Η εκρηκτική συναυλία του Ρόρι Γκάλαχερ στην Αθήνα: Το χρονικό της θρυλικής νύχτας στη Νέα Φιλαδέλφεια με τους χιλιάδες θεατές και τα σοβαρά επεισόδια

Ελλάδα, 12 Σεπτεμβρίου του 1981. Η χώρα βρίσκεται σε προεκλογικό ρυθμό και οι πολίτες ετοιμάζονται να πάνε στις κάλπες για να κάνουν πραγματικότητα την «αλλαγή» και να φέρουν το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. 

Μια αλλαγή στην οποία η κοινωνία επιθυμεί να προσθέσει και μια σταγόνα σύγχρονης, διεθνούς ροκ κουλτούρας. Το άτυπο συναυλιακό εμπάργκο το οποίο είχε μείνει «κληρονομιά» από την επταετία της Χούντας είχε απομονώσει την Ελλάδα πολιτιστικά.

Μπορεί, τώρα τα μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, να περιλαμβάνουν την Ελλάδα στους πρώτους σταθμούς των περιοδειών τους, τότε όμως, έφθαναν με το σταγονόμετρο. Η νεολαία της εποχής αναζητούσε απεγνωσμένα διεξόδους.

Ειδικά, όσοι... τολμούσαν να ακούν ροκ μουσική. Αφού ο συγκεκριμένος ήχος, δεν αντιμετωπιζόταν ως ένα ακόμα μουσικό είδος, αλλά ως κάτι ύποπτο το οποίο ήταν γνώρισμα μόνο των περιθωριακών.

Όταν λοιπόν ανακοινώθηκε ότι το θρυλικό δισκοπωλείο Happening φέρνει στην Αθήνα τον 33χρονο τότε Ιρλανδό θεό της κιθάρας, Ρόρι Γκάλαχερ προκειμένου να δώσει συναυλία, η πόλη ηλεκτρίστηκε επικίνδυνα.

Το βράδυ της 12ης Σεπτεμβρίου 1981, το γήπεδο της ΑΕΚ «Νίκος Γκούμας» στη Νέα Φιλαδέλφεια μετατράπηκε σε ένα ανθρώπινο ηφαίστειο. Περισσότεροι από 40.000 θεατές κατέκλυσαν τις κερκίδες και τον αγωνιστικό χώρο.

Η ατμόσφαιρα ήταν ασφυκτική. Η έντονη αστυνομική παρουσία εντός και εκτός του γηπέδου, έκανε την κατάσταση ακόμα πιο φορτισμένη ενώ η κινητοποίησή της ήταν αντίστοιχη ενός ντέρμπι υψηλής επικινδυνότητας.

Ο Νικόλας Άσιμος έκανε support με το «Έτσι θέλω»

Τα support στις συναυλίες, είναι κάτι συνηθισμένο. Καλλιτέχνες, μικρότερης ή μεγαλύτερης, αναγνωρισιμότητας ανεβαίνουν στην σκηνή και δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό για να κρατήσουν συντροφιά στο κοινό που περιμένει να δει το «πρώτο» όνομα και κυρίως για να ζεστάνουν την ατμόσφαιρα και να προετοιμάσουν το έδαφος για ό,τι θα επακολουθήσει.

Ο Ρόρι Γκάλαχερ, είχε κάνει γνωστό, μέσω της εταιρίας που του «έκλεισε» την εμφάνιση στην Ελλάδα, πως δεν επιθυμούσε κανενός είδους support. Τότε όμως συνέβη ένα από τα παράδοξα. Πριν ανέβει στη σκηνή το ινδάλμα της βραδιάς έκανε την εμφάνισή του, ο ανήσυχος τραγουδοποιός Νικόλας Άσιμος ο οποίος ανέβηκε με το «Έτσι θέλω» στη σκηνή με τη κιθάρα του.

Μπροστά σε ένα κοινό 40.000 ανθρώπων που παραληρούσε, ο Άσιμος άρχισε να παίζει, αρνούμενος να κατέβει, εκμεταλλευόμενος τη μοναδική ευκαιρία που του είχε δοθεί.

Μάλιστα, χρειάστηκε η παρέμβαση του διοργανωτή Ιωσήφ Αβράμογλου από τη κονσόλα, ο οποίος ανακοίνωσε την είσοδο του Γκάλαχερ, για να πειστεί τελικά ο Άσιμος να αποχωρήσει από τη σκηνή.

Με την πρώτη νότα, η ατμόσφαιρα πήρε... φωτιά

Λίγο μετά τις εννέα το βράδυ, ο Ρόρι Γκάλαχερ, πλαισιωμένος από τον Τζέρι Μακ Αβόυ στο μπάσο και τον Μπρένταν Ο' Νιλ στα ντραμς, πάτησε στη σκηνή. Μόλις ακούστηκε η πρώτη νότα, η ατμόσφαιρα στο στάδιο πήρε φωτιά και οι ροκάδες εκστασιάστηκαν. Η συναυλία ήταν καθηλωτική και τα μέτρα ασφαλείας δεν άργησαν να σπάσουν από τους θαυμαστές που ήθελαν να ανέβουν στη σκηνή απλά για να αγγίξουν το ίνδαλμά τους.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Rory Gallagher (@rorygallagherofficial)

Η κατάσταση όμως ήταν αντίστοιχη και έξω από το γήπεδο.

Είτε επειδή εκατοντάδες άτομα έμειναν εκτός του γηπέδου είτε εξαιτίας της παρουσίας των δυνάμεων καταστολής, τα πνεύματα οξύνθηκαν. Η επίσημη εκδοχή της αστυνομίας έκανε λόγο για επίθεση 300 ατόμων κατά των ΜΑΤ και πως ό,τι ακολούθησε ήταν απλώς η απάντηση των Αρχών.

Τα ΜΑΤ εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο και ακολούθησε το χάος. Μέσα σε λίγα λεπτά, το γήπεδο και οι γύρω δρόμοι μετατράπηκαν σε πεδίο μάχης.

Η αποπνικτική ατμόσφαιρα από τους καπνούς, οι φωτιές που άναβαν σε μαγαζιά και αυτοκίνητα, και οι συγκρούσεις που απλώθηκαν από τη Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τον Περισσό δημιούργησαν ένα σκηνικό απόλυτου χάους.

Ο Γκάλαχερ και η μπάντα του διέκοψαν έντρομοι το live και φυγαδεύτηκαν στα παρασκήνια.

Γκάλαχερ: Δεν ήθελα να πεθάνω σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ελλάδα

Χρόνια αργότερα, το 1992, ο ίδιος ο Ιρλανδός κιθαρίστας θυμόταν εκείνο τον εφιάλτη και εξιστορούσε: «Μόλις το show ξεκίνησε, άρχισα να βλέπω φλόγες από μακριά... Εστίες φωτιάς και μαγαζιά καιγόντουσαν στο δρόμο. Η αστυνομία έφτασε κι άρχισε να ρίχνει δακρυγόνα σε μας. Ήταν η πιο επικίνδυνη συναυλία που έχω κάνει ποτέ. Στα παρασκήνια είχαμε τρομάξει, μας περιτριγύριζαν άνδρες με πολιτικά που έμοιαζαν απειλητικοί και δεν ξέραμε ποιος ήθελε να μας προστατεύσει και ποιος να μας επιτεθεί. Μπήκαμε σε ένα αυτοκίνητο για να φύγουμε, αλλά μείναμε από βενζίνη και αναγκαστήκαμε να περπατήσουμε μέσα στο χάος! Ήμασταν βρεγμένοι, τα μάτια μας δάκρυζαν κι όλοι φοβηθήκαμε. Απλά δεν ήθελα να πεθάνω σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, χωρίς να ξέρω καν τι συνέβαινε...»

Την επομένη, οι εφημερίδες κυκλοφόρησαν με πήχαιους, καταγγελτικούς τίτλους: «Κάηκε η Νέα Φιλαδέλφεια από τους ροκάδες», επιβεβαιώνοντας το στερεότυπο που ήθελε τη ροκ κουλτούρα συνώνυμη της εγκληματικότητας.

Παρά τον τρόμο και την καταστροφή, η νύχτα της 12ης Σεπτεμβρίου του 1981 πέρασε στην ιστορία της ελληνικής ροκ σκηνής. Η συναυλία κυκλοφόρησε αργότερα σε παράνομη ηχογράφηση (bootleg) με τον λιτό τίτλο «Live in Athens», σφραγίζοντας για πάντα τη σχέση λατρείας του ελληνικού κοινού με τον Ρόρι Γκάλαχερ.

Και μπορεί να έχουν περάσει 45 χρόνια από εκείνη την συναυλία που σημαδεύτηκε από πολύ ξύλο και πανικό, όσοι όμως πήγαν, αποτελούν μια ψηφίδα στο μωσαϊκό της μουσικής ιστορίας.