Ανδρέας Ζούλας

Η … ιστορικής για το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης εξέλιξη αυτή εξασφαλίσθηκε χάρις στην «συμβιβαστική πρόταση» που κατέθεσε ο Κώστας Σκανδαλίδης, ισχυροποιώντας την θέση Ανδρουλάκη, κατά τρόπο όμως που να ικανοποιεί και τον κ. Δούκα… Και όλα αυτά ενώ το κόμμα είναι «κολλημένο» στο 12-13% και απειλείται από τα «κόμματα-φαντάσματα» Τσίπρα και Καρυστιανού…
Όλα αυτά συνεξεταζόμενα δίνουν στο ΠΑΣΟΚ και στο Συνέδριό του την εικόνα των εκκλησιαστικών συνόδων που «χάνονταν» σε συζητήσεις διερευνώντας το ζέον θέμα του προσδιορισμού του … «φύλου των αγγέλων».

Να δούμε λίγο τις θέσεις και προτάσεις… Κατά τα σχετικά ρεπορτάζ η σωτήρια παρέμβαση Σκανδαλίδη, μετά μάλιστα και από τηλεφωνική επικοινωνία του με τον κ. Δούκα, έγινε για να μη κυριαρχήσει στο Συνέδριο η διαμάχη του τελευταίου με τον πρόεδρο του κόμματος κ. Ανδρουλάκη. Αυτός αρνιόταν σθεναρώς να θέσει σε ψηφοφορία το «ψήφισμα Δούκα» που απέκλειε την μετεκλογική συνεργασία με την Νέα Δημοκρατία. Επέμενε ο κ. Ανδρουλάκης ότι αρκούσε η δική του θέση για αυτόνομη πορεία του κόμματος. Ο κ. Σκανδαλίδης, για να κάμψει τις αντιρρήσεις Δούκα, που έλεγε ότι η θέση Ανδρουλάκη αφήνει ανοικτό το θέμα της μετεκλογικής συνεργασίας με την Νέα Δημοκρατία, πρότεινε να τεθεί στα συμπεράσματα του Συνεδρίου φράση-αρχή, το νόημα της οποίας είναι ότι «Πολιτική αλλαγή με την Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να γίνει», κατ’ άλλην δε εκδοχή – πιο αναλυτική– η πρόταση Σκανδαλίδη θα αναφέρει:

-Ο αγώνας του ΠΑΣΟΚ (για πολιτική αλλαγή) απαιτεί μονομέτωπη αντιπαράθεση με την συντήρηση και την Νέα Δημοκρατία, η οποία πρέπει να οδηγηθεί στην Αντιπολίτευση…

Παρά την έκφραση ικανοποίησης, ο κ. Δούκας επιμένει – χωρίς όμως και να θέτει θέμα – ότι η θέση του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι πιο κατηγορηματική. Όπως θα ήταν αν προσδιοριζόταν με την προτεινόμενη από πλευράς του φράση:

-Πολιτική αλλαγή σημαίνει στρατηγική ήττα της Νέας Δημοκρατίας και της πολιτικής της. Πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να γίνει με την Νέα Δημοκρατία σε οποιονδήποτε κυβερνητικό ρόλο.

Αν διαβάσει κάποιος προσεκτικά τις θέσεις αυτές, όσο φιλοπασοκικά αισθήματα και αν τρέφει, αντιλαμβάνεται ότι αποκλίνουν πολύ από την θέση-αρχή «νίκη έστω και με μία ψήφο» που πρεσβεύει και προβάλλει ο κ. Ανδρουλάκης, όσο και αν ικανοποιήθηκε - και εκείνος - από την παρέμβαση και την πρόταση Σκανδαλίδη.

Θέλω να επισημάνω ότι η θέση Δούκα, κάθε άλλο παρά αποκλείει το… ενδεχόμενο νίκης της Νέας Δημοκρατίας είτε με αυτοδυναμία είτε με σχετική πλειοψηφία («οποιονδήποτε κυβερνητικό ρόλο»).

