Ρένα Λούνα: Να ζητήσεις να κάτσεις ως ίση στο τραπέζι

Με αφορμή το νέο της μυθιστόρημα, Αγαπητή μαρμάρινη πλάκα (εκδ. Ίκαρος), η Ρένα Λούνα μιλά για τη γυναικεία δημιουργικότητα και την ανάγκη να διεκδικήσουμε μια θέση στους κόσμους όπου θέλουμε να ανήκουμε. Η συγγραφέας, που γεννήθηκε στην Αθήνα στα 90s, αρθρογραφεί για θέματα φύλου και υπογράφει το λογοτεχνικό blog This Book Killed Me, ξεχώρισε τρία χρόνια πριν, με το μυθιστορηματικό της ντεμπούτο, Οι Αλεπούδες του Περ-Λασαίζ (εκδ. Μωβ Σκίουρος, 2023).

 
 
Η Αγαπητή μαρμάρινη πλάκα περιστρέφεται γύρω από μια σχέση εξουσίας. Πώς λειτουργούν οι ερωτικές σχέσεις όταν υπάρχει διαφορά ηλικίας, κύρους ή πείρας;

Μπορεί να υπάρξουν εξαιρετικές συνεργασίες, φιλίες ή ακόμη και έρωτες μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο. Δεν σημαίνει ότι κάθε σχέση ανάμεσα σε έναν καθηγητή και μια φοιτήτρια, για παράδειγμα, είναι προβληματική. Εκεί όπου υπάρχει όμως ανισότητα ισχύος, δημιουργείται πιο εύκολα μια δυναμική εξάρτησης. Στο βιβλίο μου, η ηρωίδα θέλει εξαρχής να εντυπωσιάσει τον καθηγητή. Δεν χρειάζεται καν εκείνος να την «ψαρέψει». Όταν της δίνει μια ευκαιρία, εκείνη νιώθει ότι τη βλέπει, ότι την αναγνωρίζει. Έτσι, σχεδόν ανεπαίσθητα, δημιουργείται μια σχέση όπου ο ένας βρίσκεται «από πάνω» και ο άλλος «από κάτω».

Γιατί τέτοιες ιστορίες μάς απασχολούν σήμερα τόσο έντονα;

 
Γιατί για πολλά χρόνια δεν μιλούσαμε γι’ αυτές. Μετά το #MeToo έσπασε ένα ταμπού και άνοιξε μια συζήτηση που έπρεπε να γίνει. Πάρα πολλές γυναίκες έχουν ζήσει αντίστοιχες εμπειρίες, αλλά συχνά τις κρατούν μυστικές επειδή πιστεύουν ότι ευθύνονται οι ίδιες. Ίσως, όταν μια τέτοια ιστορία αποτυπώνεται στη λογοτεχνία, να μπορεί να λειτουργήσει ανακουφιστικά. Μπορεί κάποια να αναγνωρίσει τον εαυτό της και να καταλάβει ότι αυτό που έζησε δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεται. Το πιο συγκινητικό για μένα είναι όταν αναγνώστριες μου γράφουν και μοιράζονται τις δικές τους ιστορίες.


Διαβάστε περισσότερα στο marieclaire.gr