Η ασπιρίνη των αρχαίων και άλλα παυσίλυπα

Ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε την φλούδα της ιτιάς για την παρασκευή ενός ισχυρού αναλγητικού και αντιπυρετικού φαρμάκου. Και πολύ σωστά, αφού σ’ αυτήν περιέχεται η σαλικίνη από την οποία προήλθε -αιώνες αργότερα- το σαλικυλικό οξύ, η γνωστή μας ασπιρίνη! Από την εφέδρα, έναν απλό θάμνο έφτιαχναν οι αρχαίοι το φάρμακο, που καταπολεμούσε το άσθμα, το βήχα αλλά και την κατατονία. Όπως και σήμερα, αφού η εφέδρα περιέχει την εφεδρίνη, το κατ΄εξοχήν βρογχοδιασταλτικό. Αλλά και το υπερικό (γνωστό ως βαλσαμόχορτο), που ο Γαληνός και ο Διοσκουρίδης αναφέρουν ως επουλωτικό και αιμοστατικό έχει αναδειχθεί πλέον ως το κατ΄εξοχήν εναλλακτικό αντικαταθλιπτικό! Αν οι αρχαίοι Έλληνες διέπρεψαν στην φιλοσοφία, στα μαθηματικά, στις τέχνες η ιατρική και η φαρμακολογία είναι τομείς, που επίσης έκαναν θαύματα.

Διαβάστε περισσότερα στο ygeiamou.gr