Από την πλευρά του ο κ. Σκανδαλίδης – από τα ελάχιστα παλαιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που μετέχουν ενεργά στα σημερινά δρώμενά του – προσέχει πολύ στις εκφράσεις του. Αυτό που αποκλείει με σύμπραξη με την Νέα Δημοκρατία είναι η «πολιτική αλλαγή» (για την οποία «αγωνίζεται» το ΠΑΣΟΚ) και όχι, φυσικά, και η Συγκυβέρνηση, αν αυτό επιβάλλουν οι συνθήκες και, φυσικά, και το εκλογικό αποτέλεσμα.

Και αυτό για τον κ. Σκανδαλίδη δεν είναι παράδοξο, καθώς - και λόγω «παλαιότητος» - έχει ζήσει δύο περιόδους «συγκυβέρνησης» Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Η πρώτη ήταν κατά την περίοδο της Οικουμενικής Κυβέρνησης Ζολώτα, που σχηματίσθηκε με την σύμπραξη των δύο μεγάλων κομμάτων και του (ενιαίου τότε) Συνασπισμού, το 1989-90, παρά το «εξαιρετικά ταραγμένο» πολιτικό κλίμα της εποχής… Η δεύτερη ήταν με την «τρικομματική» που με την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ, το 2013, έγινε η δικομματική ΝΔ- ΠΑΣΟΚ, με πρωθυπουργό Σαμαρά και Αντιπρόεδρο Βενιζέλο, ο οποίος θα είναι και ένας από τους βασικούς ομιλητές του παρόντος Συνεδρίου, το οποίο θα… «αποτάξει» την συνεργασία με την Νέα Δημοκρατία…

Όμως, επειδή τα πάντα έχουν την σημασία τους, το ηττοπαθές του ΠΑΣΟΚ φαίνεται και από την χρήση του όρου «πολιτική αλλαγή», που συμπυκνώνει τον «αγώνα» του. Δεν τολμούν καν να χρησιμοποιήσουν τον όρο-σύνθημα «Αλλαγή», όχι τόσο από σεβασμό στον ιδρυτή του κόμματος, όσο από επίγνωση ότι η χρησιμοποίησή του τώρα θα προκαλούσε γέλιο πολύ…

Το πώς θα αποκλεισθεί η Νέα Δημοκρατία από μελλοντικά κυβερνητικά καθήκοντα και … ρόλο, μάλλον δεν είναι θέμα του ΠΑΣΟΚ και του Συνεδρίου του, αλλά του ψηφοφόρου. Ο οποίος είτε τώρα, προώρως – πράγμα που αποκλείει ο Κυριάκος Μητσοτάκης – είτε μετά από δώδεκα μήνες, το αργότερο, θα κληθεί να αποφασίσει ποιος και πώς θα κυβερνήσει. Αν η λαϊκή ψήφος δικαιώσει τον «αγώνα» του ΠΑΣΟΚ για «πολιτική αλλαγή», τίθεται το πολύ πραγματικό θέμα με ποιες άλλες δυνάμεις θα κυβερνήσει, αφού αποκλείει συνεργασία με την «ηττημένη» Νέα Δημοκρατία… Αυτό ακριβώς σκέπτεται ο πολίτης-ψηφοφόρος… Εδώ και με την «διεύρυνση» έχει προβλήματα «συνύπαρξης» το ΠΑΣΟΚ, τα οποία για να μη μακρηγορούμε ας τα «προσωποποιήσουμε: Φανταστείτε την … συνεργασία Διαμαντοπούλου – Πελεγρίνη σε θέματα Παιδείας ή και … γενικότερα, για να αντιληφθείτε τι «σχήματα» και «πολιτικά διανοήματα» θα προέκυπταν.

Αυτοί είναι που ζητούν την λαϊκή ψήφο για να κυβερνήσουν σε ένα διεθνές περιβάλλον επικίνδυνα επισφαλές. Ένα δε μικρό, ελάχιστο δείγμα της «εγγενούς αφερεγγυότητος» στην σκέψη και την δάση τους, είναι τούτο: Το ΠΑΣΟΚ (και ο ΣΥΡΙΖΑ) είχε ψηφίσει την Αμυντική Συμφωνία Ελλάδος – Σαουδικής Αραβίας, το 2021. Σήμερα επικρίνουν τον Μητσοτάκη γιατί «έστειλε τα πάτριοτ, με αποτέλεσμα να γίνουμε μέρους του πολέμου»… Δηλαδή ψηφίζουμε την διεθνή διμερή αμυντική συμφωνία εν ειρήνη και την αθετούμε όταν προκύψει η κατάσταση, για την αντιμετώπιση της οποίας συνήφθη… Τέτοια αξιοπιστία «κυβέρνησης» και «χώρας» με την νοοτροπία τους και με την Τουρκία του Ερντογάν δίπλα μας…

