Henley Passport Index, η διεθνής κατάταξη που μετρά την ισχύ 199 διαβατηρίων με βάση την πρόσβαση που δίνουν σε 227 προορισμούς χωρίς προέγκριση βίζας, δείχνει κάθε χρόνο αυτή την ανισότητα με αριθμούς. Ένας πολίτης με ευρωπαϊκό ή ισχυρό ασιατικό διαβατήριο μπορεί να ταξιδεύει σχεδόν παντού χωρίς μεγάλη γραφειοκρατία. Ένας επιχειρηματίας από μια χώρα με πολιτική αστάθεια, κυρώσεις, αδύναμο νόμισμα ή περιορισμένη διεθνή πρόσβαση πρέπει να αποδείξει ξανά και ξανά ότι έχει λόγο να περάσει τα σύνορα.

Εδώ ακριβώς ξεκινά η βιομηχανία. Δεν πουλά απλώς χαρτιά. Δεν πουλά εθνική ταυτότητα. Πουλά κινητικότητα. Πουλά πρόσβαση. Πουλά την αίσθηση ότι ο κόσμος παραμένει ανοιχτός, ακόμη κι όταν η πατρίδα σου κλείνει. Και αν η ορολογία έχει συμβολική αξία, ας βουτήξουμε στη λεπτομέρεια: Πλέον, όλο και συχνότερα, αντί για «διαβατήριο» χρησιμοποιούμε τον πιο ουδέτερο όρο: «ταξιδιωτικά έγγραφα».

Διαβάστε περισσότερα: https://www.newmoney.gr