Πιο συγκεκριμένα ο Γιώργος Γιαννόπουλος και η Δέσποινα Ολυμπίου ρωτήθηκαν για τα συναισθήματά τους μετά την αποχώρησή τους. Ο ηθοποιός διέκοψε την τραγουδίστρια την ώρα που έδινε την δική της απάντηση, ρωτώντας την τα εξής:
«Όλα όλα; Όλα θα σου λείψουν καλέ; Και κάποιοι ηλίθιοι θα σου λείψουν; Όλοι; Και οι ηλίθιοι; Εμένα πάντως οι ηλίθιοι δεν θα μου λείψουν! Κάτι ηλίθιοι… Γιατί γνώρισα και ηλίθιους εδώ πέρα… Δεν κατάλαβα, κακό είναι; Δεν κατάλαβα; Με πάνε μπροστά οι έξυπνοι άνθρωποι και αυτούς επιζητάω και αυτούς γνώρισα. Κάποιοι από αυτούς είναι η Δέσποινα και ο Νίκος Κοκλώνης. Αυτοί με πήγαν μπροστά και τους ευχαριστώ πάρα πολύ. Κάποιους ηλίθιους, δεν τους θέλω, τι να κάνω τώρα; Με το ζόρι;».
Στην συνέχεια συμπλήρωσε: «Να πω κάτι γιατί ίσως παρεξηγηθεί. Το σημαντικό ευδοκιμεί από το ασήμαντο. Ο έξυπνος ευδοκιμεί από τον ηλίθιο. Δεν ενοχλούμαι από κάποιον. Απλά και μόνο πάω μπροστά, επιλέγω να πάω μπροστά με αυτούς που με πήγαν πιο μπροστά».
Όσον αφορά το σχόλιο που ο ίδιος έκανε στον αέρα του J2US για τη Δήμητρα Γαλάνη και τον Γιώργο Νταλάρα, ο Γιώργος Γιαννόπουλος ξεκαθάρισε: «Είναι η άποψη μου εν πάση περιπτώσει. Απαγορεύεται να έχω μια άλλη άποψη; Λοιπόν, η άποψη μου είναι αυτή. Μπορείτε να την γράψετε όμως έτσι γιατί στο τέλος να μην τρελαθώ! Δεν υποτιμάω συναδέλφους διαγωνιζόμενους, όπως η κυρία Ολυμπίου και άλλοι τραγουδιστές. Το είπα για να πάει σε άλλα στάνταρ. Αυτό εννοούσα και σε αυτό επιμένω, για αυτό και ήρθα».
Πάντως καθ’ όλη τη διάρκεια των δηλώσεων του, η Δέσποινα Ολυμπίου δεν έκρυψε την αμηχανία της για όσα ειπώθηκαν διαχωρίζοντας ανά στιγμές την προσωπική της θέση.
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.