Η πολιτική σκέψη και δράση του ΠΑΣΟΚ, συνολικά εξεταζόμενες - με συνεκτίμηση δηλαδή των επί μέρους αντιθέσεων και αντιμαχιών - οδηγεί τον μέσο πολίτη στο συμπέρασμα ότι είναι προτιμότερη η αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας… «έστω και με μία ψήφο»…

Με το ΠΑΣΟΚ θα ασχολούμαστε για καιρό μετά το Συνέδριό του. Πρέπει όμως να αναφέρω και την – δυστυχώς εκθειαζόμενη σε διάφορα ΜΜΕ – απρέπεια σε βαθμό χυδαιότητας που έκανε το ΠΑΣΟΚ με το «σποτάκι» του για το Συνέδριό του, χρησιμοποιώντας το φραστικό σφάλμα του Προέδρου της Δημοκρατίας και την εικόνα του και την φωνή του. Και πρέπει να πω ότι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν τον διασύρουμε για ένα φραστικό λάθος του. Πολύ περισσότερο μάλιστα που ο κ. Τασούλας, προφανέστατα, όπως προκύπτει από την όλη συμπεριφορά του πριν αρχίσει τις δηλώσεις του, δεν ήξερε ότι αυτές θα μεταδίδονταν «ζωντανά». Και ούτε τον είχε ενημερώσει σχετικώς κάποιοςς είτε δημοσιογράφος είτε τεχνικός...Τα φραστικά σφάλματα τα αντιμετωπίζουμε με χιούμορ και καλή διάθεση. Ενδεικτικώς θυμίζω: Το Πάσχα του 1982 ο Ανδρέας Παπανδρέου επισκέφθηκε στρατιωτικές μονάδες, πρώτη φορά ως πρωθυπουργός, για τον καθιερωμένο εορτασμό. Στην πρώτη μονάδα, πριν τσουγκρίσουν τα αβγά, εν μέσω περιστρεφομένων αμνοεριφίων και γελαστών προσώπων, ευχήθηκε με ανοιχτόκαρδο χαμόγελο: ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ…

Δεν έγινε διασυρμός για το λάθος. Απλώς οι πολιτικοί συντάκτες στο πρες-ρουμ «ευχόμασταν» για μια-δυο μέρες στον εν δημοσιογραφία συνάδελφο, κυβερνητικό εκπρόσωπο, Δημήτρη Μαρούδα … «Καλή Χρονιά» και συμπληρώναμε… «αυτό είναι Αλλαγή»…

Αλλά έχει και ένα «καλό» το απαράδεκτο «σποτάκι» του ΠΑΣΟΚ. Κλείνει με «λαϊκο-επαναστατικούς» ρυθμούς και συνθήματα του … πρώιμου ΠΑΣΟΚ, που πολύ σύντομα μετουσιώθηκαν στο «άρθρο 4» πρώτα και στο «δωράκι των 500 εκατομμυρίων δραχμών προς τον εαυτόν του», για να κορυφωθούν με το ¨σκάνδαλο Κοσκωτά», αποκλειστικό δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ… (για να μείνουμε σ’ αυτά). Και το πιο εξοργιστικό με το τωρινό «σποτάκι» είναι ότι προβάλλει το κόμμα, το οποίο κατά την περίοδο της «παντοδυναμίας» του, όταν είχαν αρχίσει τα «ανέκδοτα», στην αρχή της δεύτερης τετραετίας, προώθησε τις αυτεπάγγελτες διώξεις για προσβολή του προσώπου του πρωθυπουργού και του Προέδρου της Δημοκρατίας… Σήμερα, μη έχοντας κάτι άλλο να προβάλλει, «αρπάζεται από ένα φραστικό σφάλμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, όπως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του…και μιλάει για «πολιτική αλλαγή»…