Ο Στέλιος Διονυσίου αναφέρθηκε στον πατέρα του, Στράτο, και την ιεροτελεστία που ακολουθούσε πριν βγει στην πίστα, μιλώντας στην εκπομπή «Πάμε Δανάη».
«Υπήρχε μία ιεροτελεστία όσον αφορά την ενδυμασία του πάτερα μου, πριν βγει στην πίστα. Ο πατέρας μου ήξερε από την καλή κι από την ανάποδη, τι κοστούμι πρέπει να φοράει, πώς πρέπει να το φοράει, με το μαντιλάκι... Ο πατέρας μου φορούσε πρώτα τα παπούτσια ώστε να μη χρειαστεί να σκύψει και τσαλακωθεί το παντελόνι. Από τη στιγμή που έβαζε το σακάκι, δεν κουνούσε τα χέρια του για να μην κάνει τσάκιση το σακάκι», είπε αρχικά ο Στέλιος Διονυσίου.
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-cxnxw3rbs8xd)
Και συνέχισε να περιγράφει: «Φορούσε μία ειδική λακ στα μαλλιά. Αν τον ακουμπούσε κάποιος στο κεφάλι μπορεί και να τον σκότωνε. Ήταν μια ιεροτελεστία. Κάποια στιγμή είχε μπει ο Άγγελος στο καμαρίνι του πάτερα μας, τον χαιρέτησε και μετά δεν το θυμόταν, γιατί τόσο ήταν αφοσιωμένος στο να ετοιμαστεί να βγει στην πίστα, μόνο εκείνο έβλεπε. Κάποιος θαμώνας πήγε να του πιάσει τα μαλλιά και ήταν σαν να τον χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα».
Κλείνοντας, ο Στέλιος Διονυσίου αποκάλυψε 2 τραγούδια που δεν ήθελε να τραγουδήσει αρχικά ο πατέρας του: «Ο Γιάννης Πάριος είχε τραγουδήσει στον πάτερα μου το “Τα πήρες όλα και έφυγες” ήταν διστακτικός αλλά τον παρακάλεσαν και τελικά το είπε. Ο πατέρας μου θεωρούσε το “Εγώ να δεις”… γλυκανάλατο, αλλά φαντάσου να μην έλεγε και αυτό το τραγούδι, που έγινε τεράστια επιτυχία, που έχει γίνει και σλόγκαν μεγάλο: "Μου λες μ' αγαπάς, εγώ να δεις"».
Είτε είστε φανατικοί του camping είτε σκέφτεστε να το δοκιμάσετε για πρώτη φορά, το Simos Camping προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για να ανακαλύψετε έναν διαφορετικό τρόπο διακοπών. Με σύγχρονες εγκαταστάσεις, υψηλό επίπεδο οργάνωσης και όλες τις απαραίτητες παροχές.
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.