Σταύρος Σουντουλίδης

Το ποδόσφαιρο, αυτό που οι δημιουργοί του αποκαλούν «beautiful game», είναι ένα. Το ίδιο και ο κόσμος του, ένας (και ενωμένος). Οι εθνικοί και συλλογικοί διαχωρισμοί υπάρχουν γιατί χωρίς αυτούς, πολύ απλά, δεν μπορεί να υπάρξει παιχνίδι. Και ακριβώς γι' αυτό αυτοί που παίζουν το παιχνίδι, οφείλουν να τους λαμβάνουν υπ' όψιν και να σέβονται τους διαχωρισμούς.

Να ξέρει ο καθένας πού ανήκει, ποια φανέλα φοράει και τι αυτή συνεπάγεται. Το παιχνίδι είναι ένα. Πάνω απ' όλους και απ' όλα. Τα πάντα υπάρχουν εξαιτίας του και μόνον.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το αυτονόητο: ο Γιάννης Κωνσταντέλιας δεν είναι πλέον ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ. Είναι παίκτης της Μπορούσια Ντόρτμουντ, έχει αφήσει πίσω του τη Θεσσαλονίκη και το Σάββατο μπορεί να βρεθεί να παίζει στο Signal Iduna Park για το Super Cup απέναντι στην Μπάγερν Μονάχου.

Ας το πάρουν όλοι απόφαση.

Το 1-1 με την Μπραν ήταν το πρώτο παιχνίδι της νέας πραγματικότητας. Και στο πρώτο ημίχρονο ο ΠΑΟΚ δικαιούνταν να προηγείται. Δημιούργησε, πίεσε, δεν επέτρεψε στους Νορβηγούς να πατήσουν εύκολα στην περιοχή του και είχε τις ευκαιρίες για να πάρει σημαντικό προβάδισμα. Δεν σκόραρε. Η αστοχία, αλλά και η κακή ποιότητα σε ορισμένα τελειώματα, φόρτωσαν σταδιακά ακόμη μεγαλύτερο βάρος σε μια ομάδα που ούτως ή άλλως μπήκε στο γήπεδο κουβαλώντας αρκετά πράγματα στο κεφάλι της.

Και όταν στο δεύτερο ημίχρονο η Μπραν πίεσε για λίγα λεπτά, ο ΠΑΟΚ έχασε την ισορροπία του. Οι Νορβηγοί κατάλαβαν ότι μπορούσαν να κάνουν ζημιά, βρήκαν χώρους και προηγήθηκαν.

Η Μπραν δεν είναι κάποια ομάδα που πρέπει να τρομάζει τους «ασπρόμαυρους». Έχει όμως ένα σημαντικό πλεονέκτημα αυτή την περίοδο: είναι πολύ πιο έτοιμη.

Οι Νορβηγοί έχουν ήδη πολλά επίσημα παιχνίδια στα πόδια τους. Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται ακόμη στη διαδικασία να φτιάξει την ομάδα του, έχοντας χάσει ποιότητα, με σημαντικές απουσίες και αρκετές αλλαγές στο ρόστερ του. Και θα υπάρξουν κι άλλες.

Αυτό φάνηκε και χθες στην Τούμπα.

Υπήρχαν, πάντως, στοιχεία που ο Αλέσιο Λίσι μπορεί να κρατήσει ενόψει Μπέργκεν. Ο Σερίφ Εντιαγέ έδειξε ότι μπορεί να δώσει διαφορετικά χαρακτηριστικά στην επίθεση. Ο Τιμ Λουσέ μπήκε στο παιχνίδι και έδωσε πράγματα με την μπάλα, ενώ ακόμη και η παρουσία του Γκρεγκ Τέιλορ σε ρόλο αμυντικού χαφ πρόσφερε σε εκείνο το διάστημα μεγαλύτερη ισορροπία από αυτή που είχε προηγουμένως η ομάδα.

Και φυσικά υπήρξε η αντίδραση.

Ο ΠΑΟΚ βρέθηκε πίσω, πέρασε ένα πολύ δύσκολο διάστημα, αλλά δεν άφησε το παιχνίδι να χαθεί. Ισοφάρισε με τον Μπάμπα και στο 87' ο Εντιαγέ είχε την τεράστια ευκαιρία να κάνει το 2-1 και να αλλάξει ολόκληρη τη συζήτηση της βραδιάς.

Δεν έγινε. Πάμε παρακάτω.

Πριν από το παιχνίδι υπήρχε ένα ακόμη μεγάλο ερωτηματικό. Πώς θα αντιδρούσε η Τούμπα μετά από όσα είχαν προηγηθεί;

Ο κόσμος ήταν ελαφρώς λιγότερος σε σχέση με τα προηγούμενα ευρωπαϊκά παιχνίδια. Η συμπεριφορά του, όμως, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο ήταν αυτή ακριβώς που χρειαζόταν η ομάδα. Θετική αύρα, φωνή, στήριξη.

Στο δεύτερο μέρος ακούστηκαν συνθήματα κατά της ΠΑΕ και του Ιβάν Σαββίδη. Στο φινάλε, όμως, η Τούμπα ξαναμπήκε ολόκληρη στο παιχνίδι και προσπάθησε μαζί με την ομάδα για την ανατροπή.

Αυτό θα χρειαστεί ο ΠΑΟΚ και τις επόμενες ημέρες.

Όχι να απαγορευτεί η κριτική. Αυτό θα ήταν παράλογο. Ούτε να ξεχαστούν όσα έγιναν. Αλλά υπάρχει χρόνος για όλα. Την ερχόμενη Πέμπτη ο ΠΑΟΚ παίζει ένα παιχνίδι που μπορεί να καθορίσει σε μεγάλο βαθμό ολόκληρη τη χρονιά του.

Και αυτή τη στιγμή ένα πράγμα πρέπει να ενδιαφέρει: η πρόκριση.

Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν θα έρθει με εξαιρετικό ποδόσφαιρο, με ένα γκολ στο 90', στην παράταση ή στα πέναλτι. Στο Μπέργκεν δεν μοιράζονται βαθμοί για το στιλ.

Ο ΠΑΟΚ πρέπει να περάσει.

Θα χρειαστεί συγκέντρωση, αγωνιστικό πνεύμα και, ναι, θα χρειαστεί και τύχη. Η τύχη αποτελεί κομμάτι του ποδοσφαίρου, ειδικά σε ένα παιχνίδι όπου 90 λεπτά μπορούν να καθορίσουν ολόκληρη σεζόν.

Η Μπραν θα είναι στην έδρα της, περισσότερο έτοιμη αγωνιστικά και θα έχει επιστροφές. Ο ΠΑΟΚ δεν πρόκειται μέσα σε μία εβδομάδα να φτάσει στο επίπεδο ετοιμότητας που θέλει ο Λίσι. Για να γίνει αυτό θα χρειαστεί παιχνίδια, χρόνο και δουλειά.

Για να τα αποκτήσει όμως όλα αυτά, πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει ότι θα συνεχίσει να παίζει στην Ευρώπη.

Ο ΠΑΟΚ που βλέπουμε σήμερα δεν είναι ο ΠΑΟΚ του Κωνσταντέλια. Έχει χάσει ποιότητα, έχει προβλήματα, έχει νέα πρόσωπα και χρειάζεται χρόνο για να γίνει συμπαγής ομάδα με σωστή νοοτροπία και ξεκάθαρους ρόλους. Ένας πολύ διαφορετικός ΠΑΟΚ με νέα πρόσωπα, όπως αυτά του Στρέλετς (Μίντλεσμπρο) και του Κουλένοβιτς (Τορίνο) που ακούγονται έντονα πέριξ της Μικράς Ασίας.

Ολη αυτή η συζήτηση, όμως, μπορεί και πρέπει να γίνει μετά το Μπέργκεν.

ΥΓ: Μέσα σ’ όλο αυτό το κλίμα, η ΠΑΕ ΠΑΟΚ πήρε θέση και για όσα γράφονται σχετικά με ποδοσφαιριστές της, ζητώντας περισσότερο σεβασμό και κάνοντας λόγο για fake news. Ειδικά για τον Γιάννη Μιχαηλίδη, η θέση της «ασπρόμαυρης» ΠΑΕ είναι κατηγορηματική: ουδέποτε ζήτησε να αποχωρήσει από την ομάδα.