Γιάννης Σερέτης

Αυτή τη φορά σωστά ο Ράφα Μπενίτεθ το rotation το άφησε στην άκρη. Το άφησε για το κυριακάτικο ματς με τον Παναιτωλικό, τρεις μέρες μετά τον πρώτο αγώνα εναντίον της Μπέτις. Ναι, θα μπορούσε κάποιος από τους πολύτιμους βασικούς να τραυματιστεί και να τεθεί νοκ άουτ από το πρώτο παιχνίδι εναντίον της ομάδας του Πελεγκρίνι. Ο Καλάμπρια και ο Κυριακόπουλος. Ο Τετέι, ο Ταμπόρδα, ο Ζαρουρί. Προτίμησε να πάρει αυτό το μικρό ρίσκο. Να μην βάλει τον Σφιντέρσκι, τον Παντελίδη, τον Τουμπά. Να μην αφήσει εκτός τον Κυριακόπουλο, βάζοντας τον Ερνάντεθ στη θέση του και όχι ως στόπερ. Και δικαιώθηκε!

Δικαιώθηκε διότι το ματς με τον Λεβαδειακό, στο οποίο ο Παναθηναϊκός σφράγισε χωρίς άγχος πλέον το ευρωπαϊκό εισιτήριο για την επόμενη σεζόν (στο Europa League με Κυπελλούχο τον ΠΑΟΚ, στο Conference League με Κυπελλούχο τον ΟΦΗ), το «καθάρισε» ο βασικός φορ του. Ο Ανδρέας Τετέι έκανε τα πάντα εκτός από το γκολ σ’ αυτό το ματς. Δημιούργησε το 0-1 με την κεφαλιά του προς τον Ταμπόρδα χάρη στην αλτικότητά του, κέρδισε το πέναλτι «από το πουθενά» για το 0-2 χάρη στη μαχητικότητά του, σέρβιρε το 0-3 στον Κοντούρη χάρη στην ομαδικότητά του, «έχτισε» την αντεπίθεση για το 1-4 λόγω της εξυπνάδας του.

Ενας φορ - οδοστρωτήρας απέναντι στον Μάγκνουσον και το νεαρό Φίλωνα, ένας ασταμάτητο άτι που το μόνο που χρειάζεται είναι σωστό «τάισμα» για να μην προσπαθεί να τα κάνει όλα μόνος του όπως προσπαθούσε μέχρι πριν από έναν μήνα. Είναι φανερό πια: ο Παναθηναϊκός έχει ελαχιστοποιήσει τις τυφλές «γιόμες» προς τον 24χρονο φορ, σαν κι αυτές τις αμέτρητες που βλέπαμε στα ματς με τον Ολυμπιακό, την Πλζεν ή και λίγο παλαιότερα, με τον Ατρόμητο, τον Πανσερραϊκό, τον Ατρόμητο. Σε κάποια απ΄ αυτά τα ματς ο Παναθηναϊκός νίκησε, αλλά όχι με τον σωστό τρόπο αξιοποίησης του πιο φορμαρισμένου επιθετικού του πρωταθλήματος. Και του πιο επιδραστικού!

Ας τα θυμηθούμε: γκολ με την Κηφισιά, ασίστ στον Ταμπόρδα εναντίον του Ολυμπιακού, γκολ με τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο, γκολ με τον Αρη στη Λεωφόρο ως αλλαγή, ασίστ στον Σάντσες με τον ΟΦΗ εντός έδρας, κερδισμένο πέναλτι και ασίστ στη Λιβαδειά. Και ενδιάμεσα τρία γκολ σε δύο ματς με την Πλζεν. Χωρίς πέναλτι! Χωρίς «τύχη». Μόνο με προσπάθεια και συνέπεια. Σ’ αυτές τις 20 μέρες σ’ ένα ματς πρωταθλήματος δεν νίκησε ο Παναθηναϊκός, έχοντας μάλιστα και κάκιστη απόδοση. Στο ματς στο οποίο ήταν τιμωρημένος ο Τετέι, στο 1-1 με την ΑΕΛ!

Τρομερή η αποτελεσματικότητα των Πρασίνων στη Λιβαδειά, συνέπεια της αυτοπεποίθησής τους. Πάμπολλες οι επιλογές στην επίθεση (Ζαρουρί, Ταμπόρδα, Τζούρισιτς, Αντίνο, Γιάγκουσιτς, Πάντοβιτς, Παντελίδης). Λιγοστές στη μεσαία γραμμή (Κοντούρης, Μπακασέτας, Τσέριν, Σισοκό). Ελάχιστες στην άμυνα. Με την Μπέτις θα είναι ακόμα λιγότερες, διότι απουσιάζουν οι Μπακασέτας – Ερνάντεθ – Τουμπά, είναι αρκετοί παίκτες εκτός λίστας (Κοντούρης, Γεντβάι, Σισοκό, Γιάγκουσιτς), υπάρχουν διαθέσιμοι μόνο δύο αυθεντικοί στόπερ (Κάτρης, Ινγκασον). Όμως ο Παναθηναϊκός δείχνει ικανός να το «παλέψει». Τουλάχιστον για να μείνει «μέσα» στην πρόκριση μετά τη λήξη του πρώτου αγώνα και να πάει στη Σεβίλλη για να διεκδικήσει τις πιθανότητές του. Όπως το είχε κάνει και πέρυσι με τη Φιορεντίνα, από την οποία άδοξα αποκλείστηκε στη ρεβάνς, χάνοντας ένα τσουβάλι ευκαιρίες στο β’ ημίχρονο. Γιατί μπορεί; Διότι πλέον αρχίζει να γίνεται ομάδα.

Ομάδα με σταθερή διάταξη, με σαφείς ρόλους που βοηθούν συγκεκριμένους παίκτες όπως ο αεικίνητος Καλάμπρια και ο καταπληκτικός Κυριακόπουλος, ομάδα καλή στην οποία βελτιώνονται όχι μόνο παίκτες επιπέδου Σάντσες και Μπακασέτα, αλλά και παίκτες επιπέδου Γεντβάι και Ερνάντεθ. Αν κάποιος συνυπολογίσει τη θετική αύρα όλων, τη συσπείρωση των αποδυτηρίων, τη δίψα της εξέδρας που χθες πανηγύρισε με τρέλα ακόμα και το πέναλτι του Μπακασέτα που ήταν «μαύρο πρόβατο πριν από 20 μέρες), αλλά και την οπτική του Μπενίτεθ που αρχίζει να εμπιστεύεται περισσότερο το ρόστερ του…