Τη συμμετοχή του Ακύλα στη φετινή Eurovision σχολίασε ο Φώτης Μεταξόπουλος, επισημαίνοντας πως το θέαμα ήταν αντιαισθητικό και πως δεν του άρεσε ούτε το τραγούδι αλλά ούτε και η συνολική εμφάνιση του τραγουδιστή.
Ο χορογράφος, σε συνέντευξη που έδωσε την εκπομπή «Ραντεβού το ΣΚ» το Σάββατο 14 Μαρτίου, ανέφερε πως η Eurovision έχει εξελιχθεί με δραματικό τρόπο, κατά την άποψή του, και πως «κάνουν αηδίες» οι συμμετέχοντες του διαγωνισμού. Παράλληλα, μίλησε και για τον Φωκά Ευαγγελινό που τα τελευταία χρόνια αναλαμβάνει εκείνος τις εμφανίσεις των καλλιτεχνών που εκπροσωπούν την Ελλάδα.
Ο Φώτης Μεταξόπουλος είπε αρχικά για τον Ακύλα: «Για εμένα ήταν αντιαισθητικό το θέαμα. Δεν μου άρεσε καθόλου ούτε το τραγούδι ούτε το ντύσιμό του. Ειδικά το ντύσιμό του αλλοπρόσαλλο. Η χορογραφία δεν μου άρεσε. Σε αυτό το τραγούδι δεν θα έκανα καμία χορογραφία».
Δείτε το βίντεο
Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Μου άρεσε περισσότερο η Marseaux. Ήταν πολύ καλή, σεμνή, ωραία, είχε και κίνηση. Θα μπορούσε να είναι αυτό το τραγούδι. Βέβαια, έτσι όπως έχει γίνει η Eurovision, πιο πολύ θα αρέσει αυτό που κάνει ο Ακύλας, παρά αυτό που κάνει η κοπέλα, γιατί κι εκεί βλέπετε ότι κάνουν αηδίες. Έχει φτάσει σε τέτοια εξέλιξη, που για εμένα είναι δραματική. Εγώ είμαι πουριτανός».
Όσον αφορά στον Φωκά Ευαγγελινό, ο Φώτης Μεταξόπουλος δήλωσε: «Του είχα δώσει συγχαρητήρια από την πρώτη του δουλειά που έκανε. Κατάλαβα ότι θα πάει πολύ μπροστά. Θυμάμαι ότι του το είχα πει. Ο Φωκάς δεν εδραιώθηκε, γιατί αυτά που έκανε είχαν αξία».
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.