Rivo, το viral παιδί της electro

Είναι 24 ετών, κατάγεται από μια μικρή πόλη στη Νοτιοδυτική Γαλλία που δύσκολα θα βρεις στον χάρτη χωρίς ζουμ και μέσα σε δύο χρόνια έχει καταφέρει κάτι που για πολλούς μοιάζει άπιαστο: να περάσει από την εφηβική του εμμονή στο global dance circuit με σχεδόν 300 εκατομμύρια streams.

Ο Rivo, το νέο πρόσωπο της μελωδικής techno και της afro-house, μπήκε στο 2026 με ένα single αντάξιο των προσδοκιών: το «Forever Till The End», σε συνεργασία με τη γεννημένη στη Μελβούρνη Cloves. Επικοινωνούμε λίγες ημέρες μετά την κυκλοφορία. Μιλά γρήγορα, γελά συχνά, αλλά όταν η κουβέντα πηγαίνει στη μουσική, σοβαρεύει. Γιατί για εκείνον τίποτα δεν ήταν τυχαίο.

«Ονομάζομαι Rivo, έρχομαι από την Μπριβ-λα-Γκαγιάρντ και κάνω ηλεκτρονική μουσική», συστήνεται απλά. Ξεκίνησε στα 15, αυτοδίδακτος, πειραματιζόμενος με λογισμικά, samples και ιδέες που έμοιαζαν περισσότερο με όνειρα παρά με καριέρα. «Για μένα η ηλεκτρονική μουσική είναι τεράστια έννοια. Περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι συναίσθημα, είναι κίνηση, είναι ενέργεια. Δεν είναι ένα είδος μουσικής, είναι ένα σύμπαν». Το 2024 ένα remix στο «You & Me» των Disclosure από το 2013 -που το δοκίμασε απλώς για να τεστάρει τον καινούριο του υπολογιστή- άλλαξε τα πάντα. Σήμερα φτάνει στα 293 εκατομμύρια streams στο Spotify.

«Το έκανα χωρίς πίεση. Με την ψυχή μου. Και νομίζω, αυτό ακούγεται. Oταν ένα remix είναι επίσημο, νιώθεις ότι πρέπει να αποδείξεις κάτι. Στο “You & Me” δεν υπήρχε αυτό. Oταν είσαι ειλικρινής, η μουσική αποκτά ψυχή». Τον ρωτάω αν έχει συνειδητοποιήσει τι σημαίνουν αυτοί οι αριθμοί. «Ειλικρινά; Oχι. Κάθε φορά που στέλνουμε νούμερα σε media, έχουν ήδη ανέβει άλλα 10 εκατομμύρια. Είναι σουρεαλιστικό. Το μόνο που το κάνει πραγματικό είναι όταν βλέπω ανθρώπους να τραγουδούν το track μπροστά μου».

Πλέον, με tracks όπως το «Last Night», το «Stay Here» και το πιο πρόσφατο «Karma» (με Genesi και Aya Anne), ο Rivo δεν είναι πια το viral kid των social media, είναι κανονικό όνομα στη διεθνή dance σκηνή. Το νέο single «Forever Till The End» με την Cloves είναι ίσως το πιο ώριμο βήμα του έως σήμερα. Eνα track που ξεκινά σχεδόν εκρηκτικά και μετά σε βυθίζει σε cinematic synth layers και συναισθηματική ένταση. «Hταν το καλύτερα φυλαγμένο μυστικό μου», λέει. «Οταν άκουσα το topline της Cloves, ήξερα ότι κάτι ιδιαίτερο γεννιόταν. Το είχαμε έτοιμο σχεδόν έναν χρόνο, αλλά το αφήσαμε να ωριμάσει. Τώρα ήταν η σωστή στιγμή».

Η μουσική του κινείται ανάμεσα στη μελωδία και την ένταση. Του λέω ότι τα tracks του μοιάζουν κινηματογραφικά, σαν να αφηγούνται ιστορίες χωρίς λόγια. «Εχω εμμονή με τα soundtracks ταινιών. Ο Χανς Ζίμερ είναι τεράστια επιρροή. Πάντα ξεκινώ από συναίσθημα. Από μια συγχορδία που μου δημιουργεί κάτι στο στομάχι. Το συναίσθημα είναι το επίκεντρο - από τους στίχους μέχρι τα φωνητικά». Τι θα ήθελε να νιώσει κάποιος ακούγοντας το «Forever Till The End» μόνος, αργά το βράδυ; «Θέλω να νιώσει όπως θέλει εκείνος. Ολοι έχουμε διαφορετικές ζωές. Αλλά, προσωπικά, θα πρότεινα να το ακούσεις βράδυ, μέσα στο αυτοκίνητο, για να το νιώσεις».

Το TikTok έπαιξε κομβικό ρόλο στην άνοδό του. Το remix του στο εμβληματικό «In And Out Of Love» του Aρμιν βαν Μπιούρεν ξεπέρασε τα 15 εκατομμύρια views προτού καν κυκλοφορήσει επίσημα. «Το άκουσα σε κλαμπ και με συγκλόνισε η φωνή. Εφτιαξα demo την ίδια νύχτα, το έπαιξα live και το ανέβασα. Τρεις ημέρες μετά ο Αρμιν μού έστειλε μήνυμα». Η συνεργασία κυκλοφόρησε επίσημα και ο Βαν Μπιούρεν δήλωσε ενθουσιασμένος με τη «φρέσκια afro-house εκδοχή» του Rivo. Με αυτή τη στιγμή-σταθμό στην καριέρα του τον ρωτάω αν φοβάται μήπως όλο αυτό είναι πολύ γρήγορο. «Το πιο δύσκολο δεν είναι να γίνεις γνωστός. Είναι να παραμείνεις. Οπως στον επαγγελματικό αθλητισμό. Πρέπει να εξελίσσεσαι χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου».

Στη σκηνή ο Rivo είναι εκρηκτικός. Στο στούντιο, σχεδόν εσωστρεφής. «Το live είναι απελευθέρωση. Εκεί δεν σκέφτεσαι, ξεχνάς τα πάντα. Στο στούντιο είμαι πιο εσωτερικός. Φτιάχνω εικόνες στο μυαλό μου. Oταν κάνω μουσική, έχω στη μία οθόνη πλάνα τοπίων από drones και στην άλλη το project μου».

Η μελαγχολία, αν και η λέξη δεν του αρέσει, βρίσκει πάντα τον δρόμο της στη μουσική του. «Θέλω η μουσική μου να αγγίζει την καρδιά, ακόμα και στα club tracks. Είναι αυτό που είμαι». Τι σημαίνει επιτυχία για εκείνον; «Η διάρκεια. Να αφήσεις ένα σημάδι». Πώς ξεχωρίζει το διαχρονικό από το trend; «Βλέποντας τους μεγάλους. Underground και mainstream. Ο,τι έχει αλήθεια αντέχει στον χρόνο». Παραδείγματα; «Για κλαμπ, το “Satisfaction” του Μπένι Μπενάσι. Του 2002 και ακόμα παίζει παντού. Για κάτι πιο ιδιωτικό, ίσως Daft Punk, αλλά θα το κρατήσω για μένα».

Η σχέση του με την Ελλάδα δεν περιορίζεται στη μουσική - ζωηρεύει όλο του το σώμα όταν μιλάμε για τη χώρα. «Με συναρπάζουν η ελληνική μυθολογία και η αρχιτεκτονική. Εχω παρακολουθήσει άπειρα ντοκιμαντέρ. Θέλω να έρθω στην Ελλάδα όχι για δουλειά, απλώς για να τη ζήσω». Τι τον εντυπωσιάζει στο ελληνικό κοινό από την επαφή του στα social μέχρι τώρα; «Η ενέργεια. Είναι αυθεντική, δεν είναι προσποιητή. Σου ανταποδίδουν ό,τι προσφέρεις και αυτό σήμερα σπανίζει». Πώς ονειρεύεται να περάσει ένα καλοκαίρι εδώ; «Τρεις εβδομάδες σε ένα νησί με θέα που κόβει την ανάσα. Ή ένα special show στην Αθήνα, με φόντο μνημεία. Αυτό θα ήταν όνειρο».

Και ο φόβος; Τι ανησυχεί έναν φέρελπι νέο και θεαματικά ανερχόμενο καλλιτέχνη; «Φοβάμαι μήπως αρχίσω να επαναλαμβάνομαι. Μήπως δεν αντεπεξέλθω στις προσδοκίες του κοινού. Αλλά όταν παίζω demos live και βλέπω τις αντιδράσεις, καταλαβαίνω ότι πολλές φορές ο φόβος είναι μόνο στο κεφάλι μου», ομολογεί και σε αυτό το σημείο είναι πλέον κατανοητό πως έχει τη στόφα ενός πραγματικού καλλιτέχνη· ο τρόπος που μιλάει, έστω και από το Zoom, οι λέξεις που επιλέγει, το βλέμμα του όταν σκέφτεται.

Αν έπρεπε να περιγράψει τη μουσική του με μία εικόνα ή ένα έργο τέχνης; «Ενας άνθρωπος που βυθίζεται βαθιά στο νερό και μετά πνεύματα τον σπρώχνουν προς το φως. Ενα σημείο ισορροπίας ανάμεσα στο σκοτάδι και τον ήλιο». Στο τέλος, προτού κλείσουμε, του ζητάω ένα μήνυμα, ένα μότο. Χαμογελά: «Πολλοί με ρωτούν πώς γίνεται. Πίστεψε στον εαυτό σου. Μη μιμείσαι. Μπορείς να εμπνευστείς από άλλους, αλλά πρέπει να είσαι εσύ. Ζήσ’ το. Και με τον χρόνο θα βρεις τον δρόμο σου».

Ο Rivo δεν μοιάζει με one-hit viral φαινόμενο, αλλά με δημιουργό που ακόμα ανακαλύπτει τον εαυτό του και δεν βιάζεται να φτάσει στο τέρμα της διαδρομής. Και αν μουσικά το 2026 ξεκινά με το «Forever Till The End», τότε η ιστορία του μόλις μπαίνει στο πιο ενδιαφέρον κεφάλαιό της.