Πολλά άλλαξαν μέσα σε τέσσερα χρόνια από την τελευταία φορά που επισκεφτήκαμε το
Παρίσι. Πολλές όμως αξίες παρέμειναν διαχρονικές σε μία πόλη που αλλάζει κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό, κάθε στιγμή.
Φέτος το φθινόπωρο, η γοητευτική αυτή πόλη με φοιτητές από όλον τον κόσμο να τρέχουν γρήγορα ανάμεσα στους δρόμους, φόρεσε τα πέπλα της τέχνης και της αισθητικής ξανά, με αλλαγές στον τρόπο που λειτουργούν τα μουσεία και οι γκαλερί αλλά και στον χώρο της μόδας. Μία μεγαλούπολη γεμάτη εκπλήξεις άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε απλά απογοητευτικές. Σε δέκα μέρες άλλωστε πολλά μπορούν να συμβούν.
Το Παρίσι έμοιαζε να ζει και να αναπνέει ανάμεσα στις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις αλλά και να απέχει ταυτόχρονα από αυτές, ακολουθώντας τον δικό του ρυθμό σε έναν χρόνο που ξεπερνάει τα προβλήματα με τον δικό της τρόπο.
Η εκκλησία του Αγίου Σουλπικίου στο 6ο διαμέρισμα δεσπόζει επιβλητικά με την αγορά και τις ενδιαφέρουσες αντίκες, που πραγματικά αξίζει να δεις. Η Νοτρ-Νταμ σε κατάσταση ανακαίνισης μετά την φωτιά, σημείο αναφοράς στην πόλη δηλώνει την βουβή παρουσίας της. Ο Άγιος Γερμανός επίσης.
Οι ρυθμοί τρέχουν. Μαζί και οι άνθρωποι απέναντι από την Ιατρική σχολή με πατίνια και ποδήλατα, αρκετά επικίνδυνα για τους περαστικούς. Τα καφέ, σημεία συνάντησης ,ακόμα στην θέση τους, υποδέχονται με ουρές πια, τους ανυπόμονους περαστικούς που θέλουν να πιουν καφέ και γλυκά με κράτηση ή χωρίς. Ιάπωνες, Γάλλοι, όλες οι φυλές του κόσμου έχουν δικαίωμα σε αυτήν την ευχαρίστηση. Και φυσικά Αμερικάνοι που θέλουν κάτι από Ευρώπη.
Τα μαγαζιά με υπέρκομψα ρούχα στις βιτρίνες προμηνύουν τον χειμώνα, με προσφορές για όλους. Το κόστος ζωής σαφώς πιο ακριβό σε κάνει να σκεφτείς και μία δεύτερη φορά αν κάτι σου είναι απαραίτητο για την γκαρνταρόμπα σου!
Κάθε Πέμπτη και Κυριακή η αγορά της Βαστίλης, απέναντι από την Όπερα γεμίζει με χρώματα, αρώματα, ρούχα και κοσμήματα την περιοχή, με πρωτόγνωρες ευκαιρίες. Η ποιότητα των Γάλλων μοναδική, προσφέρει για τον τουρίστα την ευκαιρία να χαρεί την σχέση τιμής-ποιότητας σε όλα τα αγαθά του κόσμου.
Μπροστά από την πλατεία όμως, μία φοιτήτρια ανεμίζει επιδεικτικά μία γαλλική εφημερίδα με τίτλο : Le retour de la peur ( η επιστροφή στον φόβο ), πράγμα που μας προβληματίζει για ακόμα μία φορά σε σχέση με τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις.
Ο κόσμος διχασμένος και ανήσυχος βρίσκει παρηγοριά αγοράζοντας ευκαιρίες και δώρα που του παρέχουν έστω και για λίγο το δικαίωμα στην χαρά.
Περπατώντας στο Παρίσι, μία πόλη των αισθήσεων και των παραισθήσεων, γεμάτη εκπλήξεις συναντά κανείς θέλοντας και μη, τις ακραίες κοινωνικές αντιθέσεις πότε βλέποντας τις πανάκριβες βιτρίνες, πότε τους πεινασμένους επαίτες στις γωνιές της πόλης να παρακαλούν παθητικά για μερικά νομίσματα. Σίγουρα ανάμεσα σε αυτές τις αντιθέσεις απόλυτου πλούτου και απόλυτης φτώχιας, δεν μπορείς να μείνεις αδιάφορος και απροβλημάτιστος για πολύ.
Διαλέγεις λοιπόν κάτι που σε αφορά, προσπαθώντας να αποφύγεις τα άκρα και επιλέγοντας μία μέση λύση, ανάλογα με τον προϋπολογισμό σου και όσο αντέχει το πορτοφόλι σου.
Και τώρα, που τρώμε? Τα καλά εστιατόρια με ουρές, σχεδόν απλησίαστα όχι σε τιμές αλλά σε επίπεδο αναμονής είναι εκ των πραγμάτων μία απογοήτευση για σένα τον τουρίστα που δεν έχεις την απαραίτητη υπομονή κι ας έχεις την δυνατότητα. Να σημειώσουμε πως για παράδειγμα δεν μπορείς ούτε να κάνεις κράτηση γιατί δεν επιτρέπεται.
Στο Ινστιτούτο του Αραβικού κόσμου η έκθεση με θέμα «Τα αρώματα της Αν
ατολής», μας καλεί να ανακαλύψουμε τα χρώματα και τα αρώματα της δικής τους παράδοσης,
συμμετέχοντας σε ένα παιχνίδι με μυρωδιές, ήθη και έθιμα που μας σαγηνεύουν…
Από την άλλη, το Κέντρο Πομπιντού, ο βιομηχανικός αυτός χώρος βρίσκεται σε απεργία την συγκεκριμένη μέρα που έχουμε κλείσει ηλεκτρονικά τα εισιτήρια ακριβώς για να αποφύγουμε τις ουρές. Χαρά και απογοήτευση μας κυριεύουν και αλλάζουμε πορεία…
Μεγάλες ουρές και στο μουσείο του Λούβρου. Ύστερα από μιας ώρας και πλέον αναμονή, ξεκινάμε να δούμε την πολυδιαφημιζόμενη έκθεση , με θέμα : «Το μουσείο της Νάπολης στο Λούβρο». O xώρος ασφυκτικά γεμάτος ενώ όλοι ψάχνουν να βρουν την αρχή της έκθεσης. Ανεβαίνουν την μεγάλη σκάλα που οδηγεί στο άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης. Αυτοί που δεν ξέρουν, το προσπερνούν για να φθάσουν στην αρχή της έκθεσης.
Η οργάνωση, η έκθεση και η παρουσίαση απογοητευτική. Γενικά, μία σύγχυση, όχι γνώση και αισθητική απόλαυση.
Τα πολυκαταστήματα με ρούχα ‘προχωρημένα’ του μέλλοντος, πολύ απλά δεν εκφράζουν μία μέση φυσιολογική κατάσταση. Λίγο από όλα και ό,τι να΄ναι. Φυσικά οι πωλήσεις εξαιρετικά περιορισμένες, αφού τα ρούχα ‘δεν φορούνται’. Το ίδιο και τα παπούτσια.
Στον ίδιο δρόμο, στην Σεν-Ζερμαίν, φτώχια και πλούτος πάνε χέρι-χέρι. Αριστερά το Λουί- Βουιτόν και δεξιά ο επαίτης που ζωγραφίζει, ζήτημα αν βγάζει την μέρα.
Αυτό είναι το Παρίσι, που παραμένει μία πόλη με αξιοσημείωτο στυλ, μεγαλείο αλλά και φτώχια, μία πόλη των αντιθέσεων αλλά και των εκπλήξεων, με Ιστορία, χρώμα και άρωμα, μία φοιτητούπολη και φτωχομάνα αλλά και ένας μοναδικός προορισμός που σε ελκύει, σε ταράζει, σε προβληματίζει, σε σαγηνεύει και που στα σίγουρα σε προσκαλεί να την επισκεφτείς!
Με υπέροχα μικρά μαγαζάκια με στοκ, με μπουτίκ, με αντίκες ,με τον Σηκουάνα να το χωρίζει στη μέση, με τον πύργο του `Αιφελ, με ζαχαρωτά, γλυκά μεθυστικά, με αναμνήσεις, με προσφορές και απλησίαστες τιμές, μία πόλη που τα έχει όλα και περιμένει υπομονετικά να την ανακαλύψεις κι εσύ!
Ειδήσεις σήμερα:
Διέρρηξαν το σπίτι του Καλλιάνου - Ανέβασε βίντεο 15 λεπτών δείχνοντας τα χαρακτηριστικά του δράστη
Χώρισε η Μελόνι μετά από 10 χρόνια - Το βίντεο που έκαψε τον σύντροφό της
Ο Μίλτος Τεντόγλου αποκαλύπτεται - Οι υποσχέσεις που συνήθισε, τα μπέργκερ, το μπουζούκι και το «έτυχε να είμαι καλός»