Όταν το Δεκέμβριο του 2012 ο Παναθηναϊκός αποφάσιζε να αποκτήσει τον Τζέιμς Γκιστ σε ένα αμερικανικού τύπου αλλά πρωτοφανές για τα ευρωπαϊκά δεδομένα trade με την Ουνικάχα λίγοι περίμεναν το πώς θα εξελίσσονταν τα πράγματα.
Ήρθε στη θέση του… άχρωμου Άντι Πάνκο με πολλές αμφιβολίες για τη δυνατότητά του να προσφέρει ουσιαστικά σε μία ομάδα που ακόμη ψαχνόταν. Και οι αμφιβολίες δεν ήταν αβάσιμες, αφού παρά τα οφθαλμοφανή αθλητικά του προσόντα, στα 26 του χρόνια δεν είχε καταφέρει να στεριώσει πάνω από μία σεζόν στις ήδη πέντε ομάδες που είχε αλλάξει στην ευρωπαϊκή του καριέρα: Μπιέλα, Λοκομοτίβ Κουμπάν, Παρτιζάν, Φενέρμπαχτσε/Ούλκερ και Μάλαγα. Η τελευταία, μάλιστα, είχε βιαστεί να τον ξεφορτωθεί για έναν 35χρονο συμπατριώτη του, ενώ όσο ήταν στο Βελιγράδι είχε πιαστεί ντοπέ για χρήση ινδικής κάνναβης αμαυρώνοντας το βιογραφικό του.
Η προσπάθειά του να παίξει στο ΝΒΑ το καλοκαίρι του 2010 δεν έπιασε τόπο. Οι Σπερς, που τον είχαν επιλέξει στο νούμερο 57 του ντραφτ δύο χρόνια πριν, του έδωσαν την ευκαιρία να λάβει μέρος στην προετοιμασία. Όμως τα βασικά του όπλα, δύναμη, άλμα, ταχύτητα και έκρηξη, υπάρχουν εν αφθονία στην πατρίδα του και ο Γκρεγκ Πόποβιτς κρίνοντας πως του έλειπαν πολλά από τα στοιχεία που χρειαζόταν η ομάδα του, τον έκοψε πριν καν αρχίσει η σεζόν.
Ο Αργύρης Πεδουλάκης ψάχνοντας έναν πραγματικό πάουερ φόργουορντ τον απέκτησε στη θέση του Πάνκο, που σε προχωρημένη ηλικία δεν είχε… αποφασίσει πού αγωνίζεται. Και δικαιώθηκε πανηγυρικά, με την Ουνικάχα να χρεώνεται μία ακόμη απίστευτη γκάφα μετά την παραχώρηση του Γιώργου Πρίντεζη στον Ολυμπιακό.
Διαβάστε περισσότερα:
www.sport-fm.gr