Ευαγγελία Σταύρου: «Στα ντραμς έχεις την ενορχήστρωση, αντιδράς σε αυτό που ακούς, κατευθύνεις την ενέργεια της μουσικής»

Ήταν ένα ωραίο χειμωνιάτικο βράδυ στο Spiti Art Bar στον Κεραμεικό όταν με μεγάλη μου χαρά ανακάλυψα τους Alone Together Trio. Και με ακόμη μεγαλύτερη χαρά είδα ότι στα ντραμς βρισκόταν μία μουσικός, που έδινε το ρυθμό σε αυτό τον ζωντανό, γεμάτο εκπλήξεις και ανατροπές μουσικό διάλογο. Η Ευαγγελία Σταύρου, ντράμερ με ενεργή παρουσία στην ελληνική τζαζ σκηνή, γνωρίζει καλά πώς να συμμετέχει σε αυτόν τον διάλογο. Σε έναν μουσικό κόσμο όπου τα ντραμς εξακολουθούν να θεωρούνται από πολλούς ανδρική υπόθεση, εκείνη έχει βρει τον δικό της τρόπο να εκφράζεται μέσα από τα τύμπανα, τις μπαγκέτες και την ελευθερία του αυτοσχεδιασμού.

Αυτή την περίοδο, μάλιστα, κινείται ανάμεσα στη μουσική και το θέατρο. Από τις 11 Νοεμβρίου συμμετέχει με τους Kukuruznik Quartet, ένα jazz σχήμα με σχεδόν τρία χρόνια κοινής πορείας, στη μουσικοθεατρική παράσταση «As If – Αφιέρωμα στον Tennessee Williams», που παρουσιάζεται στο Studio Μαυρομιχάλη σε σκηνοθεσία Λάμπρου Γιώτη. Μαζί με τον Ορέστη Ζυρίνη στο σαξόφωνο, τον Νίκο Κορδέλη στην κιθάρα και τον Κωνσταντίνο Μεντζελόπουλο στο κοντραμπάσο, ερμηνεύουν ζωντανά την πρωτότυπη μουσική μιας παράστασης που συνδυάζει τέσσερα μονόπρακτα του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα: «Προς Κατεδάφιση», «Μίλα μου σαν τη βροχή», «Δημοτικό Σφαγείο» και «Κύριος Πάρανταϊς», με την τζαζ να γίνεται αναπόσπαστο μέρος της αφήγησης. Με αφορμή όλες αυτές τις μουσικές συναντήσεις, μιλήσαμε μαζί της για τη γοητεία των κρουστών, τη δημιουργική ελευθερία της τζαζ, τη θέση των γυναικών πίσω από τα ντραμς, αλλά και για όλα εκείνα που συμβαίνουν όταν οι μουσικοί ανεβαίνουν στη σκηνή για να συναντηθούν με το κοινό. Όπως πολύ ωραία επισημαίνει η ίδια, σημασία έχει «Η τριβή στις συναναστροφές και το να παράγουμε έργο. Περνάμε πολύ χρόνο μόνοι σε ενασχόληση με τα μουσικά όργανα και κάπου είναι απαραίτητο να δημιουργείται σχέση, να βρίσκει ανταπόκριση η προσωπική δουλειά, πρώτα στις συναντήσεις μας με άλλους μουσικούς και έπειτα με τους ακροατές και το κοινό».

Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr