Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ: Ανασφάλεια, σύγχυση και σύγκρουση – Το παρασκήνιο που «έριξε» τον Αμορίμ

Ο Πορτογάλος τεχνικός όπως αναφέρει η Daily Mail, είχε αρχίσει να δείχνει σημάδια προσαρμογής, εγκαταλείποντας –έστω προσωρινά– το αγαπημένο του σύστημα με τρεις στόπερ. Η τεσσάρα στην άμυνα, το πιο επιθετικό πλάνο και το «ανοιχτό» ποδόσφαιρο στο 4-4 με την Μπόρνμουθ και στη νίκη της Boxing Day επί της Νιούκαστλ είχαν εκληφθεί ως μήνυμα αλλαγής. Άλλωστε, και οι τελευταίες προπονήσεις στο Κάρινγκτον είχαν γίνει με διάταξη τετράδας στην άμυνα.

Οι παίκτες θεωρούσαν δεδομένο ότι έτσι θα παραταχθούν και απέναντι στη Γουλβς, μια ομάδα βυθισμένη στον πάτο της Premier League με μόλις δύο βαθμούς, 18 αγώνες χωρίς νίκη και 11 διαδοχικές ήττες.

Λίγο πριν τον αγώνα, όμως, ήρθε η ανατροπή. Ο Αμορίμ συγκέντρωσε την ομάδα και ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά αλλαγή πλάνου: επιστροφή στο σύστημα με τρεις στόπερ. Το σοκ και η αμηχανία ήταν εμφανή.

«Μιλούσε ασυνάρτητα προσπαθώντας να εξηγήσει τι ήθελε», αποκαλύπτει πηγή από τα αποδυτήρια στη Daily Mail Sport. «Οι παίκτες ένιωσαν πως δεν είχε τον πλήρη έλεγχο. Έδειχνε ανασφάλεια και έντονη αμφιβολία για τις αποφάσεις του».

Το τελικό 1-1 προκάλεσε αποδοκιμασίες από την εξέδρα. Τρεις ημέρες αργότερα, ο Αμορίμ εμφανίστηκε εμφανώς εκνευρισμένος στη συνέντευξη Τύπου στο Κάρινγκτον, με τις ήδη υπάρχουσες ρωγμές στη σχέση του με τη διοίκηση και τον αθλητικό διευθυντή Τζέισον Γουίλκοξ να βαθαίνουν.

Η χαριστική βολή ήρθε μετά το 1-1 με τη Λιντς στο «Έλαντ Ρόουντ», όταν ο 40χρονος τεχνικός ξέσπασε δημόσια κατά της ίδιας της δομής του συλλόγου, αμφισβητώντας τον ρόλο του ως «head coach» και αφήνοντας αιχμές για έλλειψη ουσιαστικού ελέγχου. Εκεί, ουσιαστικά, υπέγραψε το τέλος του. Στις 10:12 το πρωί της Δευτέρας, η Γιουνάιτεντ ανακοίνωσε επίσημα την απομάκρυνσή του, έπειτα από 420 ημέρες στον πάγκο.

Έτσι… πνίγηκε ο Αμορίμ
Τελικά, ο Αμορίμ «πνίγηκε» από το ίδιο του το σύστημα. Ο σύλλογος επιχείρησε επανειλημμένα να τον πείσει να εξελιχθεί τακτικά, όμως εκείνος αντιμετώπιζε την κριτική ολοένα και πιο συναισθηματικά. Το ματς με τη Γουλβς αποτέλεσε χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός προπονητή που υποχώρησε στο γνώριμο καταφύγιό του.

Η απροθυμία για αλλαγή ήταν ένα ζήτημα. Η δημόσια σύγκρουση με τους ανωτέρους του, όμως, ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό.

Την ίδια στιγμή, έχανε σταδιακά τη στήριξη των αποδυτηρίων. Πολλοί παίκτες δεν ένιωσαν ποτέ άνετα με τις μεθόδους του, από τη στιγμή που έφτασε από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας τον Νοέμβριο του 2024.

Η απουσία του Μπρούνο Φερνάντες, αρχηγού και βασικού «συνδέσμου» μεταξύ προπονητή και ομάδας, αποδείχθηκε καθοριστική. Ο τραυματισμός του στο ματς με την Άστον Βίλα στέρησε από τον Αμορίμ τον σημαντικότερο σύμμαχό του. Παράλληλα, εκτός δράσης βρέθηκαν και άλλα ηγετικά στελέχη, όπως οι Μαγκουάιρ, Μαζράουι και Ντε Λιχτ, σε μια περίοδο όπου η Γιουνάιτεντ είχε μόλις μία νίκη σε πέντε παιχνίδια.

Απομονωμένος στα αποδυτήρια και αποξενωμένος από τα γραφεία, το τέλος έμοιαζε αναπόφευκτο.

Ο Αμορίμ προοριζόταν να βάλει τάξη στο χάος της εποχής Τεν Χαγκ – και σε έναν βαθμό το έκανε. Όταν όμως ήρθε η στιγμή για πραγματική εξέλιξη και πιο επιθετική φιλοσοφία, αποδείχθηκε ανίκανος ή απρόθυμος να την υιοθετήσει.

Η Γιουνάιτεντ είχε αποδεχθεί αρχικά το πλάνο του 3-4-2-1, με την προσδοκία ότι σταδιακά η ομάδα θα αποκτούσε ευελιξία. Η συζήτηση πριν το ματς με τη Γουλβς κατέστησε σαφές πως αυτή η εξέλιξη δεν ερχόταν ποτέ.

Στελέχη του συλλόγου μιλούσαν τη Δευτέρα για έλλειψη «προόδου και εξέλιξης», απορρίπτοντας τα περί πολέμου εξουσίας. Υποστήριξαν ότι ο Αμορίμ είχε πλήρη στήριξη και όλα τα εργαλεία για να πετύχει, λειτουργώντας εντός της δομής που έχει χτιστεί τα τελευταία δύο χρόνια υπό τον Σερ Τζιμ Ράτκλιφ.

Στο μεταγραφικό σκέλος, η διοίκηση επιμένει ότι ο Πορτογάλος είχε συμφωνήσει με την επιλογή τριών επιθετικών (Σέσκο, Μπεουμό, Κούνια) αντί ενός αμυντικού χαφ, αν και η αποτυχία απόκτησης μέσου το καλοκαίρι και η απροθυμία για κίνηση τον Ιανουάριο φαίνεται να δημιούργησαν εντάσεις.

Η μοναδική ουσιαστική διαφωνία αφορούσε τη θέση του τερματοφύλακα. Ο Αμορίμ ήθελε τον Έμι Μαρτίνες, όμως η Γιουνάιτεντ επέλεξε τον νεαρό Σένε Λάμενς.

Άνθρωποι του περιβάλλοντός του λένε πως ο ίδιος έβλεπε το τέλος να πλησιάζει. Ίσως, μάλιστα, οι δηλώσεις του στο «Έλαντ Ρόουντ» να ήταν μια συνειδητή ρήξη, ένα «άνοιγμα εξόδου» με υψηλή αποζημίωση.

monobala.gr