Αιφνίδιος βρεφικός θάνατος: Το μοντέλο του «τριπλού κινδύνου» που εξηγεί την απώλεια

*Γράφουν ο Γεώργιος Σανιδάς, Ιατρός και Ερευνητής Παιδιατρικής και Νεογνολογίας, Children’s National Hospital, George Washington School of Medicine, Washington, DC, USA και ο Παναγιώτης Κρατημένος, Νεογνολόγος, Διευθυντής Μονάδας Νευρολογικής Εντατικής Νεογνών και Διευθυντής Νεογνολογικής Έρευνας, Επίκουρος Καθηγητής Παιδιατρικής,Children’s National Hospital, George Washington School of Medicine, Washington, DC, USA.

Ο αιφνίδιος θάνατος ενός βρέφους είναι από τα πιο σκληρά γεγονότα που μπορεί να βιώσει μια οικογένεια. Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου (Sudden Infant Death Syndrome, SIDS) είναι ο όρος που χρησιμοποιείται όταν ένα κατά τα άλλα υγιές μωρό, συνήθως κάτω του ενός έτους, πεθαίνει ξαφνικά, συχνά στον ύπνο, και η αιτία δεν μπορεί να εξηγηθεί μετά από πλήρη διερεύνηση. Τα περιστατικά εμφανίζονται συχνότερα στους πρώτους μήνες ζωής. Για τους γονείς, η πρώτη σκέψη είναι σχεδόν πάντα η ίδια: «Τι θα μπορούσα να είχα κάνει διαφορετικά;».

Είναι ανθρώπινο να αναζητάς ένα «λάθος» για να δώσεις νόημα στο αδιανόητο. Όμως στις περισσότερες περιπτώσεις το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου δεν θα μπορούσε να προβλεφθεί ούτε να αποτραπεί. Ακόμη και γονείς που τηρούν σχολαστικά τις οδηγίες ασφαλούς ύπνου μπορεί να βρεθούν αντιμέτωποι με μια απώλεια που δεν εξηγείται. Αυτό δεν σημαίνει ότι η πρόληψη δεν έχει αξία. Την έχει και μειώνει τον κίνδυνο. Σημαίνει όμως ότι το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου δεν είναι συνώνυμο της αμέλειας, ούτε μια τραγωδία που προκύπτει επειδή «κάποιος δεν πρόσεξε».

Διαβάστε περισσότερα στο ygeiamou.gr