Η Γιούλη Ψαρράκη νόμιζε πως δεν είχε πρόβλημα με το αλκοόλ - 4 χρόνια πριν κατάλαβε ότι δεν ήταν έτσι και άλλαξε τη ζωή της

ΟΙανουάριος δεν είναι πλέον μόνο ο πρώτος μήνας του χρόνου αλλά Dry January, όπως ονομάζεται μια παγκοσμίως διαδεδομένη καμπάνια αποχής από τα οινοπνευματώδη για τουλάχιστον 31 μέρες. Η κατανάλωση των mocktails, των «παρθένων» κοκτέιλ, ακολουθεί διεθνώς ανοδική τάση. Μπαράκια και κλαμπ που σερβίρουν χυμούς ή που προτείνουν να αντικαταστήσουμε το οινόπνευμα με διαλογισμό ξεφυτρώνουν στις μεγαλύτερες και πιο ενημερωμένες πόλεις του κόσμου. Στατιστικές -και ελληνικές- δείχνουν, πράγματι, μείωση της κατανάλωσης του αλκοόλ.

 
Βγαίνει λοιπόν το αλκοόλ εκτός μόδας; Αυτό το ερώτημα αποφασίσαμε να διερευνήσουμε, έπειτα από όλες αυτές τις εξελίξεις, καταφεύγοντας σε επιστήμονες, εκπροσώπους φορέων, συγγραφείς, αλλά και μέλη της γενιάς Ζ. Τι ανακαλύψαμε; Ότι αν εστιάσουμε στις λεπτομέρειες, η απάντηση δεν είναι απλή και διαφέρει όχι μόνο από γενιά σε γενιά αλλά ακόμα και μεταξύ των φύλων. Και ότι ακόμα και κάποιοι που το έχουν περιορίσει, μπορεί να το αντικαθιστούν με άλλες ψυχοδραστικές ουσίες.

 
Ανάμεσα στους ειδικούς με τους οποίους μιλήσαμε ήταν και η Γιούλη Ψαρράκη, πιστοποιημένη Alcohol Freedom Coach και συγγραφέας του βιβλίου «Άνευ», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός και εστιάζει στο πώς θα επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση μας με το αλκοόλ και θα συναντήσουμε την αλήθεια μας.

Ποια ήταν η σχέση σας με το αλκοόλ, πριν από το βιβλίο και τη σελίδα σας;
«Θα έλεγα ότι ήμουν πότης της γκρίζας ζώνης, gray area drinker – κάτι που δεν ήξερα καν ότι υπάρχει. Μαθαίνοντας όμως για αυτό, συνειδητοποίησα ότι σε αυτή την κατηγορία ανήκω εγώ και πολλά άλλα άτομα όπου, ακριβώς επειδή δεν ήμουν αλκοολική, ήμουν απόλυτα λειτουργική και παραγωγική σε ό,τι καταπιανόμουν, απείχα από το να χαρακτηριστώ ως προβληματική πότης. Προσποιούμουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Η κοινωνία μας μάς έχει μάθει ότι πρόβλημα έχει κάποιος που θα σηκωθεί το πρωί για να πιει, δεν μπορεί να είναι λειτουργικός διαφορετικά, θα χάσει τη δουλειά του, θα χάσει τις ισορροπίες, είναι σωματικά εξαρτημένος. Οπότε, όχι, δεν άνηκα σε αυτή την κατηγορία και ήμουν σίγουρη ότι δεν υπήρχε πρόβλημα.

 
Οι gray area drinker είναι μια κατηγορία που έχει προκύψει τα τελευταία 10 χρόνια και αφορά σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Δεν είναι εκείνοι που πίνουν μια φορά στο τόσο, ας πούμε σε μια γιορτή, σε έναν γάμο ή τα Χριστούγεννα, δηλαδή το αλκοόλ είναι πραγματικά ένα μέσο διασκέδασης, αλλά ούτε εκείνοι που θα σηκωθούν το πρωί και θα πρέπει οπωσδήποτε να πιουν. Αν μπορούσαμε να τους βάλουμε σε μία κλίμακα όπου στο ένα άκρο θα ήταν εκείνοι που δεν πίνουν και στο άλλο εκείνοι που έχουν μια εξαρτητική σχέση με το αλκοόλ, οι gray area drinkers είναι εκείνοι που βρίσκονται σε μία γκρίζα ζώνη κατανάλωσης.

Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr