Την ανησυχία της για τις γυναίκες που επιδιώκουν να έχουν καλές σχέσεις με όλους, εξέφρασε η Ζέτα Δούκα, τονίζοντας ότι η αληθινή αλληλεγγύη απαιτεί θάρρος.
Το Σάββατο 25 Οκτωβρίου, η ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξή στην εκπομπή «Ραντεβού το ΣΚ» και μεταξύ άλλων μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σε έναν πατριαρχικό κόσμο και το προσωπικό τίμημα της απόφασής να θίγει δημόσια ζητήματα, που την προβληματίζουν.
Αρχικά, η Ζέτα Δούκα στάθηκε στη σημασία της αλληλοστήριξης μεταξύ των γυναικών: «Υψώνω το ανάστημά μου, οι φωνές μας πρέπει να ακούγονται. Λίγοι άνθρωποι βοηθούν για να γίνει πραγματικότητα η αλλαγή που θέλουμε. Η αλληλεγγύη είναι στην κορυφή των αξιών για μένα. Η γυναικεία αλληλεγγύη δεν είναι δεδομένη. Οι γυναίκες ζούμε σε έναν πατριαρχικό κόσμο και είναι δύσκολο να διακρίνουμε τα κοινά μας σημεία».
Δείτε το βίντεο
Η ηθοποιός επεσήμανε πως, μέσα σε ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον, πολλές γυναίκες αναγκάζονται να προσαρμοστούν για να επιβιώσουν, χάνοντας έτσι την αίσθηση της συλλογικότητας. «Οι γυναίκες για να επιβιώσουμε έχουμε υιοθετήσει ανδρικά χαρακτηριστικά. Οι γυναίκες που βρίσκονται σε υψηλές θέσεις, δεν φέρονται με υποστηρικτικό τρόπο σε άλλες γυναίκες. Οι γυναίκες που κατάφεραν να βρεθούν σε υψηλές θέσεις υιοθετούν χαρακτηριστικά κακομεταχείρισης επειδή έχουν κακοποιηθεί».
Τέλος, η Ζέτα Δούκα παραδέχτηκε ότι το να μιλά κανείς ανοιχτά έχει συνέπειες, με την ίδια ωστόσο να μην μετανιώνει για τη στάση της: «Πλήρωσα το τίμημα του να μιλάς ανοιχτά. Όμως η ζωή προχωράει μπροστά. Στον αγώνα μου συνάντησα πολλούς “ισαποστάκηδες”, πολλές γυναίκες δεν μου στάθηκαν. Φοβάμαι τις γυναίκες που θέλουν να τα έχουν καλά με όλους».
Χιλιάδες φίλαθλοι θα έχουν την ευκαιρία να δουν το μονοθέσιο που κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών της Formula 1 το 2025 και τη θρυλική McLaren MP4/6 του Ayrton Senna να «βρυχώνται» σε μια ειδικά διαμορφωμένη πίστα στο ΟΑΚΑ.
Οι μεγαλύτερες αλλαγές στην ιστορία σπάνια ανακοινώνουν την άφιξή τους. Δεν ξεκινούν με μια ανακάλυψη ούτε με μια εφεύρεση. Ξεκινούν τη στιγμή που μια ιδέα, τόσο βαθιά ριζωμένη που μοιάζει αυτονόητη, παύει ξαφνικά να ισχύει. Μία από αυτές τις ιδέες ήταν ότι υπάρχει ένας σωστός τρόπος να τρώμε.