Οι διαχωριστικές γραμμές της «πυξίδας» Τσίπρα: Τα μηνύματα στην Κεντροαριστερά και οι αιχμές για την αντιπολιτική

Ανεβάζοντας στροφές ξεκίνησε τον νέο κύκλο παρουσιάσεων του βιβλίου του, «Ιθάκη» ο πρώην Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος επέλεξε τη Θεσσαλονίκη ως πρώτο σταθμό των περιοδειών του για το 2026, στέλνοντας, ωστόσο, πολλαπλά μηνύματα στους πολιτικούς του αντιπάλους, αλλά και τους φίλους.

Με εμφανή τη διάθεση ευθείας πολιτικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση, αλλά και παρακολουθώντας πλέον γραμμικά την επικαιρότητα, ο Αλέξης Τσίπρας έστρεψε τα βέλη του κατά της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ σχηματοποίησε το νέο πολιτικό του αφήγημα στο τρίπτυχο:

• Νέος πατριωτισμός
• Νέα εθνική πυξίδα
• Νέα Μεταπολίτευση

Παράλληλα, έθεσε για πρώτη φορά στο στόχαστρο της κριτικής του προς την κυβέρνηση θεσμικά ζητήματα, όπως ο ρόλος του Κράτους, η λειτουργία των ανεξάρτητων Αρχών, αλλά και η Δικαιοσύνη, αρθρώνοντας σταδιακά έναν πιο προγραμματικό λόγο, απέναντι σε «κόμματα διαμαρτυρίας», όπως είπε, αλλά και σε τάσεις «αντιπολιτικής», αποστροφή που ερμηνεύτηκε ως υπαινικτική αναφορά στο νέο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού.

«Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα. Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης», τόνισε ο πρώην Πρωθυπουργός, κλείνοντας ταυτόχρονα το μάτι στους πολιτικούς του φίλους αναφορικά με τα επόμενά του σχέδια.

Πιο σαφής από κάθε άλλη φορά, ο κ. Τσίπρας έδωσε το σήμα της «αυτοργάνωσης» σε όλη τη χώρα, θέτοντας το ακροατήριό του σε ετοιμότητα, αφού «θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δουλεύω και δουλεύουμε εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο. Η χώρα μας έχει ανάγκη από πολιτική αλλαγή. Και αυτό το πιστοποιούν όλες οι μεγάλες έρευνες της κοινής γνώμης. Και ο τόπος από μια ριζικά διαφορετική πορεία. Μπορούμε και ξέρουμε ποια είναι η ρότα που πρέπει να χαράξει η χώρα» όπως υποστήριξε, για να υπογραμμίσει στην συνέχεια ότι «έχουμε πυξίδα».

Ως προς το χρόνο, ωστόσο, που θα ξεδιπλωθούν οι επόμενες πολιτικές του πρωτοβουλίες, αυτός δεν μοιάζει άμεσος, με δεδομένο ότι ο Αλέξης Τσίπρας επισήμανε με νόημα πως «η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης λοιπόν, που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη. Και θα γίνει πέρα και πάνω από ιδιοτέλειες και σκοπιμότητες». «Θα γίνει όμως με σχέδιο, θα γίνει μεθοδικά, όχι βιαστικά και πρόχειρα» ξεκαθάρισε ο πρώην Πρωθυπουργός, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα απαιτηθεί χρόνος, αλλά και προσπάθεια, προκειμένου ο ίδιος να παρουσιάσει μια εναλλακτική πρότασης διακυβέρνησης, ξεκινώντας από τη... Διαύγεια.

Συγκεκριμένα, το Ινστιτούτο Τσίπρα πρόκειται να παρουσιάσει το επόμενο διάστημα μια «μια νέα διαδικτυακή πλατφόρμα-εξέλιξη της Διαύγειας», σηματοδοτώντας την μετάβαση σε μια νέα περίοδο για τον πρώην Πρωθυπουργό, όπου η οξεία κριτική του προς την κυβέρνηση θα συνοδεύεται με προτάσεις για την επόμενη ημέρα της χώρας.

Οι διαχωριστικές γραμμές

Στην κατεύθυνση αυτή, ο κ. Τσίπρας επιχείρησε να θέσει από την αυγή του 2026 σαφείς διαχωριστικές γραμμές απέναντι στην κυβέρνηση, που δεν είναι άλλες από το Κράτος, αλλά και την εξωτερική πολιτική.

Στην περίπτωση του Κράτους, που το παρέλαβε «κυριολεκτικά διαλυμένο» το 2019, όπως υποστήριξε ο κ. Τσίπρας, ζητούμενο για τον ίδιο αποτελεί, κατά τους συνομιλητές του, ένα «ισχυρό και δίκαιο Κράτος αντί του επιτελικού», αλλά και ένα «Κράτος για όλους αντί για λίγους», αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την μετάπτωσή του σε ένα «κράτος -λάφυρο» τα τελευταία χρόνια, ένα «εργαλείο λεηλασίας. Την οποία παρακολουθούμε τώρα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ», όπως σημείωσε.

Την ίδια ώρα, για τον πρώην Πρωθυπουργό, η διαχωριστική γραμμή που θέτει επιτακτικά σε σχέση με την ακολουθούμενη πολιτική της κυβέρνησης αφορά στην εξωτερική πολιτική, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας προέταξε χθες μια «ισχυρή Ελλάδα». Όταν «Ελλάδα ισχυρή είναι μια Ελλάδα που οικοδομεί συμμαχίες. Όχι μια Ελλάδα που αναζητά προστάτες», όπως τόνισε, εννοώντας ότι η προστασία από ξένες δυνάμεις καθίσταται σχέση απόλυτης εξάρτησης από αυτές. Στο ίδιο πλαίσιο, για τους συνομιλητές του κ. Τσίπρα δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι Πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης είχαν ταχθεί συλλήβδην υπέρ πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, με δεδομένο ότι βίωσαν εμπειρικά την αδυναμία στιγμές εθνικής μοναξιάς σε κρίσιμες στιγμές από την Μικρασιατική Καταστροφή μέχρι το Κυπριακό.

Για το λόγο αυτό, «Μια Ελλάδα που ο πρωθυπουργός της, αντί να υπερασπίζεται αταλάντευτα το διεθνές δίκαιο, ξεστομίζει με αφορμή την απαράδεκτη επέμβαση στη Βενεζουέλα, ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητά της. Και, αύριο, τι θα απαντήσει στον επιθετικό γείτονα ή μια ισχυρή χώρα όταν πουν το ίδιο για την Κύπρο, ή το Αιγαίο;» διερωτήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας, για να επισημάνει ακόμη πως «ας αναλογιστούμε, όμως, γιατί όλοι οι πρωθυπουργοί της Μεταπολίτευσης αναγνώριζαν την ανάγκη να έχει η Ελλάδα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, έχοντας ζήσει οι ίδιοι τα δεινά τα οποία έφερε στον λαό μας η άκριτη προσκόλληση σε προστάτες».

Απαντώντας, επιπλέον, σε τυχόν επικριτές του, ο πρώην Πρωθυπουργός ξεκαθάρισε εξαρχής με φόντο τις εξελίξεις στο Ιράν πως «οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ». Κράτησε αποστάσεις ο ίδιος, δηλαδή, απέναντι στις απόψεις της ριζοσπαστικής εκδοχής της Αριστεράς, ακολουθώντας τη ρητορική του Ισπανού Πρωθυπουργού, Πέδρο Σάντσεθ, αλλά και του γερουσιαστή των ΗΠΑ, Μπέρνι Σάντερς.

Φωτογραφία: Konstantinos Tsakalidis / SOOC