Αθηνά Λιμπάντση: «Μέσα από το παρελθόν μπορούμε πιο καθαρά το σήμερα»

Η νέα σειρά εποχής της ΕΡΤ «Θάλασσες μας χώρισαν», από το ομότιτλο μυθιστόρημα της Ιφιγένειας Τέκου (εκδ. Διόπτρα), είναι μια ιστορία για την αγάπη, την απώλεια και τον ξεριζωμό που ξεκινά από στη Σύμη του 1937 και εξελίσσεται στην Κωνσταντινούπολη και την Αλεξάνδρεια. Την όμορφη, λαμπερή και εξωστρεφή Παρασκευούλα Γεωργά ενσαρκώνει η Αθηνά Λιμπάντση. Οπως η ηρωίδα της, έτσι και η ηθοποιός μαγνητίζει τα βλέμματα καθώς εισέρχεται στο κτήμα δεξιώσεων «Anasa City Events» ένα απομεσήμερο του Ιουλίου. «Η εξωτερική εμφάνιση μπορεί να ανοίξει μια πόρτα, αλλά είναι ο χαρακτήρας, η δουλειά και η προσπάθεια που σε κρατούν στον χώρο και σου δίνουν διάρκεια στον χρόνο», θα σχολιάσει αργότερα καθώς ανοίγεται στη συζήτησή μας.

«Διαβάζοντας το σενάριο, συνειδητοποίησα ότι πρόκειται για µια αφήγηση που εξερευνά την ανθρώπινη φύση µέσα από την αγάπη, την απώλεια και την επιβίωση. Οι ιστορίες που µένουν στον χρόνο είναι εκείνες που δεν φοβούνται να κοιτάξουν τον άνθρωπο στις πιο ευάλωτες στιγµές του. Οι τραυµατισµένοι ήρωες µάς συγκινούν γιατί σε αυτούς αναγνωρίζουµε κάτι από τον εαυτό µας: τους φόβους µας, τις απώλειές µας, την ανάγκη να αγαπηθούµε, να ανήκουµε και να βρούµε νόηµα. Ισως γι’ αυτό οι δηµιουργοί επιστρέφουν συχνά σε τέτοιους χαρακτήρες. Οχι επειδή ο πόνος από µόνος του δηµιουργεί ενδιαφέρον, αλλά γιατί µέσα από αυτόν αποκαλύπτεται η ανθρώπινη φύση µε τον πιο αληθινό τρόπο».

Τι την ώθησε να πει «ναι» στη συγκεκριμένη σειρά αναλαμβάνοντας έναν εξαιρετικά απαιτητικά ρόλο, γεμάτο βάθος, περιεχόμενο και βαρύτητα; «Γνώριζα κάποια βασικά στοιχεία για τον ρόλο µου, την Παρασκευούλα, και αµέσως ένιωσα ότι πρόκειται για έναν χαρακτήρα µε µεγάλο βάθος και µια πολύ δυνατή διαδροµή οπότε το να τον υποδυθώ τόσο νωρίς στην πορεία µου είναι ταυτόχρονα µεγάλη χαρά, ευθύνη και πρόκληση. Οταν διάβασα τα δύο πρώτα επεισόδια και έµαθα ποιοι θα αποτελούσαν το βασικό καστ της σειράς, ένιωσα ότι ήταν µια πρόταση που δεν µπορούσα να αφήσω να περάσει. Η προοπτική να συνεργαστώ µε τόσο αξιόλογους ηθοποιούς ήταν κάτι πραγµατικά ξεχωριστό για µένα. Εξίσου σηµαντικό ήταν και το ότι θα συνεργαζόµουν µε τον Χρήστο Δήµα, έναν σκηνοθέτη µε ξεχωριστή ευαισθησία και κινηµατογραφική µατιά».

Ευγενέστατη, Κερκυραία, διαθέτει εντυπωσιακά δοµηµένο χαρακτήρα. Αναρωτιέµαι τι την έφερε στη θορυβώδη, γεµάτη άγχος πρωτεύουσα, γιατί αφήνει πίσω το γεµάτο χαρές νησί της, γιατί να θέλει να ερµηνεύει τέτοιους δραµατικούς ρόλους. «Νοµίζω ότι αυτό που αναζητά κάθε ηθοποιός είναι ρόλοι που τον προκαλούν και τον βγάζουν έξω από τη δική του πραγµατικότητα. Είναι πολύ ενδιαφέρον να καλείσαι να κατανοήσεις και να ενσαρκώσεις έναν άνθρωπο που σκέφτεται, αισθάνεται και ζει πολύ διαφορετικά από εσένα. Αυτό ακριβώς µε γοήτευσε και σε αυτόν τον ρόλο. Η απόφαση να αφήσω την Κέρκυρα και να έρθω στην Αθήνα ήταν συνειδητή. Ηθελα να βρίσκοµαι εκεί όπου γεννιούνται περισσότερες δηµιουργικές ευκαιρίες, να εξελίσσοµαι µέσα από συνεργασίες και να δοκιµάζω συνεχώς τις δυνατότητές µου ως ηθοποιός. Μέσα από τη διαδροµή της Παρασκευούλας ήρθα σε επαφή µε συναισθήµατα, καταστάσεις και εµπειρίες που δεν έχω ζήσει προσωπικά. Η διαδικασία αυτή µε βοήθησε να αναπτύξω ακόµη περισσότερο την ενσυναίσθηση και να κατανοήσω βαθύτερα πόσο διαφορετικά µπορεί να βιώνει ο κάθε άνθρωπος τις δυσκολίες της ζωής».

Γιατί να μας ενδιαφέρουν σήμερα οι ιστορίες ενός αιώνα πριν; «Γιατί, όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές, οι άνθρωποι εξακολουθούν να έρχονται αντιµέτωποι µε τα ίδια ουσιαστικά ερωτήµατα. Οι σχέσεις, οι επιλογές, οι αξίες και οι συνέπειες των πράξεών µας είναι ζητήµατα που δεν ανήκουν σε µια συγκεκριµένη χρονική περίοδο. Μέσα από το παρελθόν µπορούµε να δούµε πιο καθαρά το σήµερα. Η Ιστορία λειτουργεί σαν ένας καθρέφτης που µας θυµίζει πως, τελικά, αυτό που αλλάζει είναι οι συνθήκες, όχι η ανθρώπινη φύση. Ίσως γι’ αυτό τέτοιες ιστορίες εξακολουθούν να µας συγκινούν και να µας αφορούν τόσο βαθιά».

Η Αθηνά δεν πιστεύει στο κλισέ ότι η τέχνη μπορεί να σώσει τον κόσμο. «Από μόνη της, όχι. Μπορεί όμως να κάνει κάτι εξίσου σημαντικό: να μας ωθήσει να νιώσουμε, να καταλάβουμε τον άλλον, να αμφισβητήσουμε βεβαιότητες και να ανοίξουμε έναν διάλογο. Και ίσως κάθε μεγάλη αλλαγή να ξεκινά ακριβώς από εκεί, από μια βαθύτερη κατανόηση του εαυτού μας και των ανθρώπων γύρω μας. Αυτό είναι κατά τη γνώμη μου η μεγαλύτερη δύναμή της».

Με τα γυρίσματα να έχουν ολοκληρωθεί, προσπαθεί να αξιοποιεί τον ελεύθερο χρόνο της δημιουργικά. «Οταν υπάρχει κάποιο διάστημα χωρίς δουλειά, το βλέπω ως ευκαιρία για προσωπική και καλλιτεχνική ανάπτυξη. Φροντίζω τον εαυτό μου, αφιερώνω χρόνο στους ανθρώπους μου, ταξιδεύω όποτε μπορώ και γεμίζω νέες εικόνες και εμπειρίες, που θεωρώ ότι είναι πολύτιμες τόσο για τη ζωή όσο και για τη δουλειά μου. Μου αρέσει να μαθαίνω συνεχώς, είτε βλέποντας ταινίες, είτε παρακολουθώντας σεμινάρια, είτε διαβάζοντας. Η εξέλιξη ενός ηθοποιού δεν σταματά όταν τελειώνει ένα γύρισμα· είναι μια διαρκής διαδικασία. Πρόσφατα είδα ξανά το “Memento” του Κρίστοφερ Νόλαν. Πέρα από την ευρηµατική αφήγηση, αυτό που µε άγγιξε περισσότερο είναι το µήνυµα της ταινίας γύρω από τη µνήµη, την αλήθεια και τις ιστορίες που λέµε στον εαυτό µας για να µπορέσουµε να συνεχίσουµε να ζούµε. Με έκανε να σκεφτώ πόσο συχνά οι άνθρωποι επιλέγουµε να πιστεύουµε µια εκδοχή της πραγµατικότητας που µας βοηθά να αντέξουµε τον πόνο ή να δώσουµε νόηµα στις εµπειρίες µας. Είναι µια ταινία που θέτει βαθιά ανθρώπινα ερωτήµατα και γι’ αυτό πιστεύω ότι µένει µαζί σου πολύ καιρό µετά το τέλος της», σχολιάζει.

Διαισθάνομαι ότι κάτι παρόμοιο θα βρεθεί κάποιος άλλος να πει καιρό μετά την τηλεοπτική προβολή του κινηματογραφικότατου σύμπαντος των «Θαλασσών» διά χειρός ενός από τους πιο ευαισθητοποιημένους στα συναισθήματα σκηνοθέτες μας, ο οποίος τώρα ρίχνει τη ματιά του στην εξιλέωση, που ίσως να χρειαστεί μια ζωή, αλλά μονάχα μία… Σε αυτό το «ίσως» είναι που στήνεται η αφήγησή του. Ενισχύει την εθνική ιστορία, ενώ ουσιαστικά αποτίνει φόρο τιμής στην ίδια τη νεαρή μούσα του ◆


Ρούχα: Alda Boutique (Κολοκοτρώνη 1, Κηφισιά. alda.gr), Zara Woman (zara.com). Παπούτσια, Zara Woman (zara.com). Ευχαριστούμε το «Anassa City Events» (Λεωφ. Παναγιώτη Κανελλόπουλου 4, Αθήνα. athenscityevents.gr) για τη φιλοξενία της φωτογράφησης.