Μία ξεχωριστή Ferrari F40 βρήκε νέο κάτοχο

Η πανέμορφη Ferrari F40 του 1990, με μόλις 22.699 χλμ., ανήκε στον Γάλλο οδηγό αγώνων Jean Sage και δέχθηκε εκτεταμένες βελτιώσεις από τον φημισμένο Μικελότο, αποκτώντας περισσότερη ισχύ και χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε αγωνιστικό μοντέλο.

Η συγκεκριμένη Ferrari παραδόθηκε καινούργια στον Jean Sage μέσω του Charles Pozzi, επίσημου εισαγωγέα της Ferrari στη Γαλλία και μιας από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του γαλλικού μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Οι δύο άνδρες γνωρίστηκαν στον χώρο της Formula 1, όπου ο Sage διετέλεσε αγωνιστικός διευθυντής της Renault. Αργότερα μετακινήθηκε στη Ferrari Γαλλίας, αναλαμβάνοντας το πρόγραμμα της F40 στο πρωτάθλημα IMSA των ΗΠΑ. Εκεί ήρθε ακόμη πιο κοντά στο κορυφαίο supercar της εταιρείας, το οποίο δημιουργήθηκε για να τιμήσει τα 40 χρόνια της Ferrari, με τον Έντζο Φεράρι να αναθέτει την εξέλιξή του στους Νικόλα Ματεράτσι και Τζιουλιάνο Μικελότο.

Ο τελευταίος εξέλιξε στη συνέχεια και την αγωνιστική έκδοση F40 LM για λογαριασμό του Charles Pozzi, μετατρέποντας συνολικά 18 αυτοκίνητα στις προδιαγραφές LM. Τα συγκεκριμένα αγωνιστικά σημείωσαν σημαντικές επιτυχίες σε διεθνείς διοργανώσεις, με οδηγούς όπως οι Jean-Pierre Jabouille, Jean Alesi και Jean-Louis Schlesser.

Επηρεασμένος από την επιτυχία του προγράμματος, ο Sage απέκτησε τον Απρίλιο του 1990 τη δική του F40, με αριθμό πλαισίου 84642, η οποία δεν διέθετε ούτε καταλύτη, ούτε ρυθμιζόμενες αναρτήσεις.

Σε αντίθεση με πολλούς συλλέκτες, ο Sage χρησιμοποιούσε κανονικά την F40. Μέχρι το καλοκαίρι του 1992 είχε ήδη διανύσει 9.000 χιλιόμετρα, αριθμός ιδιαίτερα υψηλός για ένα τόσο σπάνιο μοντέλο.

Το 1994 αποφάσισε να τη στείλει στις εγκαταστάσεις της Michelotto Engineering για μία ολοκληρωμένη αναβάθμιση. Ο Ιταλός βελτιωτής προχώρησε σε πλήρη ανακατασκευή του εργοστασιακού V8 κινητήρα των 2,9 λίτρων (Tipo F120 040), ο οποίος στην εργοστασιακή του μορφή απέδιδε 478 ίππους και 577 Nm ροπής.

Μετά τις επεμβάσεις, η ισχύς αυξήθηκε στους 527 ίππους, ενώ η ροπή εκτοξεύθηκε στα 848 Nm, δηλαδή περίπου 270 Nm περισσότερα από τις εργοστασιακές προδιαγραφές. Παράλληλα, το βάρος μειώθηκε κατά 30 κιλά.

Οι αλλαγές δεν περιορίστηκαν στον κινητήρα. Τα εργοστασιακά καθίσματα αντικαταστάθηκαν από αγωνιστικού τύπου ανθρακονημάτινα μπάκετ, επενδεδυμένα με κόκκινο ύφασμα, αφαιρέθηκε το σύστημα κλιματισμού, τοποθετήθηκαν αγωνιστικών προδιαγραφών διπλά ρεζερβουάρ, σύστημα πυρόσβεσης, ζάντες OZ Racing 17 ιντσών, ρυθμιζόμενα αμορτισέρ Koni από αλουμίνιο και φρένα από την F40 LM. Στο εμπρός μέρος προστέθηκε επίσης ένα επιπλέον splitter για μεγαλύτερη αεροδυναμική πίεση.

Παρά τις σημαντικές μετατροπές, το αυτοκίνητο διατηρεί μέχρι σήμερα τον εργοστασιακό κινητήρα και το κιβώτιο ταχυτήτων, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική του αξία.

Με αυτή τη μορφή συμμετείχε στους τελικούς του Ferrari 348 Challenge το 1994. Λίγους μήνες αργότερα πήρε μέρος στις επίσημες δοκιμές του πρωταθλήματος BPR Global Endurance GT Championship στην πίστα του Πολ Ρικάρ, σημειώνοντας τον ταχύτερο χρόνο.

Η συγκεκριμένη F40 πουλήθηκε έναντι του ποσού των 4,3 εκατομμυρίων ευρώ, με το νέο κάτοχό της να παραλαμβάνει, μαζί με το αυτοκίνητο, τα πιστοποιητικά τεχνικού ελέγχου από το 2003 και μετά.