Το Πανεπιστήμιο Keele παρουσιάζει τη νέα επιστημονική ημερίδα του θεσμού Reflections, με τίτλο «Από το Έγκλημα στο Δικαστήριο: Η Επιστήμη στην Υπηρεσία της Δικαιοσύνης»
Πίσω από τον οδηγό βρισκόταν ο κλασικός V12 της εταιρίας, ο οποίος ήταν κάτι εξωπραγματικό για την εποχή του, με την ιπποδύναμη να φθάνει ακόμα και τα 455 άλογα, στην έκδοση με τέσσερις βαλβίδες και τα έξι Webber του 1985.
H ίδια η εταιρία δεν ήθελε να ανακατευτεί με την χρήση υπερσυμπιεστή. Οπότε ανέλαβε η ιδιωτική πρωτοβουλία ενός φανατικού της μάρκας. Το όνομά του ήταν Max Bonbar και ήταν ο ιδιαίτερα δραστήριος αντιπρόσωπος της Lambo στην Ελβετία.
Αφού δεν κατάφερε να πείσει την εταιρία να βγάλει μία τέτοια έκδοση, ανέλαβε ο ίδιος να δημιουργήσει όχι μία αλλά δύο turbo Countach για τον εαυτό του.
Ο Βonbar αγόρασε μία LP400 S το 1980 με την βοήθεια ενός γνωστού μηχανικού της εποχής, του Γερμανού Franz Albert κατάφερε να βάλει τούρμπο στον κινητήρα της Lamborghini. Δεν γνωρίζουμε πολλά για το συγκεκριμένο πρώτο αυτοκίνητο, πέρα από το γεγονός ότι ο 3,9 λίτρων κινητήρας έφθασε να αποδίδει 700 άλογα.

Το αυτοκίνητο ολοκληρώθηκε και βάφτηκε σε ένα εντυπωσιακό κόκκινο χρώμα ενώ είχε αρκετές προσθήκες στο αεροδυναμικό πακέτο. Για πολλά χρόνια θεωρείτο χαμένο ή κατεστραμμένο, όμως πριν λίγο καιρό βρέθηκε και μάλιστα σε αρκετά καλή κατάσταση. Όμως ο Bobnar δεν σταμάτησε στις δύο πρώτες. Αγόρασε και μία LP500 S στην οποία μείωσε την συμπίεση, άλλαξε τα 45άρια Weber και πρόσθεσε turbo. Me πίεση στο 1,5 bar η ισχύς ξεπέρασε τους 750 ίππους, και η ροπή τα 876 Nm, διπλάσια από την εργοστασιακή απόδοση.
Προκειμένου να αντέξει την ισχύ, είχε ενισχυθεί το πεντατάχυτο κιβώτιο, ενώ σύμφωνα με τις φήμες κατάφερνε να κάνει το 0-100 χλμ/ώρα σε μόλις 3,6 δευτερόλεπτα, και η τελική του ταχύτητα είχε υπολογιστεί στα 332 χιλιόμετρα την ώρα.
Μιλάμε δηλαδή για επιδόσεις που ξεπερνούν οτιδήποτε υπήρχε εκείνη την εποχή στην αγορά, και που μπορούν να σταθούν άνετα και στην σημερινή εποχή.
Η συγκεκριμένη βάφτηκε μαύρη, απέκτησε διάφορα έξτρα στοιχεία στον εξοπλισμό και μαύρο σαλόνι. Άλλαξε χέρια πολλές φορές, και πλέον βρίσκεται στα χέρια συλλέκτη στην Γερμανία.