Μιχάλης Ρέππας για την απώλεια της Καίτης Κωνσταντίνου: Είναι νωπή, δεν μπορώ ακόμα να δω την «Κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα»
Η τελευταία τηλεοπτική δουλειά της ηθοποιού που πέθανε από καρκίνο τον Μάρτιο ήταν στη σειρά του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου
Γεωργία Κοτζιά
«Νωπή» χαρακτήρισε ο Μιχάλης Ρέππας την απώλεια της Καίτης Κωνσταντίνου που έφυγε από τη ζωή από καρκίνο τον περασμένο Μάρτιο. Η τελευταία δουλειά της ηθοποιού στην τηλεόραση ήταν στη σειρά «Η Κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα» του Μιχάλη Ρέππα και του Θανάση Παπαθανασίου. Ο σεναριογράφος μοιράστηκε επίσης πως δεν είναι ακόμα σε θέση να δει το σίριαλ.
Πιο αναλυτικά, ο Μιχάλης Ρέππας σημείωσε στην εκπομπή «Στούντιο 4», στην οποία ήταν καλεσμένος μαζί με τον Θανάση Παπαθανασίου το απόγευμα της 9ης Σεπτεμβρίου: «Το θέμα της Καίτης είναι νωπό. Εμένα όμως μ’ αρέσει που στους ανθρώπους δεν τους ενδιαφέρει η απώλεια στις επαναλήψεις. Δηλαδή βλέπουν το «Κλάμα βγήκε από τον παράδεισο» και είναι αρκετοί άνθρωποι που λείπουν πια. Ο Χρήστος Ευθυμίου, ο Χρήστος Σιμαρδάνης, η Άννα φυσικά, η Μίνα, ο Μίμης. Είναι κόσμος αλλά δεν τους νοιάζει. Χαίρεται ο κόσμος, όπως βλέπουν τον Βουτσά και γελάνε. Εμένα το ''Κλάμα'' δεν με πειράζει, την ''Τζέλα Δελαφράγκα'' όμως ακόμη δεν μπορώ να τη δω. Είναι πολύ πρόσφατο».
«Αυτό που συνέβη με την Καίτη είναι ότι κάναμε τα γυρίσματα και μετά συνέβη. Πολύ σύντομα. Το συνηθίζεις, βέβαια, και αυτό. Δεν γίνεται αλλιώς, δυστυχώς το συνηθίζεις», συμπλήρωσε με τη σειρά του ο Θανάσης Παπαθανασίου.
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.