Η Έμιλι Ραταϊκόφσκι ανέβασε πικάντικες και σέξι φωτογραφίες στον λογαριασμό της στο Instagram μία ημέρα μετά τα 31α γενέθλιά της. Η influencer έδειξε την καλλίγραμμη σιλουέτα της φορώντας αποκαλυπτικό μπικίνι το οποίο τόνιζε ιδιαίτερα τα οπίσθιά της. Το μοντέλο ολοκλήρωσε την εμφάνισή του με ένα καφέ πλεκτό καπέλο με λευκά λουλούδια κεντημένα σε αυτό.
Δείτε τις φωτογραφίες που ανέβασε
«Η ομορφιά ήταν ο δικός μου τρόπος να είμαι ξεχωριστή»
Στο βιβλίο της με τίτλο «My Body», η 30χρονη σήμερα Ρατακόφσκι αναλύει το τίμημα της ομορφιάς που χρειάστηκε να πληρώσει η ίδια. Από πολύ μικρή ηλικία, η Ρατακόφσκι είχε καταλάβει ότι η εμφάνισή της την έκανε να ξεχωρίζει, ιδίως στα μάτια των γονιών της.
Μεγαλώνοντας ως μοναχοπαίδι στο Σαν Ντιέγκο, άκουγε συχνά τη μητέρα της να αφηγείται ιστορίες από την εποχή που η ίδια ήταν μια εντυπωσιακή καλλονή. Η Κάθι, φιλόλογος στο επάγγελμα, περιέγραφε πως, όταν ήταν μικρή, έμοιαζε με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ ή τη Βίβιαν Λι, πως τα αγόρια τη λάτρευαν και την «έστηναν» κάτω από το παράθυρο του σπιτιού της, ενώ τα κορίτσια τη ζήλευαν και την υπονόμευαν. Μέσω αυτών των αφηγήσεων η Ρατακόφσκι πείστηκε ότι αυτή θα ήταν και η δική της κληρονομιά.
«Προσπαθούσα να υπολογίσω πού ακριβώς πίστευαν οι γονείς μου ότι ανήκω στον κόσμο των καλλονών. Έδειχνε να είναι σημαντικό και για τους δύο, ιδίως για τη μητέρα μου, να θεωρείται η κόρη τους όμορφη», γράφει το μοντέλο. Όπως αποκαλύπτει, τα βράδια προσευχόταν να την κάνει ο θεός «την πιο όμορφη».
«Η ομορφιά ήταν ο δικός μου τρόπος να είμαι ξεχωριστή. Όταν ήμουν ξεχωριστή, τότε ήταν που ένιωθα πιο θερμή την αγάπη των γονιών μου», γράφει η 30χρονη.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.