Την Αθηνά, τη Γαλάτεια, τη Δάφνη, την Ειρήνη, την Ήρα, την Ιοκάστη, την Κίρκη, τη Λήδα, τη Μελία, τη Ναυσικά, την Πανδώρα, τη Φαίδρα και πολλά άλλα αρχαιοελληνικά γυναικεία ονόματα συστήνει η Ελένη Λαδιά στο βιβλίο της «Σημερινές Ελληνίδες με πανάρχαια ονόματα», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρμός.
Σε 400 σελίδες η συγγραφέας, που έχει σπουδάσει Αρχαιολογία και Θεολογία στο πανεπιστήμιο Αθηνών, με σημαντικό πεζογραφικό έργο και αρχαιογνωστικά δοκίμια ετυμολογεί, εξιστορεί και αφηγείται τη μικρή ιστορία των μεγάλων αυτών ονομάτων που φέρουν οι σύγχρονες γυναίκες της Ελλάδας.
Όπως λέει στον πρόλογό της, σκοπός της ήταν να πείσει τις μητέρες να βαφτίζουν τις θυγατέρες τους αρχαία ονόματα και, καθώς ταξίδευε στη μυθολογία γνώρισε θεούς, θεές, βασιλιάδες, βασίλισσες, νύμφες. Άκουσε τους αυλούς των ποιμένων, παρακολούθησε φονικά, είδε αναλήψεις ηρώων στον Όλυμπο, έμαθε για έρωτες που υψώθηκαν στον ουρανό και για άλλους που μετατράπηκαν σε μίσος.
Πρόκειται για ένα πόνημα το οποίο συναπαρτίζεται από γοητευτικές ιστορίες που βέβαια βρίσκονται στον αντίποδα της ελληνορθόδοξης αγιότητας.
Κατά αλφαβητική σειρά, το βιβλίο ξεκινάει με την Αθηνά. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα στο έργο «Κρατύλος» ο Ερμογένης ζήτησε από τον Σωκράτη να του ετυμολογήσει το όνομα «Αθηνά Παλλάδα». Μαθαίνουμε λοιπόν ότι ονομάστηκε έτσι από τον ένοπλο χορό. Και από την αντίληψη ότι «η Αθηνά τα θεία νοεί» γι’ αυτό και στην αρχή ονομάστηκε «Θεονόη». Στην πορεία όμως την μετονόμασαν –επί το κομψότερον- «Αθηνάαν» για να αφαιρεί μετά το ένα άλφα. Και ακολουθούν 20 σελίδες για την χθόνια προέλευση αυτής της θεάς, το ρόλο της στον Τρωικό Πόλεμο, τις ανθρώπινες αδυναμίες της, τη λάμψη των γνώσεων της και τη λατρεία της.
Η Διώνη: Κόρη του Ουρανού και της Γης, μία των Ωκεανίδων, σύζυγος του Ταντάλου και μητέρα της Νιόβης και του Πέλοπος. Μυθολογείται πως ήταν γυναίκα του Δωδωναίου Δία και «συλλατρεύονταν» στην Δωδώνη. Το όνομά της προήλθε από την γενική του Διός κατά την έκταση του όμικρον σε ωμέγα